Temas

Teólogo e filósofo francés. Fundador do l’Oratoire de l’Immaculée Conception, opúxose á aprobación do dogma da infabilidade papal no Concilio Vaticano I (1869). No eido da filosofía mostrouse contrario ao principio hegeliano da identidade do ser e do non ser. Das súas obras destacan Connaissance de Dieu (1853) e Logique (1855). Foi membro da Académie Française desde 1867.

Botánico suízo instalado en Francia. Realizou diversas viaxes para recoller mostras de herbas na Península Ibérica, especialmente ao sueste e Serra Nevada, á costa norte e á cordilleira cantábrica. A súa obra capital é a Flora Orientalis (Flora de Oriente, 1867-1888), froito das súas viaxes por Grecia e o Oriente Próximo.

Dramaturgo e realizador cinematográfico dinamarqués. Coñecido como Gabriel Axel, as súas longametraxes tiveron unha certa repercusión en diferentes festivais nórdicos e en Cannes. Destacan as súas comedias e unha serie de filmes sobre a Prehistoria, xunto co filme Babettes gaestebud (O festín de Babette, 1987, Oscar á mellor película estranxeira 1988), que é unha adaptación dun conto de Isak Dinesen. Dirixiu tamén Altid ballade (1955), Amour (1970), Prince of Jutland (1994) e Leïla (2001).

Estadista e diplomático ruso. Como secretario da Emperatriz Catarina II, tomou parte nos acordos secretos co Emperador de Austria Xosé II. No 1787 foi nomeado primeiro mandatario de Asuntos Exteriores, cargo dende o que desenvolveu unha política pacificadora.

Avogado e político. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e cursou estudios na facultade de Filosofía e Letras. Exerceu como avogado na Coruña. Militante nas filas do galeguismo dende a súa mocidade, presidiu a Mocedade Galeguista da Coruña (1936) e interveu na campaña do plebiscito ao Estatuto de Autonomía. Foi un dos socios fundadores da Editorial Galaxia e vicepresidente do seu consello de administración, e pertenceu ao consello de redacción da revista Grial. Asistiu ao Encuentro de Nacionalidades Europeas sin Estado (Bilbao-Guernika, 1977) e asinou o Documento dos 29. En 1978 foi nomeado conselleiro de Cultura da Xunta preautonómica a proposta dos senadores independentes e por designación real. Colaborador de La Voz de Galicia, A Nosa Terra, Ser, Guieiro, Resol, Grial e La Tarde, publicou A memoria e os amigos (1994) e Luís Seoane: vida e obra literaria (1994). Membro numerario...

Navegante danés. Ao servizo de Rusia explorou a costa setentrional de Siberia (1725) e, nunha segunda expedición, atravesou o mar e o estreito (1728) que levan o seu nome. Tamén descubriu (1741) as illas Aleutianas, a illa de Kodiak e a península de Alasca. Naufragou preto da illa de Avača, co tempo chamada illa de Bering.

Bailarina belga. Discípula de F. Prévost, dende o seu debut na Opéra de París con Les caractères de la Danse (As características da danza, 1726) confirmouse como a primeira bailarina da súa época xunto con M. Salles. A súa importancia na renovación da danza e na evolución da coreografía maniféstase no perfeccionamento do entrechat e da cabriola, figuras ata entón reservadas a bailaríns masculinos.

Historiador armenio. Foi autor dunha historia de Armenia escrita en grego (344-392), da que só se conserva a copia armenia co título Patmut‘iwn Hayoc‘.

Duque de Aquitania e de Gascoña (1127-1137), fillo de Guillerme IX de Aquitania. Mecenas de numerosos trobadores, antes de morrer durante a súa peregrinación a Santiago de Compostela, cedeu o seu ducado a Luís VI de Francia e casou a súa filla, Leonor de Aquitania, co herdeiro ao trono francés, Luís Plantagenet.