"Atila" (Contén)

PERSOEIRO

Rei dos hunos (434-453), pobo nómade procedente dos confíns orientais de Europa. Foi o sucesor xunto co seu irmán Bleda do seu tío Ruas. No 444 Bleda foi asasinado. Atila intentou unificar as diversas tribos dos hunos, así como outros grupos heteroxéneos aliados ou sometidos, chegando a dominar un vastísimo territorio que comprendía as chairas de Rusia meridional e de Ucraína, e practicamente toda a conca do Danubio. A presión exercida contra o Imperio Romano, que formou unha coalición con diversos pobos bárbaros de Occidente, desembocou nun enfrontamento aberto. A batalla decisiva aconteceu nos Campos Cataláunicos (451), na Champagne, onde os hunos sufriron unha gran derrota ao seren vencidos polo Emperador Aecio e o visigodo Teodorico. Atila retirouse á Panonia, pero pouco tempo despois invadiu o norte de Italia seguindo o curso do río Po. No 452 chegou ás portas de Roma, case indefensa, pero trala intercesión do Papa León I decidiu, sorprendentemente, respectar a urbe e retirarse cos...

1. de atilar.

2. Que fai as cousas con escrúpulo e meticulosidade.

3. Que se realiza con esmero ou se acaba ben.

4. Que é obxecto de censura ou crítica.

5. Refírese á palabra que leva til.

PERSOEIRO

Primeiro abade do mosteiro de Távara (Zaragoza) e máis tarde bispo de Zamora. A súa festa conmemórase o 5 de outubro.

1. Asear a alguén.

2. Levar a cabo con perfección, con refinamento.

3. Recriminar a conduta a alguén.

4. Asearse con moito esmero.

5. Poñer til.

1. Relativo ou pertencente aos batiláxidos.

2. Peixe da familia dos batiláxidos.

3. Familia de peixes mariños da suborde dos arxentinoides, de corpo comprimido, con ollos laterais moi grandes dirixidos cara a arriba, ao que pertence o esperlán.