Temas

Dinastía fundada por Shams al-Dīn Mu ḥ ammad Kārt (1245-1285), descendente dos príncipes gúridas en Hārat. O gran khan Möngke confirmounos no goberno de Hārat, Sistan, Balkh e Afganistán (1251), ata que a dinastía foi extinguida por Tamerlán en 1381.

Dinastía hindú que reinou en Bengala entre os ss VIII e XII. O seu fundador, Gapala, chegou ao poder nun período de anarquía. Foron reducidos polas dinastías dos Sena e Gāhadavāla. Os monarcas máis importantes desta familia foron Devāpāla (s IX) e Rāmapāla (s XII).

Dinastía india que reinou en Kānci (actual Kānchīpuram), desde principios do s V a finais do s IX. Orixinaria do Deccan, os seus membros impulsaron o comercio e expandíronse limitadamente polo SL de Asia. Foron eclipsados pola dinastía támil dos Chola.

Dinastía serbia fundada no s XIX por Djordje Petrović Karadjordje (Xurxo I de Serbia), de quen tomou o nome. Foron membros destacados Alexandre I de Serbia, Pedro I de Serbia, Alexandre I de Iugoslavia e Pedro II de Iugoslavia.

Reino independente xurdido en Al-Andalus no s XI, despois do desmembramento do Califato de Córdoba (1017-1023). Ata 1036, o seu goberno foi exercido por Ya‘ĩš ibn Mu ḥ ammad ibn Ya‘īš e posteriormente pasou a mans da familia dos Banū ḏ ī-l-Nūn. Con Ya ḥ yà ibn Ismā’īl al-Ma‘mūn (1043-1075) alcanzou o máximo esplendor, coa anexión da Taifa de València (1065), a conquista de Córdoba (1074) aos abbaditas de Sevilla e a garantía da neutralidade cristiá nos asuntos da Taifa. O seu neto e sucesor, Ya ḥ yà ibn Ismā’īl ibn Ya ḥ yà al-Qādir (1075-1085), non puido manter os dominios. A pesar do intento de manter a independencia por parte do pobo, a capital e unha boa parte da Taifa foron anexionadas a Castela en 1085.

Dinastía de orixe xermánica orixinaria do Alto Rin que ocupou o trono austríaco (1279-1918), o do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1273-1291, 1298-1308 e 1438-1806) e o hispánico (1516-1700).
Orixe da dinastía
Fundada por Werner (s X), bispo de Estrasburgo e construtor do castelo de Habsburgo (Suíza) que dá nome á liñaxe, o primeiro conde foi Werner I de Habsburgo (s XI), quen substituíu a forma Altenburgo pola de Habsburgo. O seu tataraneto, Rodolfo I de Habsburgo o Antigo (?-1232), adquiriu os territorios suízos de Laufenburg, Schwyz, Uri, Unterwalden e Lucerna, que trala súa morte se dividiron entre os seus fillos: Alberte IV de Habsburgo o Sabio (?-1240?) recibiu, ademais do primitivo castelo dos Habsburgo, as terras de Argovia, Zúric, Sundgau e Brisgovia e o dominio sobre os conventos de Muri, Seckingen, Bremgartem, Maienberg e Brugg, e fundou a rama albertina dos Habsburgo; e Rodolfo II de Habsburgo o Taciturno (?-1249), señor de...

Reino tangut establecido no s XI nas actuais provincias de Gansu e Shanxi, no NL de China. Fundouno Li Yuanhao, que asumiu o título de emperador (1038), e emprendeu, desde a nova capital, Zhongxiang, unha campaña para conquistar toda China, proxecto que abandonou (1044) cando os emperadores da dinastía Song se comprometeron a pagarlle un tributo anual. O reino foi conquistado e destruído polas tropas mongois de Xenguis Khan (1227).

Dinastía imperial romana que gobernou entre o ano 96 e o 192 d C. Iniciouse coa subida ao poder de Nerva (96-98), quen puxo fin á época de terror do seu antecesor, Domiciano, pechando todos os procesos contra os seus adversarios. Isto permitiu o regreso dos exiliados, e a devolución dos bens que lles foran confiscados. O segundo Emperador da dinastía foi Traxano (98-117), quen logrou a máxima expansión territorial do Imperio coa conquista de Armenia e Dacia (105). De orixe hispalense, potenciou a infraestrutura imperial na Hispania. O seu sucesor, Adriano (117-138), tamén de orixe hispánica, renunciou á política expansionista e iniciou unha serie de obras defensivas, como as murallas que levantou en Escocia (122-127) para protexerse dos utos e dos escotos; iniciou, así mesmo, un intenso proceso de reorganización da administración imperial. Co galo Antonino Pío (138-161) o Imperio acadou un momento...