Temas

Igrexa parroquial situada en Agolada. Pertenceu a un antigo mosteiro feminino da orde beneditina. Os primeiros datos fiables sobre o cenobio constatáronse nunha doazón da abadesa ao mosteiro de Sobrado, o 1 de maio de 1171, aínda que é probable que existira anteriormente. En 1504, Xulio II confirmou a doazón a San Paio de Antealtares. O templo erixiuse entre os ss XII e XIII. De estilo románico, ten nave rectangular con ábsida semicircular. Destaca a súa portada con arco de medio punto, así como os capiteis decorados.

Igrexa situada en El Campillo (Zamora). De finais do s VII, foi construída en estilo visigodo. Ten tres naves, cruceiro e ábsida rectangular. No seu interior destaca a parte escultórica, con capiteis historiados dedicados a temas bíblicos, como Daniel en la fosa de los leones ou El sacrificio de Isaac, en baixorrelevo plano e decoración vexetal e animal. En 1930 cambiou a súa localización orixinal pola actual. Foi declarada BIC en 1912.

Igrexa parroquial situada en Lobios. Na súa orixe estivo en Aceredo, na parroquia de Manín. Non obstante , a causa da construción dun encoro, foi trasladada ata o lugar de Compostela, na mesma parroquia. Puido ser mandada facer polo abade Manuel de la Llana cara a 1764, en estilo barroco. Ten planta de cruz latina e presenta unha torre de planta cadrada na fachada, que forma un pórtico sostido por dúas columnas. Cómpre destacar o retablo, con escultura en relevo, e o sagrario con diversas imaxes de santos.

Igrexa da parroquia de Santa María de Castelo, en Taboada, que doou o Rei Afonso II no 897, xunto coa súa vila. Da antiga fábrica románica do s XII consérvase a portada principal que está formada por unha dobre arquivolta tórica rodeada de billetes apoiados sobre dúas columnas e por un tímpano decorado cunha cruz entrelazada. A espadana, do s XIX, é de dous vans. A planta primitiva transformouse, elevouse á ábsida e abriuse unha sancristía. A cuberta da nave e da ábsida eran de madeira a dúas augas.

Igrexa situada en Lugo. A construción primitiva está moi reformada. De planta rectangular, ten unha soa nave, cuberta a dúas augas con lousa, capela maior, á que se accede por un arco triunfal de medio punto, e sancristía pegada, cuberta a catro augas. No seu interior atopáronse relevos suevos ou visigodos. A fachada é neoclásica cunha espadana de dous vans.

Igrexa parroquial situada na Pobra de Trives. Trátase dun edificio románico de comezos do s XII que pertenceu ao antigo mosteiro homónimo. Ten nave única con cuberta a dúas augas e ábsida semicircular precedida dun tramo recto. Realizado en cantaría, presenta varios contrafortes no exterior. Destaca a súa portada principal, precedida por un pórtico do s XIV e, no interior, os capiteis e os cimacios decorados dos dous pares de columnas que sosteñen o arco triunfal, así como a imposta axadrezada que marca o arranque de varios vans ao longo de toda a nave e da ábsida.

Igrexa parroquial situada en Vilagarcía de Arousa. De estilo románico, foi construída durante o s XII e pertenceu a un antigo mosteiro homónimo que desde o s XV se transformou en pazo. O templo ten planta rectangular de nave única e ábsida semicircular, unida ao presbiterio. Destaca a fachada principal con dous contrafortes; sobre a portada, que enmarca o tímpano liso con varias arquivoltas, destacan dous corpos abertos cunha fiestra -que dá ao coro- enmarcada por unha triploa arquivolta, un rosetón na parte superior e unha torre campanario no lateral. Exteriormente decorouse todo o contorno con pequenos aleróns sostidos por ménsulas e canzorros. Tamén destaca a decoración zoomórfica e vexetal dos capiteis e os motivos axadrezados das columnas da portada principal.

Igrexa parroquial situada na Coruña. Asentada fóra das murallas, construíuse en 1262 e foi parcialmente demolida en 1589 para evitar que as tropas de Drake a empregasen como parapeto. En 1651 foi arrasada polo estoupido da torre de pólvora da fortaleza da cidade. Integrada trala desamortización na Maestranza de Artillería, usouse como prisión e despois foi propiedade particular. En 1963 trasladouse xunto ao monte de Santa Margarida, prolongouse a súa nave e construíuse unha torre. De estilo gótico, ten planta de cruz latina cunha soa nave e tres ábsidas cubertas por bóvedas de crucería. As ruínas da anterior igrexa foron declaradas Ben de Interese Cultural en 1939.