Temas

Parte da química que ten por obxecto o estudo da interacción entre un fotón e unha molécula, cos cambios físicos e químicos que resultan. As reaccións fotoquímicas teñen lugar en moléculas nos seus estados electrónicos excitados. En fotoquímica interesan os fotóns de lonxitude de onda (λ) entre 200 e 800 nm, por dúas razóns: en primeiro lugar, porque o contido enerxético destes fotóns equivale á diferenza de enerxías que existe entre o último orbital ocupado e os primeiros non ocupados da maior parte das moléculas; por tanto, a súa absorción promove un electrón e varía o estado electrónico da molécula, á que se chega nun nivel vibratorio excitado (principio de Franck-Condon); e en segundo lugar, porque esta marxe de λ constitúe a irradiación máis corrente: fontes luminosas de mercurio e a radiación solar. O proceso de absorción ten lugar sempre que a separación enerxética entre o estado fundamental e o estado excitado coincida coa enerxía do fotón, é dicir:


FORMULA


E_estado...

Cadea de illas que se estenden desde a península da Florida ata as costas nororientais de América do Sur en forma de arco, e que separan o golfo de México e o mar Caribe (ou das Antillas) do Océano Atlántico (240.000 km²; 28.000.000 h). Divídense en tres grandes grupos: ao N, as Bahamas e as illas Turks e Caicos, as Grandes Antillas no centro e as Pequenas Antillas ao S. As Grandes Antillas están formadas por Cuba, Xamaica, La Española -dividida entre Haití e a República Dominicana-, Porto Rico e as illas Caimán. As Pequenas Antillas están formadas por dous arquipélagos: as illas de Barlovento ao L, e as illas de Sotavento, ao S, fronte á costa venezolana.
Xeografía física
A maioría das illas son cumes emerxidos a partir dun sistema de drobamentos, que enlazan cos macizos de Yucatán, Guatemala e Honduras. As Pequenas Antillas están en relación coas montañas de Venezuela. Nas Grandes Antillas as cadeas montañosas sobrepasan os 2.500 m e rodean...

Reacción de obtención dun haluro do ácido ¦Á-haloxenado por adición directa do halóxeno nun carbono ¦Á, segundo a reacción:


FORMULA

Área natural do extremo occidental da Península do Barbanza, entre as rías de Muros e Noia, ao N, e de Arousa, ao S. A enseada sedimentaria de Corrubedo é un amplo entrante delimitado por acantilados baixos de orixe granítica e, cara ao interior, por unha serie de pequenas elevacións que non superan os 300 m de altitude. Constitúe un singular sistema de praia-barreira composto por un grande areal de máis de 4 km de lonxitude, cun extenso campo dunar asociado (que pecha no seu interior a pequena lagoa de Carregal) e unha área de marismas sucada por numerosas canles que conflúen nunha bocana central que desaloxa as súas augas no océano. A periodicidade das mareas permite que durante a preamar circulen pola bocana as augas mariñas que asolagan as marismas e elevan o nivel da lagoa. Cara ao S do complexo, a lagoa de Vixán presenta, pola contra, augas de baixa salinidade ao estar practicamente illada do mar (recibe auga salgada unicamente durante as mareas vivas primaverais e de fins do verán)....

Procedemento químico de análise de trazas de auga. Este método baséase no feito que o óxido de xofre(IV) non reduce o iodo nunha solución de metanol e piridina, segundo unha reacción estequiométrica, senón é en presenza de auga. A reacción é a seguinte:


FORMULA


H₂O+I₂+SO₂+3C₅H₅N+CH₃OH → 2C₅H₅NHI+C₅H₅NSO₄HCH₃
De aquí vén a posibilidade de calcular a cantidade de auga dunha mestura pola cantidade de iodo reducido. O punto final da valoración indícao a primeira gota de iodo libre en exceso, e pódese determinar visualmente ou ben por medición eléctrica.