"Cres" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de València (4.185 h [1996]). Drenado polo río dos Sants. Laranxeiras, figueiras, millo, trigo, cacahuetes, patacas, algodón, oliveiras e alfarrobeiras. Industria téxtil, papeleira, materiais de construción e conservas de froitas. Antigo casarío de orixe islámica. Pazo señorial e igrexa do s XVIII.

PERSOEIRO

Político e avogado. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid e en Ciencias Empresariais e Administración de Empresas polo ICADE, e graduado pola Escola de Comercio de París (ESSEC). É membro do Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Foi profesor de Economía Agraria no Instituto Nacional de Estudios Agrarios en Valladolid e de Estrutura Económica na Universidad de Madrid (1966-1970). Durante os últimos anos do franquismo foi avogado defensor en xuízos políticos perante o Tribunal de Orden Público e de traballadores no Tribunal Nacional del Trabajo. Foi deputado do Parlamento español polo PSOE (1977-1986) e ministro de Transportes, Turismo e Comunicacións (1982-1985). Dende 1986 é membro do Parlamento Europeo. Foi presidente do Movemento Europeo Internacional (1987) e presidente do Parlamento Europeo (1989-1992). Na lexislatura 1994-1999 foi presidente do Comité de Asuntos Exteriores e Seguridade, e en 1999-2004, membro da Comisión de Asuntos Constitucionais. Publicou numerosos...

PERSOEIRO

Escritor. Utilizou o pseudónimo de José María Blanco White. Foi cóengo en Cádiz e Sevilla e redactor de Semanario patriótico. Durante a invasión francesa fuxiu a Gran Bretaña e converteuse ao Protestantismo, fundou a revista El Español (1810-1814) e colaborou na prensa inglesa. A súa obra poética evolucionou dende o Neoclasicismo da escola sevillana (Corila, 1796), ata o Romanticismo dos últimos anos (Una tormenta nocturna en alta mar, 1829). En inglés escribiu, entre outras, Letters from Spain (Cartas dende España, 1822) e o famoso soneto “Mysterious Night” (Noite misteriosa).

PERSOEIRO

Político e escritor ecuatoriano. Elixido presidente da República en 1892, foi derrocado polo xeneral Alfaro tres anos despois. Colaborou na fundación de varios xornais, da Universidad de Guayaquil e da Universidad de Cuenca, da que foi rector. Publicou Recuerdos patrióticos (1883). Foi membro correspondente da Real Academia Española.

ILLAS

Illa do Mar Adriático, Croacia, situada ao SL da península de Istria (336 km2). A agricultura e a gandería ovina son a base da súa economía. O principal núcleo de poboación é Cres. Foi un dominio romano e bizantino, e dende a Idade Media estivo gobernada polo reino de Croacia, Venecia e Hungría. Dende o s XIX exerceron o seu dominio Francia, Austria, Italia e a antiga Iugoslavia. Do seu patrimonio cultural destacan as ruínas romanas e unha torre do reloxo renacentista.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Pertencente á escola cínica, consideraba ateos os cristiáns e perseguiunos e atacounos.

PERSOEIRO

Castrato italiano. Chamado L’Orfeo italiano, foi un dos últimos castrati. Realizou actuacións en toda Europa e destacou na interpretación da ópera de Zingarelli Giulietta e Romeo (Xulieta e Romeo, 1796).

PERSOEIRO

Pintor e arquitecto. Foi superintendente das actividades artísticas durante o pontificado de Paulo V. Trasladouse a Madrid en 1617 e encargouse da decoración do panteón dos reis de El Escorial (1654), realizada por broncistas italianos. No eido da pintura realizou bodegóns.

PERSOEIRO

Filólogo italiano. Foi mestre de Filoloxía Románica na Universidade de Padua dende 1833 a 1927. Especialista en Boccaccio, publicou Contributo agli studi sul Boccaccio (Contribución ao estudo sobre Boccaccio, 1887) e Il cantare di Fiorio e Biancifiore (O cantar de Fiorio e Biancifiore, 1889-1899); e na literatura provenzal, Manuale per l’avviamento agli studi provenzali (Manual para a investigación dos estudios provenzais, 1926). Publicou o suplemento italiano do Lexicon mediae atque infimae latinitatis de Du Cange.

PERSOEIRO

Bispo compostelán. Segundo algunhas fontes foi discípulo de san Rosendo e prior do convento de Celanova con anterioridade ao seu traslado a Santiago de Compostela, onde probablemente foi membro do clero catedralicio, antes de se converter en bispo ao redor do ano 1037. Durante o seu bispado buscou a educación do clero e a disciplina eclesiástica, fortificou as Torres do Oeste en Catoira, edificou unha nova muralla en Santiago de Compostela e dúas torres fronte á catedral para protexela dos continuos ataques normandos. Realizou ademais importantes obras nas catedrais de Braga e Iria Flavia. Asistiu no 1050 ao Concilio de Coyanza e no 1065 a un concilio en Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Escultor grego. Formou parte da corrente ática posterior a Fidias. As súas obras coñécense por copias romanas. Para o Artemisión de Éfeso realizou Amazona ferida. Foi autor dunha estatua en bronce de Pericles, da que se coñece a cabeza polas copias feitas en mármore por escultores romanos.