Temas

Físico canadense. Participou na Segunda Guerra Mundial como radiotelegrafista; cando esta rematou, no 1945, iniciou os seus estudios de física e matemáticas na Universidade da Columbia Británica, que logo continuou na Universidade de Toronto. No 1950 trasladouse a Ontario, onde traballou no laboratorio Chalk River e na Universidade McMaster de Hamilton sobre a difusión dos neutróns polos núcleos dos átomos. Perfeccionou a espectroscopia de neutróns, empregada no estudo de toda clase de materiais, polo que compartiu, no 1994, o Premio Nobel de Física con Clifford G. Shull.

Xornalista e escritor. Coñecido como Vicente Casanova, desempeñou un destacado labor xornalístico en El Correo, La Democracia e La Monarquía, e como director de La España Artística, onde asinaba os artigos co pseudónimo de Dómine Cervatana. Da súa produción destacan os libros de poemas Versos (1899) e De la Juventud (1912), a novela La toga del reo (1923), e a comedia Neurosis (1921). Tamén escribiu as zarzuelas El pino del norte (1907) e Ronda de primos (1911).

Tirano de Siracusa (317-292). Tras loitar contra a oligarquía acadou o poder (317). Loitou contra os cartaxineses, desembarcando en África e poñendo en perigo a mesma Cartago, pero foi derrotado. De volta á súa terra, a súa crueldade provocou unha revolta. No ano 306 asinou a paz e no 305 proclamouse Rei de Siracusa, quedando o sur de Italia baixo o seu control.

Batería de jazz. Uniuse ao grupo de músicos que, encabezados por Charlie Parker, protagonizaron a revolución bop. A finais dos anos corenta fundou os Jazz Messengers, que recollía a herdanza do soul, do gospel e do funk.

Usurpador do Imperio Romano (259-269). Foi xeneral de Valeriano e de Galieno, a quen traizoou, lle matou un fillo e despois fíxose proclamar emperador. Obtivo vitorias importantes contra os bárbaros na Galia, pero matárono os seus soldados.

Empresario francés. Establecido en París (1822), dedicouse ao cambio de moeda. En 1835 asociouse con James de Rothschild para construír e explotar a liña férrea París-Saint- -Germain-en-Laye, pero máis tarde fundou unha banca propia (1852), que foi malograda en 1868.

Enxeñeiro agrónomo e estadista noruegués. Foi cabeza do partido agrario (1955), que é responsable da súa orentación cara a unha posición centrista. En 1961 foi elixido presidente do odelsting (Parlamento noruegués), e en 1965 chegou a ser primeiro ministro, pero en 1971 dimitiu en desacordo coa proposta de entrada do país na CEE.

Físico ruso. Creou a física experimental de alta enerxía e publicou diversos libros sobre raios X, raios cósmicos ou aceleradores de partículas. En 1959 recibiu o Premio Lenin pola súa participación na creación do sincrociclotrón.

Pedagogo alemán. Insistiu no concepto de concentración, segundo o que todo ensino é material de reflexión, e no de graos formais, por medio dos que se pode facer un esquema de cada lección. Das súas obras destacan Einleitung in die allgemeine Pädagogik (Introdución á pedagoxía xeral, 1856) e Die Regierung der Kinder (A guía dos nenos, 1858).