Temas

Comunidade autónoma de España, no extremo NL da Península Ibérica (32.113 km²; 6.090.040 h [1996]). Situada á beira do Mar Mediterráneo, que a baña polo L, esténdese entre a cordilleira dos Pireneos, ao N, e o Sistema Ibérico, ao S. Limita ao O con Aragón, ao S coa Comunitat Valenciana e ao N con Andorra e Francia. Integrada polas provincias de Barcelona, Girona, Lleida e Tarragona, a súa capital é Barcelona.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
Distínguense tres grandes unidades morfoestruturais: dúas montañosas, os Pireneos e as Cadeas Costeiras Catalanas, que enmarcan unha chaira interior, a Depresión Central Catalana. Os Pireneos, ao N, son unha cordilleira alpina orientada de O a L, moi afectada pola erosión glacial. Acada a súa máxima altitude e largura, e cara ao L descende e se estreita ata chegar ao mar. Un conxunto de serras subsidiarias, o Prepireneo, érguense paralelas ao eixo da cordilleira descendendo cara ao S. As...

Comunidade autónoma de España, constituída pola provincia homónima que se corresponde coa capital do Estado (5.423.384 h [2001]). Limita ao N con Castela e León e ao S con Castela-A Mancha. Está situada a 3˚ 50’ E - 40˚ 20’ O. A capital é Madrid.
Xeografía física
Está limitada ao N polo Sistema Central e ao S polo val do Tajo. O sector setentrional está formado pola vertente meridional da serra de Guadarrama e parte de Somosierra e Gredos, constituído por materiais paleozoicos afectados posteriormente pola oroxénese Alpina. A parte central e meridional do territorio está formada por unha chaira terciaria, principalmente de arxila, que descende suavemente cara ao Tajo. As terras arxilosas forman un sistema de socalcos cuaternarios. No sector oriental a dureza das rochas calcarias permitiu a formación de páramos, amplamente extensos ao S do río Henares, entre este e o Tajuña. O clima é mediterráneo de tendencia continental....