Temas

Dinastía Stuart.

Dinastía chinesa, máis coñecida co nome de Shang.

Dinastía funj do Sennar, na Mesopotamia nilótica, que se impuxo por un curto período a finais do s XVIII.

Dinastía turcomana que dominou (ss XIII-XV) a rexión de Karaman, no S de Asia Menor, como emirato. A mediados do s XV o emirato foi absorbido polo Imperio Otomano.

Dinastía inglesa que reinou entre 1154, con Enrique II de Inglaterra, e 1485, con Ricardo III de Inglaterra. Descende de Godofredo V Plantagenet, conde de Anjou. A rama primoxénita escindiuse en 1399, con Ricardo II, e das ramas colaterais destacaron a dos Lancaster e a dos York, que se enfrontaron na Guerra das Dúas Rosas. Sucedeuna a dinastía dos Tudor.

Segunda das familias musulmanas que gobernaron o sultanato de Delhi. De orixe turca, reinou de 1290 a 1320. ‘Alā’ al-Dīn Mu ḥ ammad (1296-1315) converteu o sultanato na primeira potencia de India e repeleu os mongois. Tralo asasinato de Qu ṭ b al-Dīn Mubārak Shāh (1316-1320), a dinastía tuglúquida asumiu o poder.

Dinastía real inglesa que tivo a súa orixe no príncipe Edmundo de Inglaterra, coñecido como Edmundo de Lancaster (1245-1296), fillo pequeno do Rei Enrique III e primeiro conde de Lancaster. En 1245 recibiu o Reino de Sicilia do Papa Inocencio IV, pero en 1258 Alexandre IV cancelou a concesión. Durante a Guerra dos Baróns (1236-1265) estivo exiliado en Francia e, en 1265, coa vitoria dos realistas, recibiu o condado de Leicester e, un ano máis tarde, o de Derby. Sucedérono os seus fillos Tomás de Lancaster (1277?-1322), segundo conde de Lancaster, e Enrique de Lancaster (1281?-1345), terceiro conde de Lancaster; o fillo deste último Enrique de Lancaster (1300?-1361), foi o cuarto conde e o primeiro duque de Lancaster. Participou na Guerra dos Cen Anos. A súa filla, Branca de Lancaster (1347?-1369) casou con Xoán de Gante, fillo do Rei Enrique III, que se converteu no segundo duque de Lancaster. O seu...

Dinastía de emperadores romanos que exerceron o poder supremo entre 193 e 235, coa excepción dun breve intervalo (217-218), en que gobernou Macrino. Foron Setimio Severo, Caracalla, Xeta, Heliogábalo e Alexandre Severo.

Dinastía musulmá establecida en Punjab e en Delhi (1414-1451). Durante o goberno de Mubārak Shāh, o territorio do sultanato expandiuse a Multan e Lāhaur. O derradeiro soberano cedeu o poder ao afgán Bahlūl Lōdī.

Dinastía hindú que reinou en Bengala entre os ss VIII e XII. O seu fundador, Gapala, chegou ao poder nun período de anarquía. Foron reducidos polas dinastías dos Sena e Gāhadavāla. Os monarcas máis importantes desta familia foron Devāpāla (s IX) e Rāmapāla (s XII).