Temas

Semanario publicado en Ourense a partir de 1901. Non cesou antes de maio de 1905. Aparecido baixo os lemas “Piave se compra pero no se vende” e “Agente ejecutivo y cesante de consumos aspirante a paseante en las Cortes”, tivo carácter satírico-cultural. Dirixido por Arturo Fernández de Magdalena, editouse nos obradoiros de La Popular.

Semanario que apareceu en Betanzos o 15 de outubro de 1901. O seu director foi Ramón Buyo. Esta publicación xuvenil sucedeu a El Chaparrón e cesou no número dous.

Publicación asinada en 1936 por Xosé Acuña, pseudónimo de Xosé Filgueira Valverde. Pode considerarse como o primeiro texto dramático orientado á infancia e á mocidade, se ben con anterioridade tivesen aparecido algunhas outras pezas, como as do Arcebispo Manuel Lago González ou Teatro dos Nenos, de Álvaro das Casas (1936). A obra, concibida na liña da peza didáctica orientada a ilustrar as conciencias de lectores e posibles espectadores, dá conta da transformación que sofre Nito, que de ser un señorito da vila se converte nun mozo de aldea facendo seu o ideal da terra e da defensa dos seus sinais de identidade. Xanciño -antes Juanito- transfórmase, logo dun rito iniciático comunitario, nun símbolo daquela caste de fidalgos e ilustrados galeguistas que poboaban as obras de Ramón Cabanillas, Antón Villar Ponte ou Ramón Otero Pedrayo.

Publicación de periodicidade mensual editada en La Habana entre decembro de 1939 e agosto de 1940. Editada baixo o subtítulo “Órgano de Hermandad Gallega”, tivo como director a Xerardo Álvarez Gallego. De carácter galeguista, defendeu a democratización da Hermandad Gallega en Cuba. Incluíu contos, poemas e ilustracións de A. Castelao e M. Maside.

Publicación de carácter corporativo e profesional que se editou en Ourense a partir de 1964.

Publicación editada en México a partir de 1965 e subtitulada “Revista de poesía universal”. Dirixida por Alexandre Finisterre, contou coa colaboración de Ramón Otero Pedrayo, Valentín Paz Andrade, Xosé Neira Vilas, Ramón Rey Baltar, Vicente Risco, Victoriano Taibo, Castelao, Isaac Díaz Pardo e Álvaro Cunqueiro, entre outros. Incluíu unha antoloxía de escritores galegos contemporáneos e tentou presentar a realidade poética do momento. Inseriu numerosas fotografías de monumentos de Santiago de Compostela e de Galicia e reproducións de Arturo Baltar, Castelao, Manuel Colmeiro, Isaac Díaz Pardo, Antonio Faílde e Alexandre Finisterre.

Publicación editada a partir de agosto de 1929 en Montevideo. Cesou a súa edición en xaneiro de 1931. Subtitulouse “Revista del Centro Gallego de Montevideo”. Nos seus últimos números dirixiuna Julio Sigüenza. Substituíu temporalmente á Revista del Centro Gallego. Incluíu composicións poéticas, contos, recensións de novidades literarias e artigos sobre o emprego do galego na universidade, o teatro en Galicia, o galeguismo, etc.

Publicación bilingüe aparecida na Coruña a partir de setembro de 1982 e subtitulada “Boletín de información musical”. Editada por RUADA SA, incluíu artigos dedicados á música pop, á clásica e de vangarda, e formas tradicionais e populares. Dividiuse nas seccións: “Editorial”, “Entrevistas”, “Noticias breves” e “Novedades discográficas”. Contou coa colaboración de Xavier Vázquez, Margarita Soto, Aurea Sánchez e Moncho Varela. Distribúese gratuitamente entre os conservatorios de música, as agrupacións culturais e musicais, os profesores de música, as tendas discográficas, os centros galegos no exterior e os medios de comunicación.

Publicación mensual que se editou en Madrid entre abril de 1933 e xuño de 1936. Subtitulada “Revista de afirmación y negación” e inspirada nos intelectuais católicos franceses Maritain e Mounier, estivo dirixida por José Bergamín. Nas súas seccións “Cristal del tiempo” e “Documentos” apareceron artigos relacionados coa situación política, social e intelectual daqueles anos. Incluíu diversas colaboracións e ensaios de carácter literario e filosófico, na liña das correntes católicas vangardistas de esquerdas que querían distanciarse do sector católico máis conservador. Ademais, inseriu textos de diversos autores de ideoloxía cristiá ou antoloxías de clásicos españois. En 1935 tirou do prelo un número especial dedicado a Lope de Vega.