"Ponce" (Contén)

PERSOEIRO

Sétimo marqués de Villafranca del Bierzo, duque de Ferrandina e príncipe de Montalbano como sucesor do seu tío, o sexto marqués, García Álvarez de Toledo-Osorio y de Mendoza. Xeneral da Armada do Océano (1619), loitou contra Holanda. Apoderouse de San Salvador (1625) e San Cristovo (1630). O Conde-Duque de Olivares desterrouno.

GALICIA

Farmacéutico e musicólogo. Licenciouse na Universidade de Santiago de Compostela (1877) e marchou a Madrid para rexentar a farmacia de Moreno. En 1880 volveu a Pontevedra para establecer a súa propia farmacia, que se converteu no centro da intelectualidade pontevedresa e lugar onde se fundou en 1883 o coro Aires da Terra. Estudioso do folclore musical galego, colaborou en distintas publicacións da época con artigos como “Alborada de Rosalía de Castro” ou “La gaita gallega”, moitas veces empregando o pseudónimo de El gaiteiro del Lérez.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Foi xefe de redacción da Revista de la Universidad de México. Da súa produción destacan El canto de los grillos (Premio de Teatro de Ciudad de México 1954), Imagen primera (1963), Figura de paja (1964), La casa de la playa (1966), El reino milenario (1969), Trazos (1974), La errancia sin fin (Premio Anagrama 1981) e Las huellas de la voz (1982). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Nacional de Literatura (1989) e o Premio Juan Rulfo (2001).

PERSOEIRO

Escritor.   As súas obras, impregnadas dun gran sentido humorístico, fixérono moi popular. Foi autor de novelas (Amor se escribe sin hache, 1929; Pero... hubo alguna vez once mil vírgenes?, 1931; La tournée de Dios, 1932), aínda que destacou como dramaturgo, xénero en que está considerado como un precursor do teatro do absurdo, con Angelina o el honor de un brigadier (1932), Los ladrones somos gente honrada (1941) e Eloísa está debajo de un almendro (1943).

CIDADES

Cidade portuaria de Puerto Rico, situada ao S da illa (159.151 h [1990]). A súa economía baséase na elaboración de produtos agrícolas. Conta ademais con destilarías de ron e exporta azucre, tabaco e froita.

PERSOEIRO

Conquistador. Participou na conquista de Granada (1481-1492) e foi a América con Cristovo Colón (1493). Conquistador e gobernador (1510-1512) de Borinquén (Puerto Rico), combateu a resistencia dos indios ao sistema de encomendas. En 1513 descubriu Florida, cando estaba na procura da fonte da eterna xuventude.

PERSOEIRO

Militar, terceiro conde de Arcos, primeiro marqués e duque de Cádiz. Capitán xeneral da Guerra de Granada e conselleiro e privado dos Reis Católicos, foi un dos últimos grandes señores feudais andaluces.

PERSOEIRO

Compositor mexicano. Formado no Conservatorio de Berlín e discípulo de P. Dukas (1925-1933) na École Normale de Marique, traballou a composición con Marco E. Bossi. Director da Orquesta Sinfónica Nacional de México, co tempo abandonou o seu estilo suave para acoller unha linguaxe impresionista con técnicas contrapuntísticas. Autor da célebre canción Estrellita (1914), e estudoso do folclore musical mexicano, escribiu máis de 50 cancións populares, un concerto para piano e orquestra (1912), Ferial (1940), para orquestra; e Concierto del sur (1941), para guitarra e orquestra.

PERSOEIRO

Actor. Tras estudar arte dramática en Madrid, iniciouse no mundo do teatro coa obra Mariana Pineda. Conseguiu o seu primeiro papel protagonista en La muerte de Escorpión (1976), de Gonzalo Herralde, e destacou especialmente no filme Arrebato (1980), de Iván Zulueta, co que conseguiu o premio ao mellor actor no Festival de Cine Fantástico de Porto. Compaxinou as súas actividades teatrais e cinematográficas coa participación en series televisivas como Curro Jiménez (1976), Pepe Carvalho (1984-1985) e Los gozos y las sombras (1985). Participou tamén nos filmes Werther (1986), La ley del deseo (1987), El Dorado (1988), Continental (1988), Martin (Hache) (1997) e La agonía (2003).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao O da capital provincial (7.099 h [2001]). Posúe agricultura, gandaría e industria da cortiza. Destaca o antigo mosteiro de San Isidoro del Campo (BIC, 1872).