"Alexandre" (Contén)

PERSOEIRO

Biólogo mariño. Fillo de Jean Louis Rodolphe Agassiz. Fundou a estación zoolóxica de Newport (Rhode-Island, EE UU).

FILOSOFOS

O Eséxeta (Afrodisia s II - III d C) Filósofo e matemático grego discípulo de Herminio e de Arsitocles de Messina. Ocupou entre o 198 e 211 a cátedra peripatética de Atenas. Destacou polos seus comentarios a Aristóteles, especialmente un que fixo á súa Metafísica, que influíron ata o Renacemento e orixinaron unha nova corrente dentro do aristotelismo: o alexandrismo, segundo o cal só o entendemento activo é separado e inmortal, a diferenza do pasivo (a alma individual). No seu Tratado sobre o destino e o libre albedrío combatía o fatalismo estoico.

PERSOEIRO

Teólogo inglés. Mestre de Bonaventura na Universidade de París; fíxose franciscano (1231) e inspirouse filosoficamente en fontes agustinianas pero tamén aristotélicas. Foi coautor dunha Summa universae theologiae.

PERSOEIRO

Médico bizantino, o máis importante da súa época. É o autor de Biblíon Therapeutikón en 12 libros, que resume os coñecementos da patoloxía e da terapéutica coñecidos daquela.

PERSOEIRO

Pedagogo escolástico, escritor, profesor de gramática e franciscano. Autor do Doctrinale Puerorum (1209), onde expón toda a gramática latina en 2.645 versos hexámetros, que serviron para ensinar a gramática durante 300 anos.

ILLAS

Illa da Antártida occidental, no mar Bellingshausen, separada da terra de Graham polo estreito Rei Xurxo VI. Foi descuberta en 1821 por Bellingshausen. Pertence ao territorio antártico baixo soberanía británica.

PERSOEIRO

Primeiro príncipe de Bulgaria (1879-1887), fillo de Alexandre de Hessen-Darmstadt. Príncipe de Battenberg, en 1879 foi elixido polo Parlamento búlgaro. Restaurou a Constitución do 1879 e favoreceu os partidos políticos. Ao se producir o levantamento nacionalista de Rumelia oriental (1855) o príncipe aceptou a oferta dos rumelianos dunha unión persoal dos dous principados búlgaros; isto non agradou a Rusia, Serbia e Grecia. En 1886, Alexandre derrotou os serbios en Slivnica e en Pirot e impúxolles o Tratado de Bucarest. Unha conxuración militar obrigouno a abdicar e a saír de Bulgaria. Volveu ocupar o trono e volveu abdicar en 1887.

PERSOEIRO

Rei de Grecia (1917-1920), fillo de Constantino I, a quen sucedeu cando foi deposto polos aliados (1917). Nomeou Primeiro Ministro a Venizelos e aprobou a entrada de Grecia na Primeira Guerra Mundial. Polos tratados de Neuilly (1919) con Bulgaria e de Sevres (1920) con Turquía, Grecia aumentou o seu territorio. Mustafá Kemal non aceptou este último tratado e principiou a guerra contra Turquía.

PERSOEIRO

Rei de Iugoslavia (1921-1934), fillo de Pedro I Karadjordjevic de Serbia. Na Primeira Guerra Mundial loitou contra Austria-Hungría. No 1921 converteuse en Rei do novo reino de serbios, croatas e eslovenos. Promulgou unha constitución que favorecía a Serbia, o que provocou enfrontamentos entre serbios (centralistas) e croatas (federalistas), que culminaron no 1928 co asasinato do líder croata Radic. O Rei aproveitou a situación para implantar un réxime ditatorial (1929). Ese mesmo ano cambiou o nome do reino polo de Iugoslavia e aboliu as unidades históricas. No exterior cooperou cos checos e cos romaneses no Pequeno Acordo e mantivo relacións cos outros estados balcánicos. Morreu nun atentado perpretado por nacionalistas croatas. Sucedeuno o seu fillo Pedro II.

PERSOEIRO

Rei de Polonia (1501-1506). Da liñaxe real dos Jagiello, era fillo de Casimiro IV. Foi Gran Duque de Lituania (1492-1506), país que se uniu a Polonia. Concedeulle á nobreza o privilexio segundo o cal o rei non podía promulgar ningunha lei sen o consentemento da Asemblea Lexislativa.

PERSOEIRO

Tsar de Rusia (1801-1825). Participou no asasinato do seu pai, Paulo I e iniciou unha política constitucionalista e ilustrada (Consello de Ministros, reforma do ensino, etc). No 1805 entrou na terceira coalición contra Francia, pero os seus exércitos foron derrotados en Austerlitz (1805), Eylau e Friedland (1807); firmou a paz en Tilsit (xuño 1807) e en Erfurt (outubro 1808), comprometéndose a manter o bloqueo contra Gran Bretaña e a loitar contra Austria. Continuou a guerra contra Turquía, interveu en Persia (1808) e ocupou Finlandia (1809). Violou os acordos de Erfurt ante a ameaza do imperialismo francés. A campaña de Rusia, que parecía un grande éxito francés, acabou nunha desfeita. En 1813 o Tsar foi proclamado “campión” da Europa unida contra Napoleón: venceuno en Leipzig (1813) e entrou en París (1814). No Congreso de Viena opúxose a Metternich e propugnou unha especie de statu quo ante, que tivo éxito despois dos Cen Días de Waterloo (1815). A etapa pietista do seu goberno...

PERSOEIRO

Rei de Serbia (1889-1903), fillo e sucesor de Milan I de Serbia, que abdicou. Ao chegar á maioría de idade (1893), anulou a Constitución do 1888 e intentou fortalecer o absolutismo, pero chocou coa oposición popular. Foi asasinado por un grupo de oficiais dirixido por Dmitrijevic. Foi tamén o derradeiro representante da dinastía Obrenovic e sucedeuno Pedro I de Serbia, da dinastía Karadjordjevic.

PERSOEIRO

Papa (105-115) que morreu decapitado na persecución do Emperador Adriano. A súa festa celébrase o 3 de maio.

PERSOEIRO

De nome Anselmo de Baggio e de orixe milanesa. Foi elixido Papa (1061-1073) e escolleu como conselleiros a Pedro Damián e Hildebrando. Tivo que se enfrontar co Antipapa Honorio II. Promoveu as primeiras cruzadas -denominadas precruzadas- contra os árabes en Sicilia e en terras catalanas, para tomar Barbastro (1064), sen grande éxito, xa que a cidade volveu a mans de Mudáffar de Lleida no ano seguinte.

PERSOEIRO

Tsar de Rusia (1855-1881). Sucedeu a Nicolao I e puxo fin á Guerra de Crimea (1856). Tentou unha tímida liberalización que repercutiu nos feitos posteriores de Rusia. No 1861 liberou os servos e expropiou os nobres; a reforma realizouse utilizando institucións tradicionais como o mir. Realizou reformas na administración: creación de asembleas locais (zemstvo), reforma da xustiza, modificación do ensino e institución do servizo militar obrigatorio (1874). Coa insurrección de Polonia e o intento de rusificar o país, acabou o período de reformas. A nobreza polaca foi considerada responsable da insurrección e en Polonia as terras foron repartidas entre os campesiños. A política exterior de Gorcakov baseouse no paneslavismo. Dende 1859 os rusos atacaron o Cáucaso e conquistaron o Daguestán, para comezar as exploracións petroleiras de Bakú. No 1860 foi fundada Vladivostok e comezou a conquista do Turkestán. A causa do fracaso das reformas e da política paneslavista, desenvolveuse...