Temas

Igrexa situada en Monterroso. Datada no primeiro cuarto do s XIII, o primitivo románico sufriu certas modificacións que afectaron especialmente á cabeceira. A nave recibe luz por medio de ventás de medio punto e derramamento interior. Polo exterior, os canzorros son froito das reformas. Destaca a portada occidental, que remata cun lintel de extremos graduais, sostido por sinxelos ángulos entrantes.

Igrexa parroquial situada en Palas de Rei. Construída a finais do s XII, conserva da primitiva fábrica románica a cabeceira. A ábsida, de forma semicircular e cun tramo recto, cóbrese cunha bóveda de canón e de forno. O arco triunfal descansa sobre dous pares de columnas rematadas con capiteis de decoración vexetal.

Igrexa parroquial situada en Arzúa. Construíuse no s XIII aínda que experimentou reformas no s XVI. De estilo románico rural, ten planta rectangular dunha soa nave. Sobre o testeiro atópase un Agnus Dei sobre o que se colocou unha dobre cruz circular.

Igrexa parroquial situada en Chantada. Románica do s XII, ten unha soa nave e unha ábsida rectangular. No testeiro atópase unha pequena ventá semicircular con columnas acobadeladas nas xambas. O arco triunfal é semicircular peraltado, elevado sobre semicolumnas pegadas. A nave ten unha cuberta de madeira a dúas augas mentres que a ábsida se cobre cunha bóveda de canón da mesma directriz que o arco triunfal. A portada principal e a sur están formadas por unha dobre arquivolta semicircular sostida por columnas acobadeladas nas xambas. A espadana é do s XVIII. A tradición conta que a igrexa se erixiu en lembranza dunha batalla librada no s IX entre Ramiro I e os normandos.

Igrexa situada en San Martín de Montalbán (Toledo). Datada en época mozárabe (ss VII-VIII), pertenceu a un antigo mosteiro situado sobre unha vila romana. Está construída en cantaría e presenta planta cruciforme con ábsida de ferradura. A nave cubriuse cunha bóveda de canón e o cruceiro cubriuse cunha cúpula dun castelo árabe que se edificou enriba da igrexa. Case non presenta decoración exterior. En 2003 inaugurouse nas súas proximidades o Centro de Interpretación de Santa María de Melque. Foi declarada Ben de Interese Cultural (1931).

Igrexa situada en Ribadeo construída entre os ss XVII e XVIII sobre un castro. Consta de tres naves e unha ábsida, a nave central cóbrese con bóveda de media lúa e as laterais e a ábsida con bóveda de aresta. Cómpre destacar que nas naves laterais a clave está descentrada. A cada lado da ábsida sitúanse dúas sancristías datadas, segundo as inscricións das portas, en 1795 a dereita e en 1782 a esquerda. No interior destacan dous retablos barrocos do s XVIII, un deles cunha imaxe de Cristo de brazos articulados. No exterior, cómpre salientar a fachada principal cun pórtico aberto con tres entradas e espadana dun só corpo con dous vans (1794). Nunha esquina sitúase unha torre cun reloxo de sol de 1795.

Igrexa parroquial situada en Malpica de Bergantiños. Pertenceu a un antigo mosteiro bieito homónimo (s X), e desde 1499 dependeu do mosteiro de San Paio de Antealtares, aínda que tamén estivo vinculada a Santa María de Cambre, San Martiño Pinario e á colexiata da Coruña. Orixinaria do s XII, na súa construción diferéncianse tres fases: unha primeira prerrománica, da que se conservan as tres naves separadas por pilastras; unha románica, na que se construíron as tres ábsidas -semicirculares as laterais e pentagonal a central- e unha terceira barroca, que afectou á remodelación da   fachada (s XIX), na que se destacou o corpo central sobre os laterais. Destaca especialmente o seu campanario. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1979.

Igrexa parroquial situada en Muxía. De estilo románico, ten unha soa nave e ábsida rectangular. A cabeceira foi modificada durante o s XVIII e a fachada principal ten unha porta con arco rebaixado e enriba dela, unha fiestra circular que corresponde aos restos dun antigo rosetón. No lateral N érguese o campanario, arrimado á sancristía. En 1991 o templo sufriu outra reforma.

Igrexa parroquial situada en Agolada. Do primitivo templo románico, construído a finais do s XII e reconstruído en 1705, só resta unha porta situada na fachada principal e parte dos muros da nave. No interior, a nave presenta dous pares de columnas entregas con capiteis de follas, unha das bases está decorada con arquiños de ferradura e de medio punto. A portada conta cunha dobre arquivolta, decorada con bólas, que se sostén sobre catro columnas con capiteis vexetais con mazás. O tímpano decórase co relevo dunha cruz grega rodeada por un semicírculo de arquiños de ferradura.