"Baron" (Contén)

1. 1. Dende o s XIII, señor que posuía o dominio xurisdicional sobre unha baronía.

   2. A palabra, de orixe xermánica, significaba orixinariamente ‘home libre’, pero xa antes do s XII se xeneralizou en diversos países europeos como sinónimo de persoa notable, guerreiro ou acompañante do Rei. Na xerarquía feudal o barón figuraba por debaixo do vizconde. Este título, coa categoría de par, estableceuse en Francia e en Inglaterra a partir do s XIV; no s XVI estendeuse por Europa. Na Península Ibérica a baronía tivo unha gran consideración nos ss XI e XII, sobre todo en Aragón, onde os baróns ou señores conformaban a alta nobreza, formaban parte da Curia Regis e rexían os distritos administrativos. En Castela os baróns eran coñecidos como ricoshomes. En Catalunya, concedéronse títulos de barón a certos nobres posuidores de terras señoriais dunha certa extensión, que ocupaban o último lugar da nobreza catalana. Este título non figura na nobreza galega. Durante a Idade Moderna, algúns señores xurisdicionais levaban o título de barón. A abolición destes señoríos xurisdicionais...

2. En Inglaterra, dende o s XIII ata o ano 1873, xuíces competentes nas causas entre a Coroa e os súbditos en materia de impostos.

3. Membro destacado dun partido político.

PERSOEIRO

Político e avogado. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid e en Ciencias Empresariais e Administración de Empresas polo ICADE, e graduado pola Escola de Comercio de París (ESSEC). É membro do Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Foi profesor de Economía Agraria no Instituto Nacional de Estudios Agrarios en Valladolid e de Estrutura Económica na Universidad de Madrid (1966-1970). Durante os últimos anos do franquismo foi avogado defensor en xuízos políticos perante o Tribunal de Orden Público e de traballadores no Tribunal Nacional del Trabajo. Foi deputado do Parlamento español polo PSOE (1977-1986) e ministro de Transportes, Turismo e Comunicacións (1982-1985). Dende 1986 é membro do Parlamento Europeo. Foi presidente do Movemento Europeo Internacional (1987) e presidente do Parlamento Europeo (1989-1992). Na lexislatura 1994-1999 foi presidente do Comité de Asuntos Exteriores e Seguridade, e en 1999-2004, membro da Comisión de Asuntos Constitucionais. Publicou numerosos...

PERSOEIRO

Compositor e laudista alemán. Ademais de ser autor de numerosas composicións para laúde, escribiu no 1727 un tratado sobre o laúde e os seus intérpretes.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Carballiño baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello de San Amaro baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Porto do Son baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abadín baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Realizou adaptacións cinematográficas de varias obras literarias. Triunfou especialmente con Le père Goriot (O tío Goriot, 1922) e en Nêne (1923). Dirixiu tamén La maison de l´Espoir (A casa da esperanza, 1916), Pêcheurs d´Islande (Pescadores de Islandia, 1924), La duchesse de Langeais (A duquesa de Langeais, 1942), Les mystères de Paris (Os misterios de París, 1943) e Rocambole (Chiste, 1947).

CUMIOS

Cumio da serra da Edreira, na parroquia de Castro de Laza (concello de Laza). Ten 1.406 m de altitude máxima.

PERSOEIRO

Economista italiano. Entrou no mundo dos economistas, influído pola escola de Lausana e, en especial, por Léon Walras, co artigo “Il ministro della produzione nello Stato Collettivista” (O ministro da produción no estado colectivista, 1908), onde desenvolveu as ecuacións do equilibrio xeral aplicado ao socialismo, de xeito semellante ao que Walras fixera para o capitalismo.

1. Muller que posúe o título de barón.

2. Dona dun barón.

3. Nalgúns países, filla dun barón.

1. Territorio ou lugar sobre o que exerce a súa xurisdición un barón ou unha baronesa. Na xerarquía feudal figuraba por debaixo do vizcondado na xerarquización da aristocracia leiga.

2. Título ou dignidade de barón.

3. Demarcación feudal posuída por un barón; este exercía funcións xurisdicionais, absolutas nalgunhas rexións europeas, e dun carácter máis restritivo noutras.