Temas
Dinastía turcomana que dominou (ss XIII-XV) a rexión de Karaman, no S de Asia Menor, como emirato. A mediados do s XV o emirato foi absorbido polo Imperio Otomano.
Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou en Francia de 1498 a 1515, con Luís XII, e constituíu a primeira dinastía dos Orléans. Denominouse tamén de Orléans.
Dinastía que ocupou o trono do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1138-1208 e 1212 -1254), de Xermania e de Sicilia. O seu fundador foi Federico de Hohenstaufen (?-1105), a quen o Emperador Enrique IV lle concedeu o Ducado de Suabia, polo que pasou a ser coñecido como Federico I de Suabia . Dos seus membros destacaron Conrado III de Xermania (1093-1152); o Emperador Federico I Barbarrubia (1123?-1190); Enrique VI (1165-1197), emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico e rei de Italia e Alemaña; e Federico II (1194-1250), emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e rei de Sicilia, Nápoles e Xerusalén.
Dinastía lituano-polaca que reinou en Lituania e Polonia (1386-1572), Hungría (1440-1444 e 1490-1526) e Bohemia (1471-1526). Foi inaugurada polo gran príncipe lituano Jogaila que, ao facerse cristián, tomou o nome de Ladislau II e accedeu, polo seu matrimonio coa Raíña Eduvixe, ao trono de Polonia. Os seus dominios estendéronse practicamente do Mar Báltico ao Mar Negro, e durante o reinado do seu fillo Ladislau III, elixido rei de Hungría, chegaron ata o Mar Adriático. A dinastía extinguiuse coa morte de Sexismundo II Augusto en 1572.
