"Alcor" (Contén)

Estrela da constelación da Osa Maior, situada preto de Mizar. É binaria e ten magnitude 4,2. Está a unha distancia de 80 anos luz.

Libro sagrado dos musulmáns que inclúe a predicación de Mahoma. O nome árabe qur’an provén da raíz siria qryn, que significa lectura en voz alta. Tamén se chama furqan (discriminación entre o ben e o mal), dikr (amoestación), huda (guía), etc. O texto árabe actual do Alcorán é o resultado dunha longa elaboración. O dutus consonántico do texto determinouse na época de Utman (644-655); a súa vocalización, non obstante, é posterior. Consta de 114 suras ou capítulos, ordenadas segundo a súa extensión, agás a primeira (fatiha, que abre o libro). Cada sura contén un número de versículos (ayat) que oscila entre 3 e 286. Tamén hai outras divisións de carácter litúrxico, melódico, etc. Todas as suras, agás a novena, comezan coa frase chamada Basmala: “No nome de Deus, o Clemente, o Misericordioso”. A pesar da cuestión insoluble sobre a procedencia real de cada sura, as que están inspiradas na Meca adoitan ser máis concisas...

Relativo ou pertencente ao Alcorán.

Doutor ou expositor do Alcorán.

Combate sostido preto de Huesca no 1096, por Pedro I de Aragón e polo seu irmán, o futuro Afonso I, contra o Rei mouro de Zaragoza al-Musta´in e o seu aliado o conde de Nájera, García Ordóñez. O motivo do enfrontamento foi o sitio de Huesca por Pedro I, que conquistou a cidade.

Mecanismo empregado para suxeitar a cabeza da vaca a unha pata cando non se deixa muxir, quedando deste xeito inmobilizada.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘alpargata’.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘alpargateira’.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘alpargatería’.