Temas

Dinastía que desde finais do s X gobernou en Savoia e desde o s XII en Piemonte, ademais doutros territorios italianos que variaron segundo as épocas. O seu primeiro membro coñecido é Humberto I de Savoia , Brancamán, conde de Savoia (1003-1047?). Humberto II de Savoia (1080?-1103) expandiu os dominios da familia e Tomé I de Savoia dominou Piemonte, Vaud, Valais e a cidade de Chambéry, que pasou a ser a capital do condado (1232). Os seus sucesores incrementaron os dominios da dinastía. Amadeo VIII de Savoia conseguiu do emperador o título ducal (1416). Carlos Manuel I de Savoia apoderouse do marquesado de Saluzzo, pero tivo que ceder outros territorios a Francia, que despois foron recuperados polo seu sucesor Vítor Amadeo I de Savoia . Vítor Amadeo II de Savoia (Vítor Amadeo I de Sardeña) obtivo o Reino de Sicilia (1713), intercambiándoo en 1718 polo de...

Dinastía india establecida ao comezo do s IX no Bundēlkhand (India Central), con capital en Mahobā e despois en Khajurāho. O seu período máis brillante comprende os ss XI e XII. No s XIII someteuse á vasalaxe de Delhi.

Dinastía real castelá iniciada por Enrique, conde de Trastámara e fillo bastardo do Rei Afonso XI, ao converterse en rei en 1369. Ademais de Enrique II, pertenceron á casa de Trastámara Xoán I, Enrique III, Xoán II, Enrique IV, Isabel I e Xoana I. Reinou tamén na Coroa de Aragón (1412-1516) con Fernando I, Afonso V, Xoán II e Fernando II. En 1516 extinguiuse ao acceder ás coroas de Castela e Aragón a dinastía dos Habsburgo, con Carlos I.

Reino da rexión de Nubia. A partir do ano 1530 a C formou parte do Antigo Exipto e a mediados do s IV converteuse nun reino cristián. No ano 1275 pasou de novo a Exipto. Mohamed Alí gobernou o territorio (1820) que quedou en poder dos seguidores do mahdi entre 1895 e 1896, ano no que pasou a ser territorio de Sudán.

Dinastía que rexeu o territorio homónimo. O seu xenearca foi Conrado de Bentelsbach , que edificou o castelo de Wirtinisberg ou Württemberg (1083?), preto de Stuttgart, converteuse no conde Conrado I de Württemberg. Os seus descendentes ampliaron o territorio que en 1480 se dividiu nas liñas de Württemberg e Montbéliard, unidas de novo en 1593. En 1797 coa morte do duque Federico Uxío I de Württemberg formáronse cinco liñas.A quinta liña recibiu ao morrer o Rei Guillerme II os dereitos reais.

Dinastía imperial chinesa, unha das que dominou o sur da China na época da primeira división do imperio (557-589). Fundouna o xeneral Chen Baxian e dominou o val inferior do Iang-tsé.

Reino da Inglaterra anglosaxoa fundado, segundo a tradición, por Aelli (477), logo de derrotar os britanos. No s IX foi sometido polos reis de Wessex.

Dinastía turcomana que dominou (ss XIII-XV) a rexión de Karaman, no S de Asia Menor, como emirato. A mediados do s XV o emirato foi absorbido polo Imperio Otomano.

Dinastía espartana que provén do semimítico Rei Axis (s XI a C) do que se aseguraba que descendía de Heracles (o Hércules latino). Os Áxidas dirixiron a primeira Guerra de Messenia e gobernaron coa familia dos euripóntidas, integrando a diarquía que reinou en Esparta dende mediados do s VI ata a segunda metade do s III a C. Os máis célebres foron Cleómenes I (520-490), Leónidas I (490-480), que personificou o heroísmo espartano polo valor que amosou nas Termópilas e Pausanias, vencedor dos persas en Platea (479 a C).

Dinastía que ocupou o trono do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1138-1208 e 1212 -1254), de Xermania e de Sicilia. O seu fundador foi Federico de Hohenstaufen (?-1105), a quen o Emperador Enrique IV lle concedeu o Ducado de Suabia, polo que pasou a ser coñecido como Federico I de Suabia . Dos seus membros destacaron Conrado III de Xermania (1093-1152); o Emperador Federico I Barbarrubia (1123?-1190); Enrique VI (1165-1197), emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico e rei de Italia e Alemaña; e Federico II (1194-1250), emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e rei de Sicilia, Nápoles e Xerusalén.