"Orion" (Contén)

Nos embrións dos vertebrados amniotos, estrutura formada da unión da capa externa do alantoide e o corion. Nas aves ten función respiratoria, e nos mamíferos constitúe a orixe da placenta fetal.

Boletín publicado na Coruña e dirixido por Luz Pozo Garza, dedicado á produción literaria en Galicia, onde se inclúen artigos de diversos intelectuais galegos, acompañados de ilustracións   de destacados pintores.

Membrana máis externa que envolve o embrión e que intervén nas funcións de nutrición, respiración e eliminación de residuos. Nos amniotas envolve externamente a parte dorsal e a cavidade ámnica do embrión. Está formado por ectoderma extraembrionaria e mesoderma. Nos mamíferos é un elemento da parte uterina da placenta.

Nome latino da constelación de Orión.

Constelación austral que se sitúa entre as constelacións Xémini, Unicornio, Lebre e Tauro. Contén 209 estrelas visibles a simple vista, dúas delas son de primeira magnitude, cinco de segunda e catro de terceira. Os seus astros principais, Betelgeuse, Rigel e Bellatrix, xunto con χ-Ori, determinan un rectángulo case regular que está dividido en dous por unha liña case paralela aos lados máis curtos e que está determinada por tres estrelas, que se coñecen co nome de Cinto de Orión. Contén a Gran Nebulosa de Orión, unha parte da que se observa coma unha nube escura chamada Cabeza de Cabalo.

Xigante mitolóxico. Fillo de Posidón, foi dotado dunha beleza extraordinaria e Eos namorouse del. Ansiou casar con Mérope, pero o pai dela, o Rei Enopión, non o quixo por xenro. Embebedouno e baleiroulle os ollos, abandonándoo na beira do mar. Ártemis fíxoo matar servíndose dun escorpión, polo que, despois de converterse os dous en constelación, Orión foxe sempre de Escorpión.

Conxunto das tres estrelas aliñadas e relativamente brillantes que pertencen a Orión, situadas nas rexións medias da constelación, e que aparentemente debuxan a cintura da figura mitolóxica. OBS: Tamén se denomina Tres Reis ou Tres Marías.

Enxame de meteoros co radiante na parte N da constelación de Orión. Aparece entre o 16 e o 26 de outubro, cando a Terra pasa preto da órbita do cometa Halley, que produce uns residuos que son a orixe do enxame.