"Alaxe" (Contén)
Mostrando 15 resultados de 15.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga parroquia do concello de Alfoz baixo a advocación de san Xoán, que aparecía no nomenclátor de 1900. Incorporouse posteriormente á de Reirado baixo a advocación de santa María.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Alaxa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Alaxa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ariedade de rubí, dunha cor vermella pálida.
-
-
Desprazamento no tempo ou no espacio.
-
Falta de correspondencia entre os fragmentos óseos dunha fractura pola súa rotación.
-
Distancia entre os bordos de ataque das ás dun avión biplano, medida paralelamente á bisectriz do ángulo que forman as cordas dos planos.
-
Proceso de transmisión da información cando unha conta ou anunciante pasa dun director a outro, ou no seu defecto, dun membro do departamento de contas a outro.
-
Desprazamento de todos os elementos dunha cadea en dirección a un dos extremos. En particular, desprazamento ao longo dun certo número de posicións dos caracteres ou cifras dunha palabra en dirección a un dos extremos. Se a palabra é un número a decalaxe recibe o nome de aritmética e equivale á multiplicación do número por unha potencia (positiva ou negativa) da base. Chámaselle decalaxe lóxica a todo aquilo non aritmético; neste caso, o signo non existe e as cifras decaladas máis alá do extremo da palabra pérdense (en cambio na decalaxe cíclica as cifras perdidas localízanse de novo no extremo contrario).
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción de desembalar.
-
-
Acción de embalar.
-
Caixa ou calquera envoltura coa que se embala un material ou un obxecto.
-
Cantidade que custa a embalaxe dunha mercadoría.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Figura de construción gramatical que consiste na alteración da función normal de certas palabras no discurso. Por exemplo, cando un adxectivo se emprega como adverbio (Canta fatal) ou cando unha forma ou un tempo verbal se substitúe por outro (Comerás ti e Ana, en lugar de Comeredes ti e Ana). É frecuente o seu uso en textos narrativos cando se emprega o tempo presente para contar acontecementos pasados. Un exemplo clásico é altae moeniae Romae (Virxilio), isto é, “os muros da alta Roma”, en lugar de “os altos muros de Roma”.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Porción troncocónica dun alto forno situada na parte inferior do mesmo, por debaixo da cuba.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Figura retórica, característica do latín clásico, que consiste nun cambio de construción entre dous termos. No caso de Istius amicitiae oblivionem mandavisti, por exemplo, trasladáronse os complementos do verbo, que deberían aparecer como amicitiam oblivioni.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rexeneración, en certos invertebrados e plantas, das partes corporais perdidas, que son reemprazadas por un proceso de reorganización de células ou tecidos.
-
-
Ángulo que está formado polas dúas rectas que unen o centro dun astro e os dous extremos dun segmento denominado liña ou lonxitude de base. No caso dos astros que pertencen ao Sistema Solar, tómase como liña de base o raio ecuatorial da Terra, e a paralaxe denomínase paralaxe diúrna ou xeocéntrica. No caso de astros que non pertencen ao Sistema Solar, tómase como liña de base o semieixe da órbita da Terra, e entón recibe o nome de paralaxe anual. A partir da paralaxe dun astro e empregando só procedementos trigonométricos, pódese determinar a distancia do astro á liña de base.
-
Diferenza que existe entre a imaxe observada no visor e a rexistrada no obxectivo. Esta diferenza débese ao feito de que ambos os elementos non están situados no mesmo eixe óptico.
-
Ángulo que está formado polas dúas visuais que, desde dous puntos de vista diferentes, van dirixidas sobre un mesmo obxecto.
-
Erro de lectura que se comete ao ler a posición dun índice sobre unha escala graduada se a visual que se dirixe sobre o índice non é perpendicular ao plano da escala. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].
-
-
AFLUENTES
Afluente pola dereita do río Tambre que nace no N do concello da Baña e desemboca no límite deste concello co de Ames.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Intercambio de alimentos entre membros dunha mesma sociedade animal, especialmente entre adultos e formas larvarias nalgúns insectos. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].
-
-
Condición ou estado de vasalo.
-
Servidume ou estado de sometemento.
-
Elemento integrante do vínculo feudal constituído dunha relación de servizo, amizade e protección pactada entre dúas persoas de condición nobre. Unha delas (vasalo) encoméndase á outra (señor) mediante xuramento de fidelidade (homenaxe), co compromiso de servilo, principalmente na guerra, a cambio de recibir unha protección, un sostemento doméstico ou a concesión duns bens en usufruto. Esta relación desenvolveuse amplamente nos séculos medievais nos países do occidente europeo e, ao fusionarse co beneficio, como mercé recibida do señor, constituíu unha das bases do feudo.
-