Temas

Familia de escultores franceses. Jerôme Duquesnoy (Le Quesnoy 1570 - Bruxelas 1643), coñecido como Duquesnoy le Vieux, realizou a fonte Manneken-pis de Bruxelas, destruída posteriormente. O seu fillo, Françoise Duquesnoy (Bruxelas 1594 - Livorno 1643), coñecido como Francesco Fiammingo, traballou con Bernini no baldaquino de San Pedro do Vaticano. O seu estilo sereno contraponse ao barroquismo atormentado de Bernini. En Roma realizou, entre outras obras, Santa Susana en Santa María de Loreto e Sant’Andrea en San Pedro. Realizou tamén bronces de pequeno formato e destacou no tratamento dos putti. O seu irmán Jerôme Duquesnoy (Bruxelas 1602 - Gante 1654) coñecido como Duquesnoy le Jeune, traballou na corte de Filipe IV. Entre as súas obras destacan a tumba do bispo Trieta na catedral de Saint-Bavon en Gante.

Familia de arquitectos do final do s XVI e da primeira metade do s XVII de orixe holandesa e establecida en Dinamarca. Destacaron Laurens van Steenwickel o Novo (1585-1619), que comezou o castelo de Frederiksborg e a bolsa de Copenhaguen, obras que rematou o seu irmán, Hans van Steenwickel o Novo (1587-1639), autor tamén do castelo de Rosenborg en Amsterdam (1610-1635).

Familia de pintores franceses. Martin Drolling (Oberhergheim, Alto Rin 1752-París 1817) recibiu a influencia dos intimistas holandeses e seguiu o estilo de Greuze. Cultivou o retrato e as escenas de xénero. O seu fillo Michel Martin Drolling (París 1786-1851), pintor académico, decorou, entre outros edificios oficiais, os palacios de Versailles e o Louvre, e as igrexas de Saint-Sulpice e Notre-Dame de Lorette. Cultivou tamén a pintura histórica e o retrato. A súa irmá, Louise Drolling (París 1797-?), cultivou o retrato.

Familia de artistas flamengos do s XVII. Erasmus Quellinus (Anveres 1607-1678), traballou con Rubens e foi pintor oficial da cidade de Anveres. O seu irmán Artus Quellinus o Vello (Anveres 1609-1668), escultor, foi discípulo de Françoise Duquesnoy en Roma. Traballou no palacio do Dam de Amsterdam, onde colaborou con el o seu curmán, Artus Quellinus o Novo (Saint Trond 1625-Anveres 1700), tamén escultor, e autor do comungatorio da igrexa de Saint Rombaut de Malinas.

Familia de escultores de orixe florentina. Activos en Francia durante o s XVI, estiveron ao servizo de Luís XII, Francisco I e da alta nobreza. Antoine Juste (Cabignano, Toscana 1479-Tours 1519) traballou na capela do cardeal de Amboise no Château Gaillon (1508-1509), e nos baixorrelevos do sepulcro de Luís XII e Ana de Bretaña (1514), onde tamén traballaron o seu irmán Jean (I) Juste (San Martino a Mensola, Toscana 1485-Tours 1549) e o seu fillo Juste de Juste (Tours 1505-1559), que tamén decorou a galería de Ulysse Fontainebleau. Jean (II) Juste (Tours 1510-1579), fillo de Jean (I), esculpiu en Oiron (Poitou) os sepulcros de Claude Gouffier e a súa dona Jacqueline de la Trémoille.

Familia de escultores orixinaria de Lugo, activa no s XVIII. Iniciouse coa obra de Bieito González Rioboo, quen traballou co seu fillo Bieito Antonio González Rioboo na catedral de Lugo. Xunto con Agostiño Vaamonde realizou o retablo maior do convento de San Francisco de Monforte de Lemos. Bieito Antonio traballou co seu irmán Bernardo González Rioboo na capela maior de Fingoi en Lugo. O seu irmán Xosé González Rioboo foi pintor e traballou na catedral de Lugo.

Familia de escultores franceses. François-Antoine Vassé (Toulon 1681-París 1736) traballou en Versailles, na casa do concello de Toulouse e en Notre-Dame de París. O seu fillo Louis-Claude Vassé (París 1716-1772) fixo, entre outras obras, o mausoleo de Estanislau I de Polonia, na igrexa de Notre-Dame-de-Bon-Secours, de Nancy.

Familia de Boloña. Interveu na vida boloñesa desde finais do s XIII e a súa influencia aumentou a partir de 1360. En 1401 Giovanni I foi proclamado señor de Boloña (1401). O Papa Xulio II puxo fin ao dominio dos Bentivoglio en Boloña (1506).