Temas
Dinastía lituano-polaca que reinou en Lituania e Polonia (1386-1572), Hungría (1440-1444 e 1490-1526) e Bohemia (1471-1526). Foi inaugurada polo gran príncipe lituano Jogaila que, ao facerse cristián, tomou o nome de Ladislau II e accedeu, polo seu matrimonio coa Raíña Eduvixe, ao trono de Polonia. Os seus dominios estendéronse practicamente do Mar Báltico ao Mar Negro, e durante o reinado do seu fillo Ladislau III, elixido rei de Hungría, chegaron ata o Mar Adriático. A dinastía extinguiuse coa morte de Sexismundo II Augusto en 1572.
Dinastía que ocupou o trono do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1138-1208 e 1212 -1254), de Xermania e de Sicilia. O seu fundador foi Federico de Hohenstaufen (?-1105), a quen o Emperador Enrique IV lle concedeu o Ducado de Suabia, polo que pasou a ser coñecido como Federico I de Suabia . Dos seus membros destacaron Conrado III de Xermania (1093-1152); o Emperador Federico I Barbarrubia (1123?-1190); Enrique VI (1165-1197), emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico e rei de Italia e Alemaña; e Federico II (1194-1250), emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e rei de Sicilia, Nápoles e Xerusalén.
Dinastía de orixe xermánica orixinaria do Alto Rin que ocupou o trono austríaco (1279-1918), o do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1273-1291, 1298-1308 e 1438-1806) e o hispánico (1516-1700).
Orixe da dinastía
Fundada por Werner (s X), bispo de Estrasburgo e construtor do castelo de Habsburgo (Suíza) que dá nome á liñaxe, o primeiro conde foi Werner I de Habsburgo (s XI), quen substituíu a forma Altenburgo pola de Habsburgo. O seu tataraneto, Rodolfo I de Habsburgo o Antigo (?-1232), adquiriu os territorios suízos de Laufenburg, Schwyz, Uri, Unterwalden e Lucerna, que trala súa morte se dividiron entre os seus fillos: Alberte IV de Habsburgo o Sabio (?-1240?) recibiu, ademais do primitivo castelo dos Habsburgo, as terras de Argovia, Zúric, Sundgau e Brisgovia e o dominio sobre os conventos de Muri, Seckingen, Bremgartem, Maienberg e Brugg, e fundou a rama albertina dos Habsburgo; e Rodolfo II de Habsburgo o Taciturno (?-1249), señor de...
Dinastía de orixe francesa que gobernou en Francia (1589-1792, 1814-1830, despois desta data algún membro da dinastía reinou ata 1848), España (1700-1808, 1814-1868, 1874-1931 e dende 1975), Nápoles e Sicilia (1734-1808), no Reino das Dúas Sicilias (1816-1860), Etruria (1801-1807) e nos ducados de Parma (1731-1735, 1748-1802, 1847-1859) e de Lucca (1815-1847).
Orixe da dinastía
A casa de Borbón, en francés Bourbon, é unha rama da casa francesa dos Capetos. Todos os Borbóns proveñen do Rei Luís IX (1214-1274), Capeto en liña directa, a través do seu sexto fillo Roberto, conde de Clermont (1256-1317) que casou con Beatriz de Borbón, herdeira do señorío de Bourbon-l’Archambault, hoxe no departamento de Allier, ao extinguirse a liña de sucesión masculina. En 1327 o Rei Carlos IV converteu o señor de Borbón, Luís o Grande (1279-1342), en duque de Borbón e par de Francia. Da descendencia deste primeiro duque de Borbón naceron dúas ramas da familia: a rama primoxénita procedente...
Dinastía do Imperio Songhai fundada polo usurpador Mu Palatino; ḥ ammad I (1493). Con ela o Imperio estendeu a súa hexemonía e acadou un grao de prosperidade reflectido nas descricións de Leo Africanus (1511). Á morte de Mu Palatino; ḥ ammad(1528) sucedéronse diversas loitas intestinas que debilitaron o imperio que caeu, finalmente, baixo dominio do Sultán de Marrocos (1590).
Dinastía que desde finais do s X gobernou en Savoia e desde o s XII en Piemonte, ademais doutros territorios italianos que variaron segundo as épocas. O seu primeiro membro coñecido é Humberto I de Savoia , Brancamán, conde de Savoia (1003-1047?). Humberto II de Savoia (1080?-1103) expandiu os dominios da familia e Tomé I de Savoia dominou Piemonte, Vaud, Valais e a cidade de Chambéry, que pasou a ser a capital do condado (1232). Os seus sucesores incrementaron os dominios da dinastía. Amadeo VIII de Savoia conseguiu do emperador o título ducal (1416). Carlos Manuel I de Savoia apoderouse do marquesado de Saluzzo, pero tivo que ceder outros territorios a Francia, que despois foron recuperados polo seu sucesor Vítor Amadeo I de Savoia . Vítor Amadeo II de Savoia (Vítor Amadeo I de Sardeña) obtivo o Reino de Sicilia (1713), intercambiándoo en 1718 polo de...
Dinastía real de Bosnia que reinou desde 1250 ata 1463. Comezou con Prijezda I (1250-1257). Estevo I foi destronado pola familia Šubić, ata que Estevo II (1322-1353) recuperou o trono. Con Estevo Tomašević (1461-1463) extinguiuse.
Dinastía real inglesa que tomou o nome do príncipe Edmundo de Inglaterra (1342-1402), fillo do Rei Eduardo III, I duque de York (1385) e conde de Cambridge (1362). O II duque de York foi o seu fillo Eduardo de York (1373?-1415), conde de Rutland (1390), de Cork (1394), condestable de Inglaterra (1397) e duque de Aumale (1397). Sucedeuno o seu sobriño Ricardo de York (1411-1460), que foi pretendente ao trono durante a Guerra das Dúas Rosas, que os enfrontou á outra rama dos Plantagenet, os Lancaster. Sucedeuno o seu fillo Eduardo de York (1442-1483), que en 1461 se converteu no Rei Eduardo IV de Inglaterra e foi sucedido no trono polo seu fillo maior, Eduardo V de Inglaterra , que puido ser asasinado na Torre de Londres (1483?) por orde do seu tío Ricardo de York , duque de Gloucester, que se converteu no Rei Ricardo III de Inglaterra. Os últimos York foron os dous fillos de ...
