Temas

Familia de orixe albanesa. Cinco dos seus membros foron visires do Imperio Otomano (1656-1710). Mehmet Köprülü (Rudnik 1583-? 1661) foi nomeado visir (1656) por Mehmet IV. Restableceu a orde na armada e recuperou Lemnos e Ténedos (1657) para os venecianos. Ahmet Köprülü (Vezir-Köprü 1635-preto de Adrianópole 1676), fillo de Mehmet, sucedeuno no cargo. Coa expedición (1666-1669) a Hēráklian, estableceu o dominio turco en Creta. Mu Palatino; ṣṭ afà Köprülü (Vezir-Köprü 1637-preto de Belgrado 1691), segundo fillo de Mehmet, participou na deposición de Mehmet IV e foi nomeado visir (1689) polo novo sultán, Solimán II. Reorganizou a administración e a armada. Loitou contra Austria, reconquistou Belgrado (1690) e invadiu Hungría (1691), onde foi derrotado e morto. Husain Köprülü ocupou o cargo entre 1697-1702, e Numan Köprülü en 1710, que foi obrigado...

Familia de pintores e gravadores franceses do s XVII. Michel Corneille (Orléans 1601? - París 1664), chamado o Padre e Corneille de Orléans, foi discípulo de Vouet e un dos fundadores da Académie Royale de Peinture et Sculpture (1648), da que tamén foi rector. O seu fillo Michel Corneille (París 1642 - 1708), coñecido como Corneille dos Gobelinos, foi discípulo do seu pai e de Lebrun. Traballou na decoración dos palacios de Versailles e Trianon e foi membro e profesor da Académie. O seu irmán Jean Baptiste Corneille (París 1649 - 1695), coñecido como Corneille o Novo, cultivou a pintura decorativa e foi tamén membro e profesor da Académie.

Familia de escultores holandeses. Traballaron en Utrecht, en Cambrai e en Anveres nos ss XVI e XVII e cultivaron a escultura funeraria e a decoración. Destacou o fundador da dinastía, Willen , e Jacob van Kemeryck , coñecido como de Nole, creador da fisionomía renacentista dos Países Baixos.

Familia de arquitectos e escultores de orixe alemá asentados en Burgos durante os ss XV e XVI. Juan de Colonia (Colonia?-Burgos? 1481), introduciu o estilo flamengo na escola castelá ao chegar a Burgos cara ao 1440. Realizou na catedral de Burgos a lanterna e as agullas das torres, o sepulcro do arcebispo don Alonso de Cartagena na capela da Visitación e iniciou as obras da capela de Santa Ana. No ano 1454 comezou a construción da cartuxa de Miraflores que continuou o seu fillo Simón. Simón de Colonia (Burgos? 1450? - 1551?), arquitecto e escultor representante do chamado estilo isabelino, sucedeu o seu pai como mestre de obras da catedal burgalesa. Realizou un dos últimos exemplos de capelas funerarias góticas, a capela do Condestable (1484) rematada cunha bóveda estrelada. Tamén traballou na igrexa de San Juan de los Reyes, na catedral de Sevilla e na portada da igrexa de San Pablo de Valladolid. O seu fillo Francisco de Colonia (1470?-1542) mesturou na súa obra os...

Familia de artistas de orixe catalá que traballou en Madrid e Salamanca desde o s XVII. A súa orixe remóntase ao escultor Josep de Xoriguera, activo en Catalunya no s XVII. O seu fillo José Simón de Churriguera (? - Madrid 1682) estableceuse na capital e castelanizou o seu apelido. Entallador de retablos, os seus fillos tamén foron entalladores e arquitectos. José Benito Churriguera (Madrid 1665 - 1725) foi autor do proxecto do poboado de Nuevo Batzán (Madrid, 1707) por encargo do banqueiro Goyeneche. Tratábase dunha cidade industrial dotada dun palacio, unha igrexa, casas para os colonos e dependencias para a instalación dunha fábrica de vidros finos. Como entallador de retablos a súa obra desenvolveuse entre Madrid e Salamanca. Realizou o retablo maior da capela de Ayala, na catedral de Segovia (1686), o retablo maior do convento de San Esteban (Salamanca, 1692), o retablo maior e colaterais da igrexa do Salvador (Leganés, 1701) e o retablo maior da igrexa das Calatravas...

Familia de patricios de Augsburgo que nas últimas décadas do s XV e na primeira metade do XVI foi o eixe de importantes empresas comerciais, mineiras e bancarias. En 1519, xunto cos Fugger, entregáronlle a Carlos I de España a suma precisa para mercar os votos que lle darían a coroa imperial. A cambio obtiverón dos Habsburgo numerosas concesións. A compañía quebrou en 1614.

Familia de mestres de obras galegos activos nos ss XVI e XVII. Gonzalo Fatón (s XVI) foi mestre de obras do mosteiro de Santa María de Oseira (1589) e traballou en 1593 nas obras da casa e do colexio de Santa María a Antiga en Monforte de Lemos, xunto co seu irmán e os mestres D. de Isla e M. Álvarez. O seu irmán, Gregorio Fatón (?-1615?), tamén traballou na Nosa Señora dos Remedios (Ourense, 1574), no palacio episcopal de J. de Sanclemente (1584), na capela maior e na sancristía de San Lourenzo de Siabal (Paderne de Allariz, 1587), e no mosteiro de Santa María de Melón ás ordes de Simón de Monasterio e Pedro de la Sierra. O seu fillo, Xácome Fatón , construíu un campanario no mosteiro de San Vicente do Pino (1607).

Familia de impresores, libreiros e humanistas franceses, orixinaria de Provenza, que traballou durante os ss XVI e XVII en París e Xenebra. Imprimiu con gran perfección tipográfica unhas 1.600 obras, en boa parte textos antigos e obras humanísticas. Iniciou a actividade Henri I (París 1465? - 1520), que imprimiu 121 obras de filosofía, astronomía e matemáticas; sobresae o Psalterium Quintuplex gallicum, romanum, hebraicum, vetus, conciliatum (1509), de Jacques Lefèvre d’Estaples. Tivo tres fillos: Robert , un dos membros máis destacados da familia, François (1502-1550?), que publicou poucos volumes, e Charles (? 1504? - París 1564). Este último dirixiu a imprenta cando Robert marchou para Xenebra; foi impresor do rei, pero distinguiuse sobre todo como escritor, principalmente de traballos de agricultura (Praedium rusticum, 1554, obra da que fixo unha edición francesa ampliada co título de L’Agriculture et Maison rustique,...

Familia de impresores e libreiros neerlandeses famosa polas súas edicións, moi estimadas tanto pola súa impresión como pola calidade do papel empregado e a beleza dos tipos, que foron gravados e fundidos por Christoffel van Dijck. Lodewijk Elzevir , o primeiro que formou estes obradoiros tipográficos, era orixinario de Louvain. Estableceuse en Leiden en 1580 e dedicouse ao comercio do libro; as súas obras levan a divisa Concordia res parvae crescunt. A súa primeira obra destacada foi Hebraicae Quaestiones et Responsiones (1583). Os nomes dos seus fillos, Matthijs e Bonaventure , aparecen asociados a dúas obras de Stevin: Fortification e Castrometation. Foi Isaac quen imprimiu, en 1616, tres obras que levan, baixo o título, o nome do seu avó Lodewijk Elzevir e, na fin, o seu typis Isaaci Elzivirii; a última obra que imprimiu foi Hymmus Tebacci (1628). De ...

Familia de orixe armenia que reinou en Armenia desde o 859 (a partir do 885 co título de Rei) ata o 1080. Unha rama instalada en Xeorxia acadou a unificación deste reino baixo Bagrat III (s XI). Os Bagratuni xeorxianos reinaron, divididos en diversas ramas, en Imerécia e Iberia ata que os seus estados entre 1800 e 1810 foron anexionados ao Imperio Ruso; no estamento principesco figuraron co nome de Bagration.