"Banga" (Contén)

Construción pacega na que Emilia Pardo Bazán situou os escenarios da novela El cisne de Vilamorta (1855). Neste pazo pasaba algunhas temporadas xa que o seu marido pertencía á familia dos Quiroga, propietaria do pazo.

Nome dado ao pintor anónimo, que realizou as pinturas murais das igrexas de Santa Baia de Banga e Santa María de Mugares, ambas situadas en Ourense, contra o ano 1555. Podería tratarse de Bertomeu García de Bahamonde, abade relacionado coa construción de Santa María de Mugares. Artista manierista, a súa obra está dirixida a un público humanista, xa que fai uso de gravados e conceptos tomados de Alciato e de Marsilio Ficino, baseando as súas propostas artísticas no neoplatonismo. Probablemente foi discípulo do Mestre de Sixto, dado o seu contido neoplatonista, o seu gusto pola narratividade e a minuciosidade nas descricións, e pola forma de compoñer e de estruturar os temas, elaborando os programas iconográficos de forma illada, utilizando os marcos abertos propios do estilo manierista. Non obstante , o Pintor de Banga interesouse por unha pintura máis sobria e por unha temática pagá.

Lingua de Oceanía. Inclúese dentro da familia austronésica e no grupo malaio-polinesio, do subgrupo das celebes. Botan man dela para comunicarse uns 200.000 falantes.

Ngala.

Acio que tarda máis ca os outros na súa maduración.

Resto que queda do acio ao lle tiraren as uvas. SIN: cangallo.

  Capital do estado de Karnataka, India, situada no altiplano do Deccán, a 900 m de altitude (4.130.288 h [1991]). Centro dunha rexión agrícola e núcleo industrial importante, foi fundada no s XVI pola dinastía de Maisuru. En 1758 converteuse en posesión de Haidar ‘Alí. En 1791 os ingleses tomaron a cidade e a restituíron o territorio de Maisuru. En 1831 converteuse en cuartel xeral da administración brítanica.

Lingua africana da familia bantú e do grupo bantoide, subgrupo bané, bantú das praderías, bamileké. Fálase en Camerún e conta con preto de 75.000 falantes.

Bango.