Temas
Organización que tentaba reunir todos os grupos anarquistas da Península Ibérica, constituída clandestinamente en xullo de 1927 en Saler (València). Foi produto da iniciativa do Segundo Congreso da Federación de Grupos Anarquistas de Lingua Española en Francia (Marseille, maio de 1926) e inicialmente agrupou parte desta federación, a Federación Nacional de Grupos Anarquistas de España e a União Anarquista Portuguesa. Propúxose asegurar o contido ácrata da CNT mediante a creación de comités coa participación mixta de membros da FAI e da CNT. Nos primeiros anos da República non conseguiron reunir todas as tendencias anarquistas existentes; quedaron fóra o grupo de La Revista Blanca e o grupo Nosotros. Tampouco foi fácil manter a unidade interna, por mor do frecuente distanciamento entre as federacións rexionais. Malia todo, acadou un amplo acordo na oposición ao grupo anarcosindicalista que dirixira a reorganización da CNT en 1930-1931, os denominados trentistas (Pestaña, Peiró...
Elemento non metálico da familia dos alóxenos, de número atómico 35 e peso atómico 79,904, que pertence ao grupo VII A da táboa periódica e ten números de oxidación -1, 0, +1, +3, +5 e +7. É un líquido vermello escuro que emite uns vapores, de cheiro semellante ao cloro, fortemente irritantes. Forma moléculas diatómicas (Br2), moi estables, que só se disocian apreciablemente por riba de 1.000°C. É relativamente pouco soluble en auga, aínda que a solubilidade varía moito en presenza de sales, sobre todo de bromuros, cos que forma ións complexos, como Br3- e Br5- . É moi soluble nalgúns disolventes orgánicos como o sulfuro de carbono, o tetracloruro de carbono, o cloroformo, o benceno e outros. A codia da Terra contén arredor do 0,00016% de bromo en forma de bromuros. O bromo está amplamente disperso por terras, rochas, augas, vexetais, e extráese das augas dos lagos ou mares interiores salgados ou das augas residuais do aproveitamento...
Expresións que se satisfán para todo elemento x dun espazo pre-hilbertiano, no que x1,..., xnson un conxunto de vectores ortonormais. A igualdade de Bessel é a expresión:
FORMULA
onde (x/xk)indica o produto escalar de x e xk, e WxW indica a norma do vector x. Dedúcese a desigualdade de Bessel:
FORMULA2
Desigualdade entre dúas expresións alxébricas que se cumpre para certos valores das súas variables, valores que constitúen as súas solucións. As principais regras para resolver unha inecuación son:
FORMULA
a≤b Symbol >⇔ a+c≤b+c
a≤b e 0≤c ac≤bc
a≤b e c≤0 ac≥bc
0≤a≤b a2 ≤b2
a≤b≤0 a2 ≥b2
Polinomios en O dados pola expresión xenérica
FORMULA
Satisfán a fórmula de recorrencia
Hn+1(x) - 2xHn(x) + 2nHn-1(x) = 0,
e son solucións da ecuación diferencial de Hermite,
y’’- 2xy + 2ny = 0.
Os primeiros polinomios son H0(x) = 1, H1(x) = 2x, H2(x) = 4x2-2, H3(x) = 8x3-12x e H4(x) = 16x4- 48x2+12.
Procedemento industrial que se leva a cabo para a preparación do carbonato sódico (sosa), de acordo coa reacción global
2NaCl + CaCO3 D Na2CO3 + CaCl2·
Este proceso foi ideado por E. Solvay (1861) e baséase na descomposición da ecuación anterior nas seguintes reaccións
FORMULA
A pesar de ser un procedemento de gran valor económico, o seu uso reduciuse debido ao descubrimento de depósitos naturais extensos de carbonato sódico, á competitividade do produto que se obtén a partir de hidróxido sódico e que se forma como subproduto na obtención electrolítica do cloro, á pouca saída comercial que ten o cloruro cálcico e a súa natureza de axente contaminante.
Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:
FORMULA
O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S. Denomínase tamén teorema da diverxencia ou de Ostrogadskij.
