"ROM" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor do grupo dos xeorxianos. Foi autor de obras de poesía, teatro e ensaio.

PERSOEIRO

Arquitecto inglés. Foi un impulsor do urbanismo contemporáneo e un dos pioneiros do planeamento rexional. O seu método recóllese no manual Town and country planning (Planeamento rexional e urbano, 1933). Non obstante , o seu maior traballo foi o plano do “Gran Londres” (1944) en colaboración con J. H. Forshaw.

PERSOEIRO

Xeneral escocés. Realizou os planos da remodelación de Dublín (1913) e de Addis Abeba (1955). Dirixiu a campaña británica nas Indias Occidentais (1795) e foi comandante en xefe do exército de Irlanda (1797-1798) e da expedición a Exipto (1801), onde morreu.

PERSOEIRO

Enxeñeiro suízo. Constructor de funiculares e ferrocarrís de montaña, foi o inventor dun sistema de cremalleira que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Cuarto conde de Monterrei. Pasou a súa infancia na Corte e na casa do Arcebispo de Toledo. Casou con Inés de Velasco e Tovar, filla de Xoán Velasco e Tovar, marqués de Berlanga. Foi Pertigueiro Maior de Santiago e serviu ao infante Felipe de Austria, fillo de Carlos I. Rexeitou o cargo de Embaixador do Reino de Castela no Concilio de Trento para o que fora nomeado por Filipe II. No 1559 sucedeu ao seu pai, Alonso de Acevedo e Zúñiga, como conde de Monterrei. Morreu tres anos despois en Babilafuente. Os seus fillos Gaspar, quinto conde de Monterrei, e Baltasar brillaron no eido bélico, político e literario.

PERSOEIRO

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1867). Trasladouse a Lugo onde comezou a editar La Idea moderna, deixando a súa dirección pouco antes do seu falecemento. Nesta publicación apareceron obras súas como Miscelánea literaria (1892), Un lance (1901), de tendencia folletinesca, e De la Coruña a La Habana. Viaje del Batallón de Zamora (1901). Publicou uns estudios literarios no xornal El Diario de Lugo, asinando algúns co pseudónimo Amorodul. Realizou estudios sobre a historia de Ribadeo que culminaron na súa Historia de Ribadeo: datos históricos de la fundación de la villa de Ribadeo e La villa y puerto de Ribadeo, estes últimos incluídos no Álbum histórico, científico y literario de Galicia (1887), elaborado por Novo García.

1. Bacteria da familia das acromatiáceas.

2. Familia de bacterias da orde das bexiatoais. Viven nas augas mariñas e continentais, e caracterízanse porque non forman tricomas.

1. Estruturas celulares non susceptibles de ser tinxidas cos colorantes empregados nas técnicas citolóxicas ou histolóxicas como o fuso acromático.

2. 1. Que reflicte a luz branca sen descompoñela.

   2. Sistema óptico no que a corrección da aberración cromática permite ver os obxectos exentos das coloracións extrañas que presentan nas beiras cos sistemas non corrixidos.

1. 1. Calidade de acromático.

   2. Propiedade dun sistema óptico de evitar a aberración cromática.

2. Resulta da mestura das cores primarias e das súas complementarias en cantidades iguais.

1. Facer acromático, é dicir, privar de cor.

2. Facer acromático un sistema óptico.