Temas

Escultor. Destacan as esculturas Monumento al Helado Artesano en Ibi (1991), o Monumento aos canteiros en Cuntis, a escultura de Xosé Manuel Cabada Vázquez e a súa musa María Luísa na Estrada (2001) e o Homenaxe ao Mariñeiro Desaparecido no porto da Guarda (2003).

Economista. Foi catedrático de Matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela (1775-1792), alcalde do Crime da Audiencia de Valladolid e Oidor da Audiencia de Valladolid. Nomeado corrixidor de Bilbao (1778), foi secretario da primitiva Sociedad Económica Compostelana e alcalde de Casa y Corte de Madrid (1805). Escribiu Reflexiones sobre la ley agraria (1788).

Historiador. Doutor en Dereito, traballou no campo da crítica literaria e histórica e foi redactor de Gaceta de Madrid. Das súas obras destacan Estudios de Cronología universal (1863), Una página de Cronología técnica. De los calendarios en la Edad Antigua (1863), Disertación sobre la Crónica de Pharos (1864) e Era de España. Apuntes de Cronología española (1864).

Historiador e poeta. Desempeñou os oficios de xornalista e arquiveiro. Militante do Partido Republicano, foi secretario do Comité Revolucionario de Santiago de Compostela. Fundou e dirixiu o xornal La Revolución e a revista Galicia Diplomática. Pola súa actividade política, exiliouse dúas veces na Arxentina. Colaborou en distintas publicacións (El Heraldo Gallego, Gaceta de Galicia, Revista Compostelana e Diario de Santiago). Como historiador publicou, entre outras obras, Efemérides de Galicia (1877), Testimonio de la capitalidad de Galicia (1882) e Guía histórica, arqueológica y militar de la antigua capital de Galicia, Santiago (1885). En canto ao eido literario, os seus primeiros traballos apareceron en La Estrella Compostelana e La Aurora de Galicia. É autor do poema en galego “O desterro (Camiño de Portugal)” (1879).

Militar. Foi director da Academia General Militar (1975), gobernador militar da Coruña (1979) e director do CESID (1979). Escribiu El Sahara y la legión (1988).

Xurista e escritor. Foi fiscal da Audiencia Territorial de Galicia. Colaborou en Vida Gallega e escribiu, entre outras obras, Los bacilos y los bastoncitos de Doña Perfecta, A leenda dun probe (1918), A Galicia (1918) e Cantares da Terra (1922).

Militar e enxeñeiro, fillo do marqués de Bendaña. Formouse no Colegio de Artillería de Segovia e foi comandante de artillaría de Ferrol. Encargouse de realizar os planos das principais prazas marítimas de Galicia e acadou o grao de coronel. Rexedor de Madrid no Trienio Constitucional, realizou viaxes científicas por Alemaña e Escandinavia, e exiliouse como liberal en Portugal e Brasil, onde dirixiu explotacións mineiras. Tamén realizou estudos xeolóxicos e mineiros en Filipinas (1839-1943), onde formou dúas valiosas coleccións de minerais (unha delas doouna á Universidade de Santiago de Compostela). Retirado do exército, dedicouse a estudar as augas termais de Galicia.

Político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1952-1956), foi avogado do Estado desde 1961 e xefe da avogacía do Estado na Coruña desde 1978. De 1971 a 1974 foi tenente alcalde do concello coruñes e, entre 1974-1975, representante de Galicia na Junta Democrática de España. Líder de Esquerda Democrática Galega durante a transición, foi deputado pola Coruña no Congreso na II lexislatura (1982-1986) e no Parlamento galego na I (1981-1985), pola UCD.