Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal

Cordilleira do estado de Nova York, nos EE UU. Culmina no monte Marcy (1.629 m alt) e forma a divisoria entre o lago Champlain e o río Hudson no L; entre o río San Lourenzo e os Grandes Lagos ao NO e ao O. Turismo, cos deportes de inverno en Lake Placid, e a industria láctea son as súas principais riquezas.

Parroquia do concello de Avión baixo a advocación de Santiago.

Virxe e mártir romana. Morreu degolada á idade de doce anos, durante a persecución de Diocleciano. É unha das santas antigas no culto hispánico (s VIII). A súa festividade celébrase o 21 de xaneiro.

Reacción de redución de aldehidos e cetonas a alcohois primarios ou secundarios pola acción dun alcóxido de aluminio, a miúdo o isopropóxido, segundo a reacción:


FORMULA


A reacción inversa é coñecida como oxidación de Oppenauer.

Eclesiástico anglicano. Foi ordenado presbítero en 1963. Doutor en Teoloxía e Filosofía, foi nomeado director do Seminario Teolóxico de Bristol (1982) e, en 1988, bispo de Bath e Wells. En 1991 sucedeu a R.A.K. Runcie como arcebispo de Canterbury e primado da Igrexa Anglicana.

Sigla de Chile na placa de estado.

Arquiveiro, historiador e filólogo. Doutor en Filosofía e Letras (1940), foi director do arquivo xeral do ministerio de Información e Turismo e da Hemeroteca Nacional. Profesor de prehistoria e historia antiga na Universidad de Madrid, obtivo a cátedra de Filoloxía na Universidad de Murcia en 1945. Das súas obras destacan Fray Benito Jerónimo Feijoo y sus mejores páginas seleccionadas (1939), Un gran dicionario latino del siglo XIII (1940), La enseñanza del latín en Nueva España (1941), Catálogo de los Códices Clásicos latinos de la Biblioteca Universitaria de Salamanca (1942), San Valerio como fuente histórica. La España del siglo VII (1943), El “explicit” de códices fechados españoles en el siglo XV (1945), Abadologio del monasterio de Osera 1672 a 1824 (1945), Dicionario del latín dos canteiros de Galicia (1946), Los manuscritos gramaticales latinos de la Biblioteca Nacional (1947), Publicaciones diarias...

Meteorólogo e físico neerlandés. En 1844 doutorouse na Universidade de Utrecht, da que foi profesor máis tarde. Está considerado como un dos fundadores da meteoroloxía moderna. En 1854 fundou o instituto meteorolóxico dos Países Baixos. Membro da Academia de Ciencias de Amsterdam (1855) e da Real Academia Belga, traballou para o establecemento dunha rede meteorolóxica internacional que aproveitase o telégrafo para relacionar observacións simultáneas feitas en diferentes áreas xeográficas. En 1857 formulou a lei que leva o seu nome.