Temas

Leis que establecen as relacións entre os campos magnéticos e as correntes que circulan por condutores situados baixo a súa influencia. A primeira lei establece que a forza exercida por un campo magnético B sobre un elemento lineal diferencial de d l dun circuíto por onde circula a corrente I, vale d F =Id l Ä B . A segunda lei, formulada tamén por Ampère e derivada da lei de Biot-Savart, establece que a indución magnética d B creada por un elemento d l dun condutor percorrido por unha corrente I está nun punto do espazo situado nunha posición r respecto do elemento,


FORMULA

Reacción de obtención dun haluro do ácido ¦Á-haloxenado por adición directa do halóxeno nun carbono ¦Á, segundo a reacción:


FORMULA

Compoñente que contén na molécula o grupo funcional RqC "FF2DFF33 30B430B730C330AF"; "FF2DFF33 30B430B730C330AF" >≣ N. A acción dos ácidos e das bases sobre os nitrilos dá os ácidos carboxílicos correspondentes, segundo as reaccións


FORMULA


      RCN + OH^-+ H₂O D RCOO^-+ NH₃
     RCN + H⁺+ 2H₂O D RCOOH + NH₄
Os nitrilos alifáticos son líquidos de constante dieléctrica alta que se empregan como disolventes e que se obteñen por reacción dos cianuros metálicos con haluros de alquilo, segundo a reacción


FORMULA2


  RX + NaCN D RCN + NaX
Esta reacción é moi importante, porque permite alongar nun carbono a cadea. Algúns dinitrilos alifáticos empréganse polas súas propiedades terapéuticas, así por exemplo, o dinitrilo malónico e, especialmente, o dinitrilo sucínico, favorecen o metabolismo nucleoproteico das células nerviosas. OBS: Tamén se denomina cianuro...

Cada un dos derivados nitratos das parafinas que teñen a fórmula bruta C_nH_2n+1NO₂. Obtéñense a partir dos haluros primarios ou secundarios por tratamento con nitrilos metálicos, segundo a reacción


FORMULA


NaNO₂ +RCH₂X D RCH₂NO₂ +RCH₂ONO
e empréganse como disolventes e para a obtención de aminas e de aminoalcohois.

Lei que proporciona a indución magnética dB nun punto calquera P do espacio, producida por un elemento de corrente Idl que circula por un condutor. En módulo:


FORMULA


onde ¦Ì₀é a permeabilidade magnética do baleiro, I a intensidade da corrente, r a distancia do elemento de corrente en P e ¦Õ o ángulo entre os vectores dl e r. Cando as condicións de simetría o permiten, o campo magnético pode calcularse mediante o teorema de Amp¨¨re.

Expresión matemática de equilibrio dinámico dun elemento de fluído, que no caso particular dunha corrente de fluído newtoniano (viscosidade cinemática constante), en réxime laminar, toma a forma:


FORMULA




sendo ¦Í a velocidade, F a forza activa aplicada á unidade masa, z a densidade, p a presión, ¦Ã a viscosidade cinemática e 6 o operador diferencial nabla. Desta fórmula pódese deducir a ecuación fundamental da hidroestática, ao facer ¦Ã = 0 (fluído perfecto) e -¦Í/-t = 0 (fluído en repouso ou en movemento continuo).

Dada unha curva C, parametrizada pola abscisa curvilínea s (s dá a lonxitude do arco dende un punto de referencia da curva), C (s)=(x(s), y(s), z(s)), triedro ortonormal directo definido en cada punto P de C polos vectores tanxente t , normal n e binormal b . A expresión destes vectores é:


FORMULA


t = [d C (s)/ ds(P), « t « =1
n = [(d t /ds)/«d t /ds«] (P), « n « =1
b = t Ù n , « b « =1
O plano (P, t , n ) é o plano osculador da curva C no punto P,...

Función da variable complexa p definida pola integral


FORMULA



na que Cf(t) simboliza a transformada de Carson dunha función do tempo t. Ten as mesmas funcións de existencia que a transformada de Laplace.