Temas

Familia de artistas orixinaria de Huesca pero que desenvolveu o seu labor en Sogorb. Nicolás Camaron (Huesca 1692 - Sogorb 1767) foi arquitecto e escultor e, en 1706, estableceuse en Sogorb onde realizou o cadeirado do coro da catedral. O seu fillo Josep Camaron i Bonanat (Sogorb 17.5.1731? - València 13.7.1803) dedicouse á pintura. Foi cofundador da Acadèmia de Santa Bàrbara, despois chamada de Sant Carles, en València, da que foi director entre 1795 e 1801. Formou parte tamén da Academia de San Fernando de Madrid. Na súas pinturas, de amaneirada graza rococó, abundan os temas relixiosos, as escenas galantes e as figuras femininas. Entre as súas obras destacan A coroación de espiñas e O tránsito de san Francisco de Asís, ambas as dúas expostas na catedral valenciana, A Virxe e san Xosé de Calasanz, os frescos da capela maior da igrexa de San Martín e Minerva recibindo a cidade de València, entre outras. Os seus fillos...

Familia de patricios de Augsburgo que nas últimas décadas do s XV e na primeira metade do XVI foi o eixe de importantes empresas comerciais, mineiras e bancarias. En 1519, xunto cos Fugger, entregáronlle a Carlos I de España a suma precisa para mercar os votos que lle darían a coroa imperial. A cambio obtiverón dos Habsburgo numerosas concesións. A compañía quebrou en 1614.

Familia de escultores e ceramistas italianos dos ss XV e XVI. Luca della Robia (Florencia 1400?-1482), foi posiblemente discípulo de Ghiberti. A súa primeira obra coñecida foi unha Cantoria (1431-1438) para a catedral de Florencia. Realizou relevos, de tema relixioso, con figuras brancas sobre fondos azuis de cerámica vitrificada entre os que destacan a Madonna delle rose, a Madonna della mela, a Madonna Frescobaldi e a Madonna do Ospedale degli Inocenti. O seu sobriño e discípulo, Andrea della Robbia (Florencia 1435-1528), divulgou as cerámicas vitrificadas. Fixo os medallóns con putti da fachada do Ospedale degli Inocenti (1463) e Madonna e i santi, da portada do Ospedale di Pistoia. O seu fillo, Giovanni della Robbia (Florencia 1469-1529), especializouse en motivos ornamentais, e foi o posible autor de obras menores atribuídas ao seu pai. Girolamo della Robbia...

Familia de pintores do s XIX. José de Madrazo Agudo (Santander 1781-Madrid 1859), foi discípulo de Ferro y Acuña en Madrid, de J. L. David en París e de A. Canova en Roma. Foi pintor de cámara de Carlos IV, Fernando VII e Isabel II, director da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1838) e do Museo Nacional del Prado (1839). Pintor neoclásico, cultivou o tema histórico, como na obra La Muerte de Viriato. O seu fillo Federico de Madrazo Kuntz (Roma 1815-Madrid 1894) foi discípulo seu en Madrid, de J. A. D. Ingres en París e de J. F. Overbeck en Roma, e pintor de cámara da Raíña Isabel II. O goberno francés encargoulle Godofredo de Boulogne para Versailles. Foi director da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1865) e do Museo Nacional del Prado (1860-1881). Luis de Madrazo Kuntz (Madrid 1825-1897), colaborou co seu irmán Federico e foi director da Escuela Superior de Bellas Artes de Madrid. ...

Familia de arquitectos franceses activos durante o s XVIII. Jacques Gabriel (París 1667 - 1742) foi o autor do Hôtel Biron de París e da praza Royale Bordeos. Dende 1735 foi premier achitecte do rei. A obra do seu fillo, Ange-Jacques (París 1698 - 1782), premier achitecte de Luís XV dende 1742, representou un paso adiante cara ao neoclasicismo. En Versailles proxectou as dúas ás do palacio que dan ao patio, a Opéra (1753-1770) e o Petit Trianon, comezado en 1762. En París fixo a escola militar e o proxecto de urbanización da praza de Luís XV (actual praza da Concorde), do que só se realizaron, en 1757, os dous edificios do lado N.

Familia de pintores alemáns do s XVIII. Johann Heirinch Tischbein o Vello (Haina 1722-Kassel 1789) foi pintor da corte de Kassel con Guillerme VIII e destacou como retratista. O seu sobriño Johann Friedrich August Tischbein (Maastrich 1750-Heidelberg 1812), tamén retratista, viaxou a París e a Roma e coincidiu con J. L. David e A. R. Mengs. O seu curmán Johann Heinrich Wilhelm Tischbein o Novo (Haina 1751-Eutin 1829) foi discípulo de Winckelmann en Italia e director da Academia de Pintura de Nápoles. Pintou cadros de temas históricos, paisaxes e retratos.

Familia de empresarios e actores ingleses. James Burbage (1530? - 1597) construíu un edificio teatral chamado The Theatre, nas aforas de Londres. O seu fillo Cuthbert Burbage (1566? - 1636) fundou o teatro The Globe (1599), do que Shakespeare foi un dos accionistas. Richard Burbage (1573? - 1619), fillo segundo de James, foi o membro máis destacado da familia, o mellor actor da célebre compañía Chamberlains Men, inspirador de Shakespeare e intérprete máximo dos seus protagonistas e dos de Ben Jonson, amais doutros autores isabelinos.

Familia de arquitectos activos nos ss XVII e XVIII. Leonardo Figueroa y Reina (Utiel 1650? - Sevilla 1730) realizou unha arquitectura plenamente barroca. Traballou en Sevilla, entre outras obras, na reforma do convento de San Pablo (1691-1709); na igrexa do Salvador, construída no terreo que ocupara a mesquita maior; e no colexio seminario de San Telmo. Escribiu un tratado de arquitectura que non se publicou. O seu fillo Matías José Figueroa (Sevilla 1698-1765?) colaborou co seu pai en San Telmo e foi mestre maior de obras de Sevilla. Das súas obras destaca a capela de San Leandro (1733) na catedral. O seu irmán Ambrosio Figueroa (Sevilla 1700?-1775) foi mestre maior de fábricas do arcebispado e construíu a capela pública da cartuxa sevillana. O fillo deste, Antonio Matías Figueroa (Sevilla 1734?-1796) foi mestre alarife (1764) e mestre maior do arcebispado de Sevilla (1776). Nas súas últimas obras achegouse ao neoclasicismo....