Temas

Dinastía real inglesa que tivo a súa orixe no príncipe Edmundo de Inglaterra, coñecido como Edmundo de Lancaster (1245-1296), fillo pequeno do Rei Enrique III e primeiro conde de Lancaster. En 1245 recibiu o Reino de Sicilia do Papa Inocencio IV, pero en 1258 Alexandre IV cancelou a concesión. Durante a Guerra dos Baróns (1236-1265) estivo exiliado en Francia e, en 1265, coa vitoria dos realistas, recibiu o condado de Leicester e, un ano máis tarde, o de Derby. Sucedérono os seus fillos Tomás de Lancaster (1277?-1322), segundo conde de Lancaster, e Enrique de Lancaster (1281?-1345), terceiro conde de Lancaster; o fillo deste último Enrique de Lancaster (1300?-1361), foi o cuarto conde e o primeiro duque de Lancaster. Participou na Guerra dos Cen Anos. A súa filla, Branca de Lancaster (1347?-1369) casou con Xoán de Gante, fillo do Rei Enrique III, que se converteu no segundo duque de Lancaster. O seu...

Reino da rexión de Nubia. A partir do ano 1530 a C formou parte do Antigo Exipto e a mediados do s IV converteuse nun reino cristián. No ano 1275 pasou de novo a Exipto. Mohamed Alí gobernou o territorio (1820) que quedou en poder dos seguidores do mahdi entre 1895 e 1896, ano no que pasou a ser territorio de Sudán.

Dinastía real de Bosnia que reinou desde 1250 ata 1463. Comezou con Prijezda I (1250-1257). Estevo I foi destronado pola familia Šubić, ata que Estevo II (1322-1353) recuperou o trono. Con Estevo Tomašević (1461-1463) extinguiuse.

Dinastía inglesa que reinou entre 1154, con Enrique II de Inglaterra, e 1485, con Ricardo III de Inglaterra. Descende de Godofredo V Plantagenet, conde de Anjou. A rama primoxénita escindiuse en 1399, con Ricardo II, e das ramas colaterais destacaron a dos Lancaster e a dos York, que se enfrontaron na Guerra das Dúas Rosas. Sucedeuna a dinastía dos Tudor.

Reino anglosaxón, o máis oriental dos da Heptarquía, fundado polos ingleses no s VI. Comprendía os actuais Condados de Norfolk, de Suffolk e parte dos Condados de Cambridgeshire e Essex.

Reino escoto fundado no s VI, na costa occidental de Escocia. Deu orixe ao reino de Alba e, máis tarde, ao de Escocia.

Dinastía real francesa, da rama dos Capetos, que reinou desde 1515, con Francisco I, ata a morte de Enrique III en 1589. Tamén se lle chama dinastía de Angulema.

Dinastía imperial chinesa, unha das que dominou o sur da China na época da primeira división do imperio (557-589). Fundouna o xeneral Chen Baxian e dominou o val inferior do Iang-tsé.

Reino musulmán gobernado por unha rama da familia hammudita (1035-1057). O goberno dos bérberes Banū Palatino; Ḥ ammūd, caracterizouse polos continuos atentados familiares e as reiteradas rebelións da poboación árabe.

Reino musulmán que xurdiu nas ribeiras do curso medio do Níxer ao comezo do s XV. O núcleo primitivo, que constituía un pequeno estado tributario do reino mandinga de Mali desde 1325, independizouse en 1400? baixo a dinastía dos Sonni. A súa máxima expansión, todo o antigo reino de Mali, Senegal, Aïr e Bornu, foi asumida durante o goberno da dinastía estranxeira dos Askia, instaurada por Mu ḥ ammad (1493-1529). En 1591 pasou a formar parte do sultanato de Marrocos.