Temas
Semanario publicado en Ponteareas a partir do 5 de setembro de 1908. Cesou o 14 de xullo de 1936 (nº 1.156). Fundado por Amando Garra, era de tendencia republicana e agrarista, aínda que se subtitulou como “independente”. Ofreceu colaboracións literarias que entre 1922 e 1928 apareceron agrupadas na sección “Páxina Enxebre”. Dirixido por A. Garra, Manuel Pérez e, desde decembro de 1927, por Manuel Piñeiro, saíu os sábados ata agosto de 1920, en que se converteu en decenario e se trasladou a Vigo (1914) e Pontevedra (1920). Tivo varias suspensións e cambios de sede, entre Vigo, Pontevedra e Ponteareas, aínda que sempre conseguiu saír a rúa, ben como El Tea, ou ben cando estaba suspendido, como El Uma.
Semanario bilingüe que saíu á luz en Bos Aires o 22 de marzo de 1908 co subtítulo de “Órgano de la colectividad gallega en la República Argentina. Es el periódico regional de mayor circulación en Sudamérica. Es el periódico español de mayor circulación en la Argentina y Uruguay”. Fundado por Fortunato Cruces, foi dirixido por José R. Lence desde os seus inicios ata que cesou en 1945. Entre os seus colaboradores figuran Manuel Casas, Basilio Álvarez, Xavier Bóveda, Ramón Mª del Valle-Inclán, Emilia Pardo Bazán, Eduardo Blanco Amor, Roberto Blanco Torres e Ramón Cabanillas. Recolleu, durante a ditadura de Primo de Rivera, artigos de contido político nos que se expoñían posturas galeguistas e republicanas; ademais, inseriu novas sobre as actividades das institucións de emigrantes. En 1945 pasou a denominarse Nuevo Correo e, máis adiante, converteuse no Faro de España.
Semanario dominical científico e literario, aparecido o 13 de xuño de 1886 en Pontevedra como voceiro da sociedade Los Amigos del Progreso. Foi impreso por Verea e Quintáns. Dirixido polos irmáns Torcuato e Renato Ulloa, contaba coas colaboracións de Rosario Acuña, Federico Lafuente, Rafael Quesada e Rudesindo Iglesias, entre outros. Contiña seccións de literatura, ciencias e algunha outra sobre novas da sociedade.
Semanario de tendencia falanxista aparecido en Verín o 20 de agosto de 1936. Cesou a súa edición o 17 de outubro do mesmo ano. Subtitulouse “Todo por la Patria y nada contra la Nación”. Fundouno José Arjiz Salgado e imprimiuse nos obradoiros tipográficos da viúva de Ramón Fuertes. Incluíu información de carácter xeral e noticias locais, ademais de abundantes datos sobre o desenvolvemento da Guerra Civil.
Semanario de tendencia libertaria editado na Coruña. Tivo tres etapas diferenciadas: a primeira (1890-1893), subtitulada “Periódico semanal. Órgano de la Federación Coruñesa”, actuou como voceiro anarco-colectivista da Federación Local Obrera e contou coa colaboración de Xoán Antelo e Antonio Vidal; na segunda etapa (1893-1896), vinculouse ao grupo anarquista Ni Dios ni Amo e dirixírono conxuntamente Xosé Sanjurjo e o tipógrafo Marcial Lores, coa colaboración de Xoán Dopico e Soledad Gustavo e foi o único voceiro anarquista en activo en todo o Estado; e na terceira (1903-1908), continuou como voceiro anarquista e contou coa colaboración de Xoán No. A súa traxectoria estivo marcada polas numerosas suspensións gobernativas que determinaron a súa desaparición e a súa efémera substitución por El Produtor en 1896, como consecuencia da campaña emprendida polos anarquistas herculinos contra a Guerra de Cuba e a prol da súa independencia. Os editores do xornal acometeron unha intensa...
Semanario aparecido en Santiago de Compostela a partir do 8 de marzo de 1896. Cesou probablemente o 2 de agosto do mesmo ano (nº18). Dirixiuna Magdalena de Monte Blanco, pseudónimo de Luis Bouza Trillo. Subtitulouse “Revista de modas y literatura”. Trátase dunha publicación orientada ao público feminino da época, que incluíu información sobre música, moda, debuxo, folletíns e unha sección literaria, con numerosas composicións poéticas. Ademais, inseriu debuxos e patróns de moda da autoría de Enrique Aguilera.
Semanario fundado en Burgos no ano 1937 por un grupo de intelectuais cataláns, entre os que destacaba o editor Josep Vergés i Matas. Pasou a publicarse en Barcelona en 1939, e alí editouse sen interrupción ata finais de 1980. Cinco anos despois tentouse unha nova edición da que só saíron uns cantos números. Ignasi Agustí, Nèstor Luján, Xavier Monsalvatge e Baltasar Porcell foron algúns dos seus directores. De ideoloxía falanxista nos seus comezos, evolucionou cara a posicións máis liberais e catalanistas.
