"Erva" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de Badajoz, Extremadura, nas Vegas Bajas do Guadiana (4.028 h [1996]). Agricultura mediterránea (cereais, vide e oliveiras) e industria agropecuaria (fariñas e bebidas alcohólicas). Ten importantes minas de ferro.

PERSOEIRO

Militar e político uruguaio líder do movemento de emancipación no vicerreinado do Río da Prata. Era capitán do exército español no rexemento chamado os blandengues, co que combatiu contra rebelións indíxenas e contra o ataque de portugueses (1801) e ingleses (1806-1807). Trala invasión napoleónica de España (1808), uniuse á Xunta Revolucionaria de Bos Aires participando na insurrección pola independencia, á cabeza dos crioulos rebeldes de Oriente (1811). Derrotou aos españois na Batalla de Las Piedras (maio de 1811) e cerca Montevideo; houbo de levantalo ao chegar a un acordo polo que a Xunta de Bos Aires recoñecía aos españois a soberanía da banda oriental. Iniciou entón un éxodo (denominado “éxodo do pobo oriental”) que o levou ao río Uruguai. Abertas novamente as hostilidades (1812), volveu asediar Montevideo. O Congreso de Tres Cruces (1813) púxoo á fronte da administración da provincia e condicionou o recoñecemento da Asemblea Constituínte de Bos Aires a que esta admitira...

1. Conxunto de persoas, animais ou cousas desordenadas e desorganizadas.

2. Cada un dos grupos, máis ou menos organizados, nos que se dividían os exércitos dos pobos cos que se enfrontaron os romanos. Posiblemente, tivo a súa orixe nun corpo do exército galo, coñecido con ese nome e composto por 6.000 homes.

1. Relativo ou pertencente ao cervo.

2. Que é excesivo ou esaxerado.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Salvador.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda, construída a finais do s XVI sobre un templo anterior do que xa existían referencias documentais do s X. No ano 1594 o patrón de Cervaña, o señor Fernández-Deza, patrocinou a construción do novo templo ao que lle engadiu unha capela de planta cadrada destinada a albergar os panteóns desta liñaxe. Aínda que a igrexa carece de interese artístico, destaca a decoración plateresca da capela-funeraria así como o altar e o retablo que conserva no interior.

1. Relativo ou pertencente ao concello de Cervantes ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Cervantes.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cervantes baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Román que dá nome ao concello de Cervantes por ser onde está a capital municipal, a vila de San Román.

GALICIA

Concello da comarca dos Ancares, situado na provincia de Lugo no límite oriental da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N co concello de Navia de Suarna, ao L co de Candín (O Bierzo), aos S cos de Valcarce e Balboa (O Bierzo), Pedrafita do Cebreiro e As Nogais, e ao O cos das Nogais e Becerreá (Os Ancares). Abrangue unha superficie de 277,6 km 2 cunha poboación de 1.844 h (2007), distribuídos nas parroquias de Ambasvías, Castelo, O Castro, Cereixedo, Donís, Dorna, Lamas, O Mosteiro, Noceda, O Pando, Quindous, A Ribeira San Pedro de Cervantes, San Román de Cervantes, San Tomé de Cancelada, Vilapún, Vilaquinte, Vilarello, Vilasante, Vilaspasantes e Vilaver. A capital é a vila de San Román, na parroquia de San Román de Cervantes, situada a 42° 52’ de latitude N e 7° 32’ de lonxitude O, 161 ao L de Santiago de Compostela e 54,5 km ap SL de Lugo. Está adscrito ao partido xudicial de Becerreá e á diocese de Lugo.
Xeografía física
O termo municipal...

1. Apelido que procede do topónimo homónimo. Pola terminación -antes o nome de lugar parece ser de orixe étnica.

2. Liñaxe procedente do lugar homónimo e que emprega tamén a forma Cervatos. Descende do cabaleiro galego Nuño Alonso, alcaide de Toledo a comezos do s XII. Estendeuse pola Península durante a Reconquista e unha das ramas pasou a México, onde se enlazou con ilustres familias. As súas armas levan, en campo de sinople, dúas cervas de ouro, postas en pao, a de arriba coa cabeza levantada e a outra coa cabeza baixa, en actitude de pacer. Algúns traen, en campo de azul, dúas cervas de ouro, postas en pao; bordo de goles, con oito aspas de ouro (ou sinople). Algunha variante emprega, en campo de goles, un cervo de prata. Outros ostentan, en campo de ouro, unha aciñeira de sinople, cunha cruz sumada á súa copa. Os de México e Nafarroa levan, en campo de sinople, dúas cervas de ouro, postas en pao, a de arriba coa cabeza levantada e a outra coa cabeza baixa, en actitude de pacer.

PERSOEIRO

Humanista e cronista. Estudiou en Salamanca e exerceu como profesor na Universidad de Osuna. Emigrou a México onde foi cronista da capital, cóengo e reitor da Universidad de México. As súas ampliacións e traducións de Fernán Pérez de Oliva, Luís Mexía e Luís Vives publicáronse en 1546 baixo o título de Obras que Francisco Cervantes Salazar ha hecho, glosado y traducido. É tamén autor da Crónica de la Nueva España (1914).