Temas
Dinastía real de Bosnia que reinou desde 1250 ata 1463. Comezou con Prijezda I (1250-1257). Estevo I foi destronado pola familia Šubić, ata que Estevo II (1322-1353) recuperou o trono. Con Estevo Tomašević (1461-1463) extinguiuse.
Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou en Francia de 1498 a 1515, con Luís XII, e constituíu a primeira dinastía dos Orléans. Denominouse tamén de Orléans.
Dinastía real castelá iniciada por Enrique, conde de Trastámara e fillo bastardo do Rei Afonso XI, ao converterse en rei en 1369. Ademais de Enrique II, pertenceron á casa de Trastámara Xoán I, Enrique III, Xoán II, Enrique IV, Isabel I e Xoana I. Reinou tamén na Coroa de Aragón (1412-1516) con Fernando I, Afonso V, Xoán II e Fernando II. En 1516 extinguiuse ao acceder ás coroas de Castela e Aragón a dinastía dos Habsburgo, con Carlos I.
Dinastía real inglesa que tivo a súa orixe no príncipe Edmundo de Inglaterra, coñecido como Edmundo de Lancaster (1245-1296), fillo pequeno do Rei Enrique III e primeiro conde de Lancaster. En 1245 recibiu o Reino de Sicilia do Papa Inocencio IV, pero en 1258 Alexandre IV cancelou a concesión. Durante a Guerra dos Baróns (1236-1265) estivo exiliado en Francia e, en 1265, coa vitoria dos realistas, recibiu o condado de Leicester e, un ano máis tarde, o de Derby. Sucedérono os seus fillos Tomás de Lancaster (1277?-1322), segundo conde de Lancaster, e Enrique de Lancaster (1281?-1345), terceiro conde de Lancaster; o fillo deste último Enrique de Lancaster (1300?-1361), foi o cuarto conde e o primeiro duque de Lancaster. Participou na Guerra dos Cen Anos. A súa filla, Branca de Lancaster (1347?-1369) casou con Xoán de Gante, fillo do Rei Enrique III, que se converteu no segundo duque de Lancaster. O seu...
Dinastía que desde finais do s X gobernou en Savoia e desde o s XII en Piemonte, ademais doutros territorios italianos que variaron segundo as épocas. O seu primeiro membro coñecido é Humberto I de Savoia , Brancamán, conde de Savoia (1003-1047?). Humberto II de Savoia (1080?-1103) expandiu os dominios da familia e Tomé I de Savoia dominou Piemonte, Vaud, Valais e a cidade de Chambéry, que pasou a ser a capital do condado (1232). Os seus sucesores incrementaron os dominios da dinastía. Amadeo VIII de Savoia conseguiu do emperador o título ducal (1416). Carlos Manuel I de Savoia apoderouse do marquesado de Saluzzo, pero tivo que ceder outros territorios a Francia, que despois foron recuperados polo seu sucesor Vítor Amadeo I de Savoia . Vítor Amadeo II de Savoia (Vítor Amadeo I de Sardeña) obtivo o Reino de Sicilia (1713), intercambiándoo en 1718 polo de...
Dinastía imperial de Irán. Fundada en 1925 polo xeneral Rida Khān a consecuencia da deposición do Xa A ḥ mad Shāh, a súa instauración, co nome de Reza I de Irán, significou a modernización xeral do país. Sucedeuno (1943) o seu fillo Mu ḥ ammad Reza de Irán, que foi derrocado pola Revolución Islámica (1979) e morreu no exilio en 1980. O seu fillo proclamouse xa no exilio co nome de Reza II Ciro.
Dinastía do Imperio Songhai fundada polo usurpador Mu Palatino; ḥ ammad I (1493). Con ela o Imperio estendeu a súa hexemonía e acadou un grao de prosperidade reflectido nas descricións de Leo Africanus (1511). Á morte de Mu Palatino; ḥ ammad(1528) sucedéronse diversas loitas intestinas que debilitaron o imperio que caeu, finalmente, baixo dominio do Sultán de Marrocos (1590).
