Temas

Compoñente que contén na molécula o grupo funcional RqC "FF2DFF33 30B430B730C330AF"; "FF2DFF33 30B430B730C330AF" >≣ N. A acción dos ácidos e das bases sobre os nitrilos dá os ácidos carboxílicos correspondentes, segundo as reaccións


FORMULA


      RCN + OH^-+ H₂O D RCOO^-+ NH₃
     RCN + H⁺+ 2H₂O D RCOOH + NH₄
Os nitrilos alifáticos son líquidos de constante dieléctrica alta que se empregan como disolventes e que se obteñen por reacción dos cianuros metálicos con haluros de alquilo, segundo a reacción


FORMULA2


  RX + NaCN D RCN + NaX
Esta reacción é moi importante, porque permite alongar nun carbono a cadea. Algúns dinitrilos alifáticos empréganse polas súas propiedades terapéuticas, así por exemplo, o dinitrilo malónico e, especialmente, o dinitrilo sucínico, favorecen o metabolismo nucleoproteico das células nerviosas. OBS: Tamén se denomina cianuro...

Leis que establecen as relacións entre os campos magnéticos e as correntes que circulan por condutores situados baixo a súa influencia. A primeira lei establece que a forza exercida por un campo magnético B sobre un elemento lineal diferencial de d l dun circuíto por onde circula a corrente I, vale d F =Id l Ä B . A segunda lei, formulada tamén por Ampère e derivada da lei de Biot-Savart, establece que a indución magnética d B creada por un elemento d l dun condutor percorrido por unha corrente I está nun punto do espazo situado nunha posición r respecto do elemento,


FORMULA

Ecuacións do movemento dun sistema dinámico de hamiltoniano H, dadas por


FORMULA


dq_i /dt = ∂H/∂p_i,
e por

FORMULA2
dp_i /dt = - ∂H/∂q_i,
onde t é o tempo, q_ison as coordenadas xeneralizadas, e p_ison os correspondentes momentos canónicos do sistema. Tamén reciben o nome de ecuacións canónicas do movemento.

Teorema segundo o que, dada unha rexión R, con fronteira C e superficie S, en que se dan certas condicións de regularidade, se verifica que


FORMULA
onde F é un campo vectorial sobre R.

Expresión formal que dá a densidade de enerxía dunha radiación por unidade de volume e de intervalo de frecuencias, a partir da teoría de Planck. Exprésase por


FORMULA


en que h é a constante de Planck, v a frecuencia da radiación, c a velocidade da luz no baleiro, k a constante de Boltzmann e T a temperatura absoluta. OBS: Tamén se denomina fórmula de Planck.

Denominación que recibiron os oito concilios celebrados pola Igrexa cristiá en Constantinopla entre os anos 381 e 1341. A Igrexa só considera como ecuménicos catro, os tres primeiros e o sexto, denominado IV Concilio.
Concilio I (381)
Segundo concilio ecuménico da Igrexa católica, convocado polo Emperador Teodosio I, ao que asistiron 150 bispos orientais, que condenaron o arianismo e o macedonianismo, definiron o Espírito Santo como parte integrante da Santísima Trindade e reafirmaron as resolucións adoptadas no Concilio de Nicea (325).
Concilio II (553)
Quinto concilio ecuménico convocado polo Emperador Xustiniano coa intención de atraer á fe ortodoxa os monofisitas. Condenou os Tres Capítulos, escritos de Teodoro de Mopsuestia, Teodoreto de Ciro e Ibas de Edesa, acusados de nestorianismo, un movemento enfrontado aos monofisitas.
Concilio III (680)
Sexto concilio ecuménico convocado polo Emperador Constantino...

Cada un dos compostos que teñen na súa molécula o grupo funcional >C=C=O. Son substancias inestables que non se dan na natureza, senón que se obteñen por formación dun dobre enlace sobre o átomo de carbono dun grupo carbonilo mediante a reacción xeral


FORMULA


R-CH-C=O
ll+ Zn → R-CH=C=O+ZnBr₂
Br Br
Posúen unha reactividade extraordinaria e ofrecen unha gran variedade de reaccións de adición de moléculas polares e non polares.