Temas

Músico portugués vencellado a Galicia durante parte da súa traxectoria artística. Sábese por investigacións do musicólogo Humberto d’Ávila que ingresou na Irmandade de Santa Cecilia de Lisboa como cantor no 1761, que pasou despois á casa do Infante-Arcebispo de Braga, e que dende aquí emigrou por razóns descoñecidas a Galicia en 1771, onde foi admitido como tenor na catedral de Santiago. Pouco durou a súa estadía en Compostela, pois en outubro de 1772 xa estaba como músico na catedral de Mondoñedo. Nun afán de mellorar a súa situación, en xullo de 1775 trasládase á de Lugo, na función de substituto do mestre de capela Manuel López del Río, mais -segundo o musicólogo- ao morrer o titular gaña a praza; sen embargo, é recusado o seu ascenso, polo que, despois dun litixio co cabido lucense, abandona Galicia para sempre. Parte entón cara a Astorga en 1783, xa como mestre de capela, e logo, en 1788, vai a Madrid en calidade de profesor de música do Real Colegio de Niños Cantores, cargo que lle...

Xornalista e político ruso, fillo do escritor Sergej T. Aksakov. Participou como voluntario na Guerra de Crimea (1854-1856). Rematada a guerra, a Sociedade Xeográfica Rusa encargoulle percorrer Asia Menor. Defensor do paneslavismo e do tsarismo autoritario e ortodoxo, fundou unha serie de xornais como Den (O Día), Moskva (Moscova), entre os que destacou Ruso, un dos diarios máis importantes do imperio.

Foneticista dinamarqués. Criticou os conceptos de forma e substancia de Louis Trolle Hjelmslev e contribuíu ao coñecemento internacional da estrutura lingüística do dinamarqués a través de edicións de monografías e antoloxías. Destacan as súas obras Trends in Phonological Theory: A Historical Introdution (1975) e 25 Years’ Phonological Comments (1979). Membro honorífico da Linguistic Society of America (1963) e doutor honoris causa das universidades de Lund e Århus (1978).

Gobernador tuxíbida de Zaragoza. Axudou a Abd al-Ra ḥ mān III de Córdoba contra os cristiáns na recuperación de Toledo, logo do cal formou un bloque xunto cos reis de León e Navarra contra Abd al-Ra ḥ mān, quen non obstante saíu vitorioso sobre a coalición, obrigando a Abū Ya ḥ yà a abandonala. Na batalla de Simancas ou Campaña da Omnipotencia (939), na que participou xunto con Abd al-Ra ḥ mān fronte a unha coalición de reis e nobres cristiáns, caeu presioneiro de Ramiro II.

Físico estadounidense. Estudou electrónica cuántica, a estrutura molecular e nuclear, e radioastronomía. En 1954 inventou o máser, feito polo que recibiu o Premio Nobel de Física (1964), compartido con N. G. Basov e A. M. Prokhorov.

Catedrático da Universidad Complutense e da Pontificia de Salamanca. Foi subdirector xeral de Orientación Pedagóxica, de Educación Permanente e Especial, concelleiro en Madrid, deputado provincial na Diputación de Madrid, director do Instituto de la Juventud, director do Instituto de Psicología y Psicotecnia, e agregado laboral á embaixada de España en Venezuela, amais de director da RTVE. Colaborou con artigos en numerosos xornais e revistas. Publicou as seguintes obras: Apuntes de política social (1963), La Juventud ante los problemas sociales (1966), Introdución histórica a la psicología social (1979) e Fundamentos psicosociales de la información.

Dramaturgo e historiador. Secretario do conde de Orpesa e cronista de Indias, ordenouse sacerdote en 1667. No teatro, foi seguidor de Calderón. Escribiu Historia de la conquista de Méjico (1685).

Filósofo chinés. Irmán de Cheng Hao. A súa actitude crítica o enfrontou co grupo de Sichuan, dirixidos por Su Chi. Dende 1097 foron prohibidos os seus ensaios e ignorado. En contraste co seu irmán, inaugurou unha tendencia racionalista dentro do neoconfucionismo, que culminou con Chu Hsi.

Bispo de Lugo. Defensor do Absolutismo contra toda posible reforma liberal. En 1820 enviou ao Rei Fernando VII unha exposición na que lle solicitaba que nin as cortes nin o goberno se pronunciasen en materia eclesiástica, xa que son competencia exclusiva da Igrexa. Mandou constituír na diócese un tribunal eclesiástico encargado de velar polas lecturas (1821).