Temas

Político e xurista, III conde de Pallares. Estudou leis en Salamanca, Santiago de Compostela e Madrid, onde se graduou en 1851. Foi membro do Consello de Estado (1893-1904) e do Tribunal Contencioso-Administrativo (1897), deputado polos distritos de Lugo (1857-1858), Mondoñedo (1863-1864) e Vilalba (1871-1872, 1876-1877) e senador por Lugo (1872), vitalicio desde 1877. Fundou El Correo de Lugo (1860) e cofundou e dirixiu El eco de Galicia (1872). Recibiu, entre outros galardóns, as cruces de Carlos III e Isabel la Católica.

Xornalista. Traballou como redactor no Diario de Lérida, como redactor xefe en El Correo Gallego e xefe de sección de El Progreso para logo pasar á CRTVG, onde foi xefe de Informativos da Televisión de Galicia e, desde xullo de 2002, director da Radio Galega. Presidiu a Asociación da Prensa de Lugo e a Federación de Asociacións de Prensa de Galicia. Publicou Historia de la Casa-Fortaleza de Camba (1999).

Pintor. Comezou a súa formación artística en Ourense e Valladolid, onde traballou para o director da Academia de Bellas Artes. Asistiu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e ampliou estudios en París e Roma, grazas a unha bolsa da Deputación de Ourense. Colaborou co movemento agrarista Acción Gallega. Das súas obras destacan Un mozo de cuerda (1875), Torquemada ante los Reyes Católicos (1881), Cristianos a las fieras (1887, premiada na Exposición Nacional de 1887), O xantar, Un fraile rezando, A debulla e os retratos de Pradilla e Mariano Benlliure.

Topógrafo. Dedicado á investigación arqueolóxica, colaborou na delimitación, confección e estudo do plano da zona de protección monumental do centro histórico de Ourense. Publicou La Vía romana XVIII (via nova): revisión de su trazado y mensuración (2000) e Consideraciones sobre la antigüedad del episcopado auriense y la génesis de su diócesis: el rol del Parochiale Suevum y otras cuestiones (2003). É académico correspondente da Real Academia Galega.

Padre da Compañía de Xesús dende 1862. Ensinou Gramática e Humanidades en Monterrei e Santiago de Compostela. É autor de varias obras inéditas sobre Galicia como a Historia general del Reino de Galicia, repartida en cinco libros..., obra interrompida que se conserva na Real Academia de Historia. Parece ser que tamén escribiu Epílogo de Santa Eufemia, Epílogo de la vida y martirio de Santa Marina de Aguas Santas e Predicación y viaje de Santiago a España, hoxe perdidas.

Produtor cinematográfico. Empresario e presidente do Celta de Vigo, creou a produtora Suevia Films-Cesáreo González en 1940. De-señou unha política de produción destinada aos xéneros máis comerciais e mesmo populistas. Así, a partir da súa primeira produción Polizón a bordo (Florián Rey, 1941), comezou a producir proxectos rendibles como Campeones (Ramón Torrado, 1942), La nao capitá (F. Rey, 1946), Reina Santa (Rafael Gil, 1947) ou Botón de ancla (R. Torrado, 1947). Nesta primeira etapa destaca o que se deu en chamar “gallegada” ou “melodrama regional gallego”, estratexia para a que contou co director coruñés Ramón Torrado e que se desenvolveu en títulos como Mar abierto (1946), El emigrado (1946) e Sabela de Cambados (1948). Ao longo da década seguinte, traballou no cine folclórico tradicional andaluz (La niña de la venta, La estrella de Sierra Morena, Morena Clara), pero tamén aproveitou as modas que xurdían no cine español, como a do cupletismo (Mi último tango e La reina del Chantecler)...

Xeógrafo. Especialista en análise xeográfica rexional, as súas principais liñas de investigación céntranse no proceso de urbanización e nas súas consecuencias, na morfoloxía e planificación urbanas, nas actividades pesqueiras e na ordenación dos espacios mariños. Das súas obras destacan A gandería na Ulloa. Repercusións nas paisaxes agrarias (1988) e, en colaboración, Manual de Historia Contemporánea Universal (1988-1990), Viveiro: achegamento á realidade dun núcleo urbano galego (1986), A Montaña galega: o home e o medio (1993), Xeografía de Galicia (1988), Dicionario de Geografía, urbana, urbanismo y ordenación del territorio (2000) e Galicia (2003).

Sindicalista. De profesión tapiceiro e de ideoloxía anarquista, foi compañeiro de Ricardo Mella na súa militancia internacionalista na década de 1880. Foi un dos fundadores da Sociedad de Carpinteros de Santiago de Compostela (1894) ata que, trala folga de 1898, estivo na cadea.

Político e xurista. Foi director xeral do Instituto Social de la Marina (1983-1987), director xeral do Instituto Nacional de la Seguridad Social (1987-1993), conselleiro da Organización Iberoamericana de la Seguridad Social (1986-1993) e secretario de estado para as Administracións Públicas (1994-1995). Foi deputado por Pontevedra no Congreso polo PSOE (1993-1996) e dirixiu as revistas Mar e Noray.