Temas
Igrexa parroquial situada en Quiroga. De grandes proporcións, presenta unha planta de cruz latina sobre a que se ergue, no centro do cruceiro, unha cúpula de media laranxa con nervios radiais de granito. A nave principal está formada por tres tramos separados por pilastras, con arcos de medio punto e bóvedas de canón. Destaca o retablo do testeiro.
Igrexa parroquial situada na Estrada. Doada polo arcebispo Xelmírez ao mosteiro de San Martiño de Santiago no s XII, ten planta dunha soa nave dividida en tres tramos e ábsida rectangular, cubertas as dúas con bóveda de canón reforzadas por arcos. O arco triunfal é semicircular e dobrado e de sección rectangular; apóiase en columnas con capiteis decorados: no esquerdo represéntase unha figura humana de pé sobre o astrágalo e o dereito ten decoración vexetal. No tímpano da porta N consérvase unha inscrición coa data de 1171.
Igrexa parroquial situada en Muxía. Datada a comezos do s XIII e realizada en estilo románico de transición sobre unha construción anterior (posiblemente do s X), consta dunha soa nave con cuberta a dúas augas de madeira. A nave divídese en tres tramos mediante dous arcos apuntandos transversais adornados con molduras e apoiados en columnas anexadas nos muros laterais. O acceso á ábsida, cadrada e cuberta cunha bóveda de canón apuntada, realízase a través dun arco triunfal apuntado. Presenta unha capela lateral gótica do s XIV, dedicada á Virxe do Rosario, de planta cadrada e cuberta cunha bóveda de cruzaría. A fachada componse de arquivoltas apuntadas e un bocel decorado con cabezas de cravo.
Igrexa parroquial situada no Incio. De orixe románica, construíuse a finais do s XII ou comezos do s XIII. Ten planta de nave única, con cuberta de madeira, e ábsida con tramo recto e cabeceira poligonal. O arco triunfal é de medio punto dobrado. A porta principal está formada por unha arquivolta de sección rectangular.
Igrexa española fundada en 1880 por cristiáns disidentes da Igrexa de Roma, dirixidos por Joan Baptista Cabrera i Ibarz. Forma parte da Comuñón Anglicana, coa que comparte tradicións, orde e plena comuñón, aínda que ten características propias pola súa condición de española. Rexeita as doutrinas e prácticas alleas á Biblia, mantén a tripla orde do ministerio (bispos, presbíteros, diáconos), segue a liturxia hispánica, administra o Bautismo e a Cea do Señor como sacramentos, e celebra sínodos cada dous anos, formados polos ministros e polos membros das igrexas locais, elixidos nas súas congregacións.
Igrexa parroquial situada no Irixo. Construída no s XVIII, a nave, a ábsida e a sancristía están abovedadas. No interior destacan os retablos de estilo neogótico (1833) coas imaxes de san Pedro e santa Bárbara e outro con san Roque. No exterior destacan os beirís rematados en pináculos e a dobre espadana da fachada cun tímpano superior triangular e cun arco aberto no interior.
Igrexa parroquial situada en Sarreaus. De estilo románico, destaca a portada principal formada por tres arquivoltas apoiadas sobre pares de columnas e rematada nunha espadana de dous corpos, engadida na época barroca. No exterior sobresae tamén a colección de canzorros.
Igrexa parroquial situada en Monterroso. De orixe románica, construíuse a finais do s XII. Ten unha nave e unha ábsida rectangulares. No interior destaca o arco triunfal de medio punto, peraltado e dobrado, coa rosca maior decorada con boceis e medias canas, e apoiado nun par de columnas acobadadas que teñen as bases baixo o pavimento do presbiterio. Os capiteis cóbrense con dúas ordes de follas estilizadas e aguzadas. A chambrana adórnase cunha fila de billetes. No exterior destaca a portada occidental formada por un arco semicircular peraltado e moldurado cinguido por unha chambrana de bólas e apoiado en dúas columnas acobadadas con capiteis vexetais e con pomas nos cimacios. Os canzorros que sosteñen os beirís son rudos e presentan cabezas de cuadrúpedes, figuras humanas, volutas ou sen decoración.
