"Alca" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor, caricaturista e crítico de arte. Coñecedor das vangardas europeas de entreguerras, converteuse nun dos renovadores da arte moderna no Brasil. Colaborou xunto con Anita Malfatti na creación da Semana da Arte Moderna (1922). Introduciu os temas brasileiros nas súas obras, como as favelas ou as festas populares, pintou escenas e tipos populares, e, sobre todo, a figura da mulata. A súa produción caracterizouse pola influencia do expresionismo e, principalmente, da poética do futurismo italiano e do tratamento xeometrizante das figuras segundo a obra de Fernand Léger. Entre as súas obras sobresaen Cinco moças de Guaratinguetá (1930), Mulata sentada (1936) e Cens da Bahia (1960). Está presente nas principais coleccións de arte contemporánea do Brasil. Entre os diversos galardóns que acadou destacan o Premio da II Bienal de São Paulo 1953 e a Medalla de Ouro da II Bienal Interamericana de Arte (México, 1960).

PERSOEIRO

Poeta. De familia güelfa, ocupou diversos cargos públicos e participou activamente nas loitas internas da cidade. Foi discípulo de Brunetto Latini, mantivo amizade con Dante Allighieri e recibiu a influencia da filosofía de Averroes. Considérase o principal representante do dolce stil nuovo. Da súa produción consérvanse arredor de cincuenta composicións das que destacan a canción “Donna mi prega”, sonetos e baladas que cantan a Giovanna ou a Madonna Primavera, entre as que destaca “Perch’io non spero” (1300). É autor tamén de poemas cómico-satíricos e de correspondencia (un soneto de queixa a Dante) e dunha serranilla. O primeiro libro impreso que recolleu as súas composicións foi Sonetti e canzoni di diversi antichi autori toscani, in X libri raccolti (Sonetos e cancións de varios autores toscanos antigos, recollidos en X libros, 1527).

PERSOEIRO

Historiador da arte italiano. Estudiou na Academia de Venecia e foi inspector de belas artes en Roma. Publicou obras sobre pintura italiana e flamenga, en colaboración con Joseph Archer Crowe entre 1825 e 1896; entre elas destaca A New History of Painting in Italy (Unha nova historia da pintura en Italia, 1864-1866).

PERSOEIRO

Escritor portorriqueño. Participou na Guerra de Corea e alí foi correspondente. Premio Nacional del ministerio de Cultura de Tradución publicou, entre outras obras, El asedio y otros cuentos (1958).

PERSOEIRO

Leigo franciscano. Misioneiro nas Canarias, foi canonizado en 1558 polo Papa Sisto V, a instancias de Filipe II. Na iconografía leva o hábito franciscano dos leigos formado por unha túnica, un escapulario e un cordón e, como atributos persoais, unha cruz na man e unhas rosas recollidas no seu escapulario a xeito de mandil. A súa festividade celébrase o 13 de novembro.

CIDADES

Cidade do länd de Turinxia, Alemaña (17.000 h [estim 1998]). Núcleo histórico, a súa actividade económica baséase no turismo cultural e nos servicios académicos, pois concentra un importante número de estudiantes en relación á súa poboación na Universität Schmalkalden (2.400 matriculados e 85 profesores [2001-2002]); neste centro, ademais do dereito e a economía, predominan os estudios de enxeñería e ciencias aplicadas, que aproveitan dende 1902 a tradición siderúrxica da cidade. Fundada no s XIII, pasou a formar parte da rexión de Hessen-Kassel en 1583 e desde 1866 de Prusia. Do seu patrimonio cultural destacan as casas da cidade medieval, a casa do concello (1419) e a igrexa de San Xurxo (s XV).

GALICIA

Prehistoriador e arqueólogo. Catedrático de Prehistoria da Universidade de Santiago de Compostela (2000), especializouse no estudo do fenómeno megalítico desde que defendeu en 1990 a súa tese de doutoramento sobre Estudio de los ajuares líticos de las sepulturas megalíticas del NO: Galicia y el N de Portugal (1991). Colaborou, entre outras publicacións, en Brigantium, Gallaecia, Arqueohistórica e BAR International Series. Das súas obras destacan Megalitismo de la Península Ibérica. Tipología y secuencia de los materiales líticos (1992) e Arqueoloxía da morte na Península Ibérica, desde as orixes ata o medievo (1995).

1. Táboa delgada que se coloca de canto, de proa a popa, sobre o bordo das embarcacións menores como protección.

2. Toro de madeira para serrar.

PERSOEIRO

Pintor, fillo de Pietro Falca. Coñecido como Alessandro Longhi, destacou como retratista. As súas obras, entre as que destaca Domenico Cimarosa, reflectiron a caracterización individual e psicolóxica do retratado. Publicou Compendio della vita dei pittori veneziani istorici (1762).

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Pietro Longhi, cultivou a pintura costumista e de xénero situada en ambientes interiores. Das súas obras destacan La mostra del rinoceronte (1751) e La lezione di ballo.

1. Aplícase a unha embarcación menor de pesca propia das Rías Baixas, de entre 12 e 15 toneladas, que se dedicaba fundamentalmente a transportar sardiña salgada a Portugal.

2. Aplícase á cruz heráldica cos brazos rematados en media lúa.

PERSOEIRO

Cronista italiano. Viviu en Sicilia durante os reinados de Guillerme I e Guillerme II e foi autor do Liber do Regno Siciliae (1154-1169).