"Chacín" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mazaricos baixo a advocación de santa Baia.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Mazaricos. Trátase dun templo barroco do s XVIII con tres naves separadas por arcos de medio punto e con cuberta de madeira. A capela maior, de planta rectangular, cóbrese con bóveda de canón. Aos pés do templo atópase un coro alto de madeira en mal estado de conservación. Na fachada destaca a presenza dunha torre campanario formada por dous corpos: o primeiro, de planta cadrada e aberto con catro arcos de medio punto e o segundo, cos mesmos ocos e coroado por unha cúpula semiesférica. No tímpano da porta principal destaca a imaxe de san Cristovo.

1. Carne crúa, en xeral de vacún ou de porco, desosada, salgada, afumada e curada en secadoiros naturais. A chacina por excelencia é a de León, onde se produce en grandes cantidades, principalmente na bisbarra do Bierzo, aínda que se consideran chacinas o tasajo estremeño e o salón manchego. A chacina de León faise con carne da tapa, contra e barbada, adobada con sal, allo, especia, pemento e ourego. A súa elaboración é moi tradicional e está amplamente documentada desde o s XVI, cando tomou auxe e protagonismo como xeito de conservar a carne para as expedicións de exploración e conquista. Preséntase en pezas enteiras de 4 a 10 kg de peso. O consumo faise en rebandas finas e crúas. Na provincia de Teruel e na localidade de Villarramiel (Palencia) ten tradición a elaboración de chacinas de carne equina. A Cecina de Villarramiel está protexida por Denominación de Orixe desde 1994. Tamén se poden elaborar chacinas con carnes de veado, ovella ou cabra.

2. Carne de porco adubada para facer embutidos.

1. Lugar no que se vende chacina ou calquera tipo de embutidos.

2. Arte de preparar e conservar a carne de porco, soa ou con especias e outras materias primas e condimentos.