Temas
Semanario bilingüe que saíu á luz en Bos Aires o 22 de marzo de 1908 co subtítulo de “Órgano de la colectividad gallega en la República Argentina. Es el periódico regional de mayor circulación en Sudamérica. Es el periódico español de mayor circulación en la Argentina y Uruguay”. Fundado por Fortunato Cruces, foi dirixido por José R. Lence desde os seus inicios ata que cesou en 1945. Entre os seus colaboradores figuran Manuel Casas, Basilio Álvarez, Xavier Bóveda, Ramón Mª del Valle-Inclán, Emilia Pardo Bazán, Eduardo Blanco Amor, Roberto Blanco Torres e Ramón Cabanillas. Recolleu, durante a ditadura de Primo de Rivera, artigos de contido político nos que se expoñían posturas galeguistas e republicanas; ademais, inseriu novas sobre as actividades das institucións de emigrantes. En 1945 pasou a denominarse Nuevo Correo e, máis adiante, converteuse no Faro de España.
Semanario agrarista aparecido en Caldas de Reis o 15 de agosto de 1917 como “Órgano de la Federación del partido judicial de Caldas de Reis”. Nel introdúcense comentarios anticaciquís de interese para as 16 sociedades agrarias federadas e publicidade sobre cultivos, maquinaria agrícola, feiras e mercados.
Semanario publicado en Ortigueira a partir do 4 de xuño de 1916. Subtitulado “Semanario defensor de los intereses generales de Ortigueira y su comarca”, o seu fundador, propietario, director e impresor foi Xesús Fojo. De carácter informativo, dedicoulle especial interese aos temas agropecuarios e pesqueiros de carácter local e comarcal, así como ao ensino e ás colaboracións literarias. Na década de 1940, o fillo do fundador, David Fojo, fíxose cargo do xornal.
Semanario de tendencia republicana editado na Coruña a partir de 1905. Cesou a súa edición ao redor de 1913. Tiña unha tiraxe de 800 exemplares e difundía información económica e comercial.
Semanario publicado en Vigo entre 1896 e 1897. Editado nos obradoiros tipográficos de Varela e caracterizado polo seu humor disparatado, elaborárono varios escritores como homenaxe a Xosé Antonio Fernández, alcumado o Merlo Blanco, un popular limpabotas de Vigo a quen fixeron constar como director da publicación.
Semanario de carácter satírico que se editou a principios do s XX na Coruña. César Alvajar, coñecido xornalista e poeta satírico da época, foi o seu fundador.
Semanario independiente que saíu en decembro de 1917 en Ourense e que se autodefinía como “Defensor de verdad de los intereses locales y provinciales”. Dirixido por Gustavo Valencia Pérez e polo seu fillo, Ceferino Valencia Novoa, recibiu numerosas denuncias que ocasionaron a suspensión da súa tiraxe debido ás campañas de política local que realizaba.
Semanario publicado en Pontevedra a partir de novembro de 1931 como voceiro da “Sociedad Obrera de Cultura”, entidade na que coexistían socialistas, comunistas e libertarios. Desde o mes de decembro o periódico só vai reflectir a posición dos comunistas pontevedreses, en competencia cos socialistas polo control da Federación Local de Trabajadores e a Federación Agraria Comarcal. Inicialmente participaron na redacción anarcosindicalistas como Desiderio Comesaña ou Francisco Iturralde, a partir do nº 4 albíscanse tras artigos apócrifos significados militantes obreiros e agrarios do PCE, como Manuel García Filgueira, Domingo Costas ou Manuel Gama.
Semanario publicado en Santiago de Compostela a partir de 1911. Cesou o 28 de xullo de 1913 (nº 111). Subtitulouse “Semanario. Órgano de la Congregación de la Anunciada y san Luís Gonzaga”. De tendencia católica, dedicouse sobre todo aos contidos relixiosos. Tamén reivindicou a cátedra de literatura galego-portuguesa para a universidade compostelá.
