Temas

Familia de pintores británicos. Arthur Devis (Preston 1711-Londres 1787) realizou retratos e cadros de conversación destinados á burguesía media e á nobreza rural inglesa. Os seus fillos foron tamén pintores: Arthur William Devis (Londres 1762-1822) trasladouse á India, onde realizou retratos e cadros representativos da sociedade colonial, e ao regresar a Londres pintou escenas históricas; Thomas Devis (1757-1810) realizou paisaxes idílicas; e Anthony Devis (1729-1822) dedicouse á pintura de paisaxes.

Familia de financeiros de orixe vasca. Estanislao Urquijo y Landaluce (Murga, Araba 1817 - Madrid 1889), I marqués de Urquijo, dedicouse ao comercio e á bolsa en Madrid. O seu fillo Juan Manuel de Urquijo y Urrutia (Murga, Araba 1843 - Madrid 1914), II marqués de Urquijo, ampliou os investimentos na industria pesada e fundou o Banco Urquijo (1870).

Familia de arquitectos alemáns que traballaron na Baixa Baviera e en Bohemia. Georg Dientzenhofer (Aibling 11.8.1643 - Waldsassen 2.2.1689) construíu, entre outras, a igrexa da abadía cisterciense de Waldsassen e a igrexa de Kappel. O seu irmán Johann Leonhard Dientzenhofer (Sankt Margarethen 20.2.1660 - Bamberg 26.11.1707) proxectou en Bamberg a igrexa e o convento de San Miguel e o palacio Neue Residenz. Johann Dientzenhofer (Sankt Margarethen 25.5.1663 - Bamberg 20.7.1726), irmán dos anteriores, construíu a catedral de Fulda e a igrexa conventual de Banz e o castelo de Pommersfelden en colaboración con Hildebrandt. O seu irmán, Christoph Dientzenhofer (Sankt Margarethen 7.7.1655 - Praga 20.6.1722) realizou a igrexa do convento de Oborisce e das clarisas de Cheb, e comezou a igrexa de San Nicolao de Praga, que acabou o seu fillo, Kilian-Ignaz Dientzenhofer...

Familia de escultores franceses orixinarios de Nancy. Os máis destacados son Lambert Sigisbert Adam , chamado Adam l’Ainé (Nancy 1700 - París 1759), que traballou para Luís XV nos xardíns de Versalles (Fonte de Neptuno) e publicou un tratado de escultura grega e romana titulado Recueil de sculptures antiques (Escolma de esculturas antigas, 1754); Nicolás Sébastien Adam , chamado Adam Cadet (Nancy 1705 - París 1778), autor do sepulcro de Caterina Opaliuska (1749) en Nancy; e François Gaspart Adam (Nancy 1710 - París 1761), que traballou para Federico II de Prusia en Postdam. Cultivaron un estilo barroco derivado do de Bernini.

Familia de arquitectos do final do s XVI e da primeira metade do s XVII de orixe holandesa e establecida en Dinamarca. Destacaron Laurens van Steenwickel o Novo (1585-1619), que comezou o castelo de Frederiksborg e a bolsa de Copenhaguen, obras que rematou o seu irmán, Hans van Steenwickel o Novo (1587-1639), autor tamén do castelo de Rosenborg en Amsterdam (1610-1635).

Familia de orixe castelá que se estableceu en Nápoles a mediados do s XV, onde se converteu, por mor da súa fortuna e dos cargos políticos e militares que ocuparon os seus membros, nunha das máis destacadas da Italia do s XVI. Xa en posesión do marquesado de Pescara e do condado de Loreto, herdados dos Aquino, obtiveron no 1496 o marquesado do Vasto e, máis tarde, os principados de Montesarquio (1529), Francavilla (1540), Isernia (1644) e Troia. Durante dous séculos vencelláronse ao cargo de gran camarlengo do Reino de Nápoles. Entre os seus membros sobresaíron: Afonso de Ávalos , que destacou como brillante condottiere, e o seu irmán Íñigo de Ávalos (1481), primeiro gran camarlengo do Reino de Nápoles (1449), que foi nomeado conde de Monteodorisio (1452); netos deste foron os primos irmáns Ferdinando Francesco de Ávalos e Afonso de Ávalos ; o fillo deste último, Ferdinando Francesco...

Familia de arquitectos casteláns do s XVI. Juan Gil de Hontañón (? Cantabria 1480? Salamanca 1531?) formouse con Simón de Colonia e instalouse en Salamanca, onde interveu na catedral nova (1512). En 1513 nomeárono mestre maior da catedral de Sevilla con Alfonso Rodríguez. En 1521 trasladouse a Granada onde colaborou con Enrique Egas na catedral e en 1525 iniciou a catedral de Segovia. O seu fillo Rodrigo Gil de Hontañón (Rasines? Cantabria 1500-Segovia 1577) combinou a estética gótica coas novas tendencias renacentistas. Sucedeu a seu pai na obra da catedral de Segovia e traballou nas de Salamanca, Plasencia, onde foi mestre maior dende 1544, Astorga e Ciudad Rodrigo. En 1538 sucedeu a Juan de Álava como mestre maior da catedral de Santiago de Compostela, onde fixo a fachada do Tesouro e o claustro e interveu na fachada S. Atribúeselle unha casa situada na rúa de Tras de Salomé da que se conserva só o primeiro corpo organizado por catro arcos con medallóns....

Familia de músicos. Leopold Damrosch (Poznań 1832 - Nova York 1885) foi violinista na orquestra da corte de Weimar e director en Breslau. En 1871 trasladouse a Nova York e dirixiu o Männergesangverein Arion, fundou a Oratorio Society (1873) e a Symphony Society (1878), e contribuíu á introdución da ópera alemá na Metropolitan Opera House. Os seus fillos seguiron co seu labor musical: Frank Damrosch (1859-1937) foi director coral en Nova York, fundador e director do Institute of Musical Art (1905-1926) e pedagogo musical; e Walter Damrosch (1862-1950), o seu sucesor na dirección da Symphony Society e na Oratorio Society, e director de ópera na Metropolitan Opera House. Tivo a súa propia compañía de ópera e foi director de programas radiofónicos sobre música para orquestra.

Familia de industriais rusos que se remonta ao s XVII e que se enriqueceu coa explotación mineira. Nikita (1656-1725), fabricante de armas de Tula, encargouse da fundición de canóns para Pedro o Grande, feito que lle permitiu á familia obter un título aristocrático. Ademais, concentrou unha gran riqueza xerada pola explotación das minas de Kolivan e as súas fundicións de Siberia e os Urais. Akinfi (1678-1754) iniciou a explotación das minas de Altai. Pavel (1738-1828), ademais da súa actividade económica, fundou a Universidade de Tobolsk e o xardín botánico de Moscova. Nikolao (1774-1828) foi embaixador en Florencia.

Familia de pintores e gravadores franceses do s XVII. Michel Corneille (Orléans 1601? - París 1664), chamado o Padre e Corneille de Orléans, foi discípulo de Vouet e un dos fundadores da Académie Royale de Peinture et Sculpture (1648), da que tamén foi rector. O seu fillo Michel Corneille (París 1642 - 1708), coñecido como Corneille dos Gobelinos, foi discípulo do seu pai e de Lebrun. Traballou na decoración dos palacios de Versailles e Trianon e foi membro e profesor da Académie. O seu irmán Jean Baptiste Corneille (París 1649 - 1695), coñecido como Corneille o Novo, cultivou a pintura decorativa e foi tamén membro e profesor da Académie.