Temas

Reino musulmán gobernado por unha rama da familia hammudita (1035-1057). O goberno dos bérberes Banū Palatino; Ḥ ammūd, caracterizouse polos continuos atentados familiares e as reiteradas rebelións da poboación árabe.

Dinastía serbia fundada no s XIX por Djordje Petrović Karadjordje (Xurxo I de Serbia), de quen tomou o nome. Foron membros destacados Alexandre I de Serbia, Pedro I de Serbia, Alexandre I de Iugoslavia e Pedro II de Iugoslavia.

Reino máis setentrional dos tres en que se dividiu o Imperio Chinés no s III. Durou de 220 a 265 e Loyang foi a súa capital.

Dinastía de orixe francesa que gobernou en Francia (1589-1792, 1814-1830, despois desta data algún membro da dinastía reinou ata 1848), España (1700-1808, 1814-1868, 1874-1931 e dende 1975), Nápoles e Sicilia (1734-1808), no Reino das Dúas Sicilias (1816-1860), Etruria (1801-1807) e nos ducados de Parma (1731-1735, 1748-1802, 1847-1859) e de Lucca (1815-1847).
Orixe da dinastía
A casa de Borbón, en francés Bourbon, é unha rama da casa francesa dos Capetos. Todos os Borbóns proveñen do Rei Luís IX (1214-1274), Capeto en liña directa, a través do seu sexto fillo Roberto, conde de Clermont (1256-1317) que casou con Beatriz de Borbón, herdeira do señorío de Bourbon-l’Archambault, hoxe no departamento de Allier, ao extinguirse a liña de sucesión masculina. En 1327 o Rei Carlos IV converteu o señor de Borbón, Luís o Grande (1279-1342), en duque de Borbón e par de Francia. Da descendencia deste primeiro duque de Borbón naceron dúas ramas da familia: a rama primoxénita procedente...

Dinastía orixinaria de Partia que subtituíu o Imperio Selxúcida no dominio de Irán e Armenia, onde a partir do 54 d C reinou unha rama colateral, destronada polos sasánidas. Considérase que o fundador desta dinastía foi Arsaces (250? a C); así mesmo, Artabán V conseguiu a expulsión dos romanos en tempos do Emperador Macrino (s III d C).

Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou desde 1515, con Francisco I, ata a morte de Enrique III en 1589. Tamén se lle chama dinastía de Angulema.

Dinastía musulmá establecida en Punjab e en Delhi (1414-1451). Durante o goberno de Mubārak Shāh, o territorio do sultanato expandiuse a Multan e Lāhaur. O derradeiro soberano cedeu o poder ao afgán Bahlūl Lōdī.

Reino tangut establecido no s XI nas actuais provincias de Gansu e Shanxi, no NL de China. Fundouno Li Yuanhao, que asumiu o título de emperador (1038), e emprendeu, desde a nova capital, Zhongxiang, unha campaña para conquistar toda China, proxecto que abandonou (1044) cando os emperadores da dinastía Song se comprometeron a pagarlle un tributo anual. O reino foi conquistado e destruído polas tropas mongois de Xenguis Khan (1227).

Reino británico dos bretóns setentrionais (ss IX-X), establecidos desde os ss V e VI na conca do Clyde. Ao pasar a súa dinastía a unha rama dos escotos (945), uniuse ao Reino de Escocia.

Reino anglosaxón, o máis oriental dos da Heptarquía, fundado polos ingleses no s VI. Comprendía os actuais Condados de Norfolk, de Suffolk e parte dos Condados de Cambridgeshire e Essex.