Temas

Cantautor. Realizou estudios laborais en Zamora e Tarragona e de xornalismo en Barcelona. Musicou poemas de Martelo Paumán, Rosalía de Castro e Manuel Curros Enríquez.

Xurista e político. Presidiu a Sociedad para el Desarrollo Industrial de Galicia (SODIGA) e foi director xeral de Comercio Interior (1970-1973). Foi nomeado procurador en Cortes pola Organización Sindical Española en varias lexislaturas e en representación familiar por Pontevedra (1971-1977). Foi senador electo por Pontevedra en dúas lexislaturas (1977-1982) e membro da Comisión dos 9. Recibiu Gran Cruz del Mérito Civil.

Actor e escenógrafo. A súa traxectoria teatral está vinculada ás compañías Teatro Circo, Escola Dramática Galega e Luís Seoane, coas que participou en espectáculos como Zardigot, Os vellos non deben de namorarse, A voda de Esganarello e O rei aborrecido, e nas que realizou distintas escenografías. Colaborador habitual da escola de formación teatral Casahamlet, publicou diversos traballos sobre plástica escénica.

Humorista. Coñecido como Xan das Canicas, traballou como reposteiro e actor. Home de grande enxeño, comezou a exercer a súa profesión despois de gañar no ano 1947 un concurso organizado por Radio Pontevedra. Foi na emisora Voz de Vigo, no programa Xuntanza de amigos, onde intensificou a súa participación no mundo radiofónico. Logo colaborou nalgúns programas de Radio Nacional de España e en Radio Pontevedra-Cadena Ser xunto á locutora María Elena Alonso. Viaxou polas principais cidades e vilas de Galicia, e percorreu Brasil, Uruguay, Arxentina, Venezuela e Colombia, onde triunfou na radio e na televisión. En América sería precisamente onde comezou a representar obras teatrais coa compañía Diosiño. Por mor da súa contribución ás causas humanitarias recibiu a Cruz da Solidariedade.

Naturalista e micólogo. Iniciouse na entomoloxía. O comezo da Guerra Civil supuxo un freo na súa traxectoria. En 1950, da man de Fermín Bescansa, centrou as súas observacións na botánica e na micoloxía. Logo dunha vida como investigador autodidacta, comezou en 1965 a carreira de Bioloxía. Entre 1977 e 1982 investigou e impartiu clases nos departamentos de Botánica das facultades de Bioloxía e Farmacia da Universidade de Santiago de Compostela. Foi presidente da Sociedade Galega de Historia Natural (1980-1986). Dedicouse á investigación e á divulgación dos fungos e plantas de Galicia. Destacan os artigos científicos “Nueva especie del género Amanita: A. porrinensis” (1987) e “Gyroporus ammophilus, a new poisonous bolete from the Iberian Peninsula” (Gyroporus ammophilus, unha nova especie de fungo velenoso da Península Ibérica, 1995). Publicou numerosas guías de campo como a Guía das árbores de Galicia (1989) e a Guía das setas ou cogumelos...

Arquitecto. Traballou en Salamanca dende 1729, onde continuou as obras iniciadas por Alberto Churriguera e outros. Dirixiu a construción do patio do colexio da Clerecía dende 1745, ano no que comezou a capela da Orden Tercera. Trazou e dirixiu a construción das torres da Clerecía (1750) e nos anos cincuenta comezou as obras da casa do concello de Salamanca, que continuou o seu irmán Jerónimo García de Quiñones. Regresou a Santiago de Compostela en 1760. Foi autor do Arquivo Xeral do Reino de Galicia en Betanzos (1763). Realizou un recoñecemento da fachada da Acibechería da catedral de Santiago de Compostela (1764) e un proxecto para o pazo de Raxoi (1766).

Xornalista. Colaborador de diversas publicacións, como La Iberia, foi redactor de La Voz de Galicia. Os seus principais artigos xornalísticos foron incluídos no volume Crónicas de Heráclito e Demócrito (1964). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

Enxeñeiro técnico e sindicalista. Foi presidente e secretario de Formación Sindical e Migración da Confederación Intersindical Galega (CIG) e pertenceu ao consello asesor do Instituto Galego de Análise e Documentación (IGADI). Foi secretario da Irmandade Galega de Bos Aires (1969-1972) e fundador da organización estudantil ERGA (1972). Membro do secretariado político da Unión do Pobo Galego (UPG), foi secretario xeral da Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG) entre 1987 e 1994.