Temas

Dinastía lituano-polaca que reinou en Lituania e Polonia (1386-1572), Hungría (1440-1444 e 1490-1526) e Bohemia (1471-1526). Foi inaugurada polo gran príncipe lituano Jogaila que, ao facerse cristián, tomou o nome de Ladislau II e accedeu, polo seu matrimonio coa Raíña Eduvixe, ao trono de Polonia. Os seus dominios estendéronse practicamente do Mar Báltico ao Mar Negro, e durante o reinado do seu fillo Ladislau III, elixido rei de Hungría, chegaron ata o Mar Adriático. A dinastía extinguiuse coa morte de Sexismundo II Augusto en 1572.

Dinastía imperial chinesa, unha das que dominou o sur da China na época da primeira división do imperio (557-589). Fundouna o xeneral Chen Baxian e dominou o val inferior do Iang-tsé.

Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou desde 1328, con Filipe VI, ata a morte de Carlos VIII en 1498. Denomínase tamén dinastía dos Valois directos.

Dinastía que rexeu o territorio homónimo. O seu xenearca foi Conrado de Bentelsbach , que edificou o castelo de Wirtinisberg ou Württemberg (1083?), preto de Stuttgart, converteuse no conde Conrado I de Württemberg. Os seus descendentes ampliaron o territorio que en 1480 se dividiu nas liñas de Württemberg e Montbéliard, unidas de novo en 1593. En 1797 coa morte do duque Federico Uxío I de Württemberg formáronse cinco liñas.A quinta liña recibiu ao morrer o Rei Guillerme II os dereitos reais.

Dinastía de orixe francesa que gobernou en Francia (1589-1792, 1814-1830, despois desta data algún membro da dinastía reinou ata 1848), España (1700-1808, 1814-1868, 1874-1931 e dende 1975), Nápoles e Sicilia (1734-1808), no Reino das Dúas Sicilias (1816-1860), Etruria (1801-1807) e nos ducados de Parma (1731-1735, 1748-1802, 1847-1859) e de Lucca (1815-1847).
Orixe da dinastía
A casa de Borbón, en francés Bourbon, é unha rama da casa francesa dos Capetos. Todos os Borbóns proveñen do Rei Luís IX (1214-1274), Capeto en liña directa, a través do seu sexto fillo Roberto, conde de Clermont (1256-1317) que casou con Beatriz de Borbón, herdeira do señorío de Bourbon-l’Archambault, hoxe no departamento de Allier, ao extinguirse a liña de sucesión masculina. En 1327 o Rei Carlos IV converteu o señor de Borbón, Luís o Grande (1279-1342), en duque de Borbón e par de Francia. Da descendencia deste primeiro duque de Borbón naceron dúas ramas da familia: a rama primoxénita procedente...

Dinastía de músicos franceses orixinaria de Figueres. O membro máis destacado foi   Francis Casadesús (París 1870 - Suresnes 1954), compositor, director e instrumentista de corda. Foi discípulo de Lavignac e de César Franck. É autor de obras de cámara, de poemas sinfónicos e de óperas. O seu sobriño, Robert Casadesús (París 1899 - 1972), pianista e compositor, fixo unha carreira de virtuoso internacional e realizou xiras por Europa. É autor de tres sinfonías, dous concertos para piano e numerosas cadencias para diferentes concertos mozartianos.

Dinastía funj do Sennar, na Mesopotamia nilótica, que se impuxo por un curto período a finais do s XVIII.

Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou en Francia de 1498 a 1515, con Luís XII, e constituíu a primeira dinastía dos Orléans. Denominouse tamén de Orléans.

Dinastía de financeiros xudeosuízos establecidos en EE UU a mediados do s XIX. O fundador da estirpe foi Meyer Guggenheim (1828-1905), quen, tras emigrar a EE UU, fundou a American Smelting and Refining Company. Dos seus membros destacaron os seus fillos Solomon R. Guggenheim (1861-1949), fundador Guggenheim Museum de Nova York e Simon Guggen-heim (1867-1941); e a súa neta Peggy Guggenhein (1898-1979), coleccionista de arte e mecenas de artistas, entre outros, Jackson Pollock, Hans Hofmann e Max Ernst.

Dinastía real inglesa que tomou o nome do príncipe Edmundo de Inglaterra (1342-1402), fillo do Rei Eduardo III, I duque de York (1385) e conde de Cambridge (1362). O II duque de York foi o seu fillo Eduardo de York (1373?-1415), conde de Rutland (1390), de Cork (1394), condestable de Inglaterra (1397) e duque de Aumale (1397). Sucedeuno o seu sobriño Ricardo de York (1411-1460), que foi pretendente ao trono durante a Guerra das Dúas Rosas, que os enfrontou á outra rama dos Plantagenet, os Lancaster. Sucedeuno o seu fillo Eduardo de York (1442-1483), que en 1461 se converteu no Rei Eduardo IV de Inglaterra e foi sucedido no trono polo seu fillo maior, Eduardo V de Inglaterra , que puido ser asasinado na Torre de Londres (1483?) por orde do seu tío Ricardo de York , duque de Gloucester, que se converteu no Rei Ricardo III de Inglaterra. Os últimos York foron os dous fillos de ...