"Pin" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás sapindais.

2. Planta da orde das sapindais.

3. Orde de dicotiledóneas dialipétalas, integrada por plantas leñosas segregadoras de resinas ou esencias, con follas alternas e flores hermafroditas. Compoñen esta orde importantes familias como as rutáceas ou as aceráceas.

PERSOEIRO

Trapecista. Coñecida como Pinito del Oro, foi famosa polo seus arriscados exercicios sen rede. Comezou coa súa familia, Los Segura (1943-1949), para logo pasar ao circo Ringling Brothers (1950). Actuou no filme de Cecil B. De Mille The Greatest Show on Earth (1952) e retirouse en 1970. Escribiu o libro Nacida para el circo (1971) e recibiu o Premio Nacional del Circo (1990).

GALICIA

Músico. En 1978 gravou con Rodrigo Romaní o disco Milladoiro, coa colaboración de Xosé V. Ferreiros, polo que recibiron o Premio da Crítica dese mesmo ano, e que deu pé á creación do grupo Milladoiro, co que gravou e compuxo a súa abundante discografía. Ao ano seguinte colaborou, xunto con R. Romaní, no disco In Memoriam, de Faíscas do Xiabre. Compuxo a banda sonora da película O lapis do Carpinteiro (2002) e escribiu a biografía Faustino Santalices Pérez (2000). Recibiu diferentes premios con Milladoiro, como o Pedrón de Ouro (1984), o Premio Goya pola banda sonora de La mitad del cielo (1986), o Premio Indie Award (1991) ao mellor disco folk en EE UU, o Premio Galego Egrexio da Fundación Premios da Crítica Galicia (1999) e o Premio á mellor canción en galego dos Premios de la Música 2000 polo tema “Moraima”.

PERSOEIRO

Explorador e militar portugués. Gobernador xeral de Moçambique, explorou as rexións mozambicanas e Angola, para constituír unha zona de influencia portuguesa desde o Índico ao Atlántico, política que foi freada por Reino Unido, que a consideraba prexudicial para a súa expansión colonial.

PERSOEIRO

Matemático. Contribuíu á teoría de conxuntos, á de números e á topoloxía (especialmente á de conxuntos de puntos, onde introduciu as curvas de Sierpinski). É autor de máis de 600 obras.

CIDADES

Cidade do sheng de Jilin, China, na rexión do Nordés (317.223 h [1990]). Situada na chaira setentrional de Liao He, desde 1949 desenvolveuse como núcleo industrial, con plantas petroquímicas e construción de maquinaria agrícola e ferramentas.

1. hormona do crecemento.

2. Hormona peptídica de orixe placentaria que se segrega nas últimas fases da xestación e participa na preparación do tecido mamario. OBS: Tamén se denomina hormona do crecemento coriónico.

1. Parámetro que describe o momento angular intrínseco das partículas elementais ou dos núcleos. É un dos números cuánticos que caracterizan o estado das partículas nun sistema atómico. A noción de spin nuclear foi enunciada por Pauli en 1924, e Goudsmit e Uhlenbeck, en 1925, ampliárona ao electrón.

2. isospín.

3. isospín.

PERSOEIRO

Militar italiano, duque de Sesto e marqués das Balbasas. Comandante en xefe das forzas castelás en Flandres, ocupou diversas cidades rebeldes (1605-1606). A falta de recursos para pagar as tropas fíxoo partidario da paz, que culminou na Tregua dos Doce Anos (1609-1621). En 1625 tomou Breda e en 1629 foi xefe das forzas castelás en Europa.

PERSOEIRO

Militar e político. Xeneral (1966), foi comandante en xefe do exército na Guinea portuguesa (1968-1973) e xefe adxunto do estado maior (1973-1974). Foi destituído polo seu desacordo coa política colonial de M. Caetano, expresado en Portugal e o futuro (1974). Representante do Movimento das Forças Armadas, encabezou o novo réxime xurdido da Revolução dos Cravos e converteuse en presidente da república (15 de maio-30 de setembro de 1974). En 1975 intentou sen éxito dar un golpe de estado. Exiliado durante un tempo (1975-1976), en 1978 foi rehabilitado na condición de xeneral e en 1981 ascendeu a mariscal.

PERSOEIRO

Filósofo. Pertencía a unha familia xudía orixinaria da Península Ibérica, de onde tivo que exiliarse. Celoso da súa independencia ideolóxica, marxinouse de todas as confesións relixiosas e dos medios universitarios. Imbuído da esixencia matemático-racionalista, perseguiu todo rastro de arbitrariedade da concepción da realidade e afirmou que nada pode ser necesario, determinante. Esta convicción é a razón fundamental da súa hostilidade a todo o sobrenatural e o libre. Só existe, entón, unha substancia ilimitada que manifesta a súa riqueza ontolóxica en infinitos atributos, cada un dos cales reviste tamén infinitas concrecións ou modos. Das súas obras destacan Tratado sobre Deus, o home e a felicidade (1660) e Tratado político (1675-1677).

PERSOEIRO

Eclesiástico croata. Bispo de Zagreb (1937), durante a Segunda Guerra Mundial opúxose ao goberno comunista de Tito. Arrestado, foi condenado (1945) a dezaseis anos de traballos forzados. Liberado (1952) e confinado en Krašić, Pío XII elevouno á púrpura cardinalicia (1953), o que provocou a ruptura de relacións entre Iugoslavia e o Vaticano. Foi beatificado en 1988.