Temas

Igrexa parroquial situada en Rois. Construída en 1711, sufriu importantes modificacións en 1833. Ten nave de planta rectangular. Destaca a fachada, cunha fornela coa imaxe exenta da Virxe e o campanario barroco.

Igrexa situada no Vicedo. En 1392 Fernán Pérez de Andrade obtivo a licenza de construción desta igrexa e a de San Pantaión de Cabanas aínda que o cabido de Mondoñedo se reservou os dereitos que correspondían a cada unha delas. De estilo oxival, construíuse a finais do s XIV e consta dunha nave con cuberta de madeira a dúas augas. A portada principal está formada por unha dobre arquivolta que enmarca un tímpano que acolle o escudo dos Andrade sostido por dous paxes. Conserva unha torre do s XVIII acaroada á fachada. O corpo que contén as campás é de planta cadrada coas esquinas en chafrán con catro vans circulares e o corpo superior é poligonal con catro vans. Diante da fachada hai un pórtico pechado que continúa pola beira dereita. No exterior do muro N existe outro pórtico que está sostido por columnas.

Igrexa parroquial situada en Pazos de Borbén. Ten planta basilical e ábsida con bóveda de canón, liña de imposta e arco triunfal de medio punto. A nave, composta de catro tramos, cóbrese con bóveda de canón e arcos faixóns de medio punto, que descansan sobre ménsulas. A fachada ten unha porta arquitrabada cun frontón triangular e espadana.

Igrexa situada no Carballiño. Proxectada por Antonio Palacios de xeito gratuíto e financiada por subscrición popular, a súa construción iniciouse en 1943. Mesturou diferentes estilos arquitectónicos e escultóricos e concibiuse como unha grande igrexa de peregrinación medieval con xirola e capelas radiais, na que harmonizaban formas e elementos de estilos aparentemente opostos, como o románico (arcos) e o gótico (vidreiras, rosetóns). Destaca o xogo de volumes nas capelas, nas naves, na xirola e no cruceiro, sobre os que resalta a torre campanario. Os remates ameados conferíronlle un aspecto de fortaleza. Na construción dos muros empregouse cachotaría, e reservou a cantaría granítica para as esquinas e os contrafortes. Rematouse en 1957, aínda que dous anos despois continuouse con algunhas modificacións non previstas por Palacios.

Igrexa parroquial situada no Páramo. De orixe románica, só conserva a fachada pois a nave e a ábsida construíronse ao longo dos ss XVII e XVII. O arco triunfal é de medio punto. No lado N engadiuse un corpo que funciona de sancristía. A porta principal está formada por tres arquivoltas de medio punto de sección rectangular. Ten espadana de dous vans.

Igrexa parroquial situada en Monterroso. Construída durante a segunda metade do s XII en estilo románico, leva cuberta a dúas augas. Presenta nave única e ábsida rectangular, onde se abriu unha fiestra de medio punto sobre columnas e capiteis decorados con motivos zoomorfos. Os muros son de cachotaría e cantaría. No interior destaca o arco triunfal, de medio punto, mentres que o arco da portada foi substituído por un lintel. Na fachada destaca a espadana, cun só van.

Igrexa románica, situada en Palas de Rei, na que destaca a portada occidental, presenta dúas arquivoltas de medio punto que descansan sobre as xambas e no arco exterior aparece un zigzag que chega a formar pequenos dentes de engrenaxe. Conserva tamén a porta meridional, co lintel de lados escaleirados e unha colección de canzorros de proa baixo o beiril do mesmo lado. Esta igrexa está datada a finais do século XII.

Igrexa parroquial situada en Coirós. Construíuse a finais do s XIII e comezos do s XIV. Románica de transición, ten planta rectangular de nave única e ábsida, con dous tramos, o primeiro cuberto con bóveda de canón apuntado e o segundo con bóveda de cruzaría. O arco triunfal é apuntado e apóiase sobre columnas pegadas. No s XIX desaparece a portada oxival.