"Sale" (Contén)

PERSOEIRO

Tamén chamado beato de Vercelli, foi Bispo de Bobbio e de Vercelli (1184), amais de Patriarca latino de Xerusalén (1204). Protexeu os carmelitas e morreu asasinado. A súa festividade celébrase o 5 de abril.

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1162-1174). Fillo de Foulques de Anjou e sucesor do seu irmán Baldovino III. Para impedir que o gobernante turco de Siria, Nūr al-Dīn, se apoderase do Exipto fatimita, pactou co seu sogro, o Emperador de Bizancio, Manuel I de Comneno.

PERSOEIRO

Rei nominal de Xerusalén (1197-1205) e de Chipre (Amalrico I, 1194-1205). Herdou do seu irmán Guido I de Xerusalén o señorío de Chipre (1194). No 1197 foi nomeado Rei de Xerusalén polo seu casamento con Isabel I, viúva de Conrado de Montferrat. Axudado polos cruzados alemáns, tomou Beirut.

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1100 - 1118). Irmán e seguidor de Godofredo de Bouillon na Primeira Cruzada (1096), sostivo para si Edessa e fundou o condado do mesmo nome. Como Rei de Xerusalén conquistou Arsuz, Cesarea e, con axuda de flotas europeas, Acre (1104), Beirut (1110) e Sidón (1111). A súa autoridade foi recoñecida polos estados cristiáns xurdidos a raíz desta Primeira Cruzada.

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1118-1131). Participou na primeira cruzada cos seus curmáns Jofre de Boullion e Balduíno, a quen sucedeu. Foi rexente do Principado de Antioquía en circunstancias difíciles.

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1143-1162), fillo de Melisenda (filla de Balduíno II de Xerusalén) e de Foulques V de Xerusalén (1131-1143). En 1152 asumiu a rexencia do condado de Trípoli. En 1153 conquistou Ascalón. Resistiu os ataques de Nūr-al-Din. Casou con Teodora, sobriña do Emperador de Bizancio, pero non tiveron descendencia. Sucedeuno Amalrico I.

ESPA¥A

Concello das Illes Balears, no N da illa de Mallorca, na zona de contacto entre a chaira central e os contrafortes da serra da Tramuntana (4.885 h [1996]). Ten importantes extensións de cultivos de secaño (amendoeiras, cerais, viña e oliveiras), canteiras de calizas e industria vitivinícola. Foi fundada no ano 1300 por Xaime II de Mallorca.

1. Quitar o ánimo ou a vontade a alguén.

2. Perder alguén o ánimo ou a vontade.

GALICIA

Director xeral de Unidad Editorial SA. Licenciouse en Ciencias Económicas e Socioloxía. Ademais realizou estudios de técnico en relacións públicas. Foi director comercial de Publipost, subdirector de Víctor Sagi Exclusivas e Catalana de Publicidad, director de promoción e publicidade de La Voz de Galicia, e subdirector e director xeral de publicidade do Grupo 16.

PERSOEIRO

Místico e prosista francés. Estudiou nas universidades de París (1582) e Padua (1589). Bispo d’Annecy-Xenebra (1602), implantou a reforma en todos os campos, cunha especial atención á predicación. Fundou a orde da Visitación con Jeanne F. Fémyot de Chantal (1610) e foi canonizado (1665). A súa espiritualidade reflíctese especialmente en Introdution à la vie dévote (1608) e Traité de l’Amour de Dieu (1616). Na iconografía represéntase barbado e medio calvo, e leva vestido unha muceta episcopal morada, ás veces coa estola por riba; como atributos xerais, leva un libro, pluma de ave e, como atributo persoal, un orbe flamexante ou un corazón, tamén en chamas e coroado de espiños. A súa festividade celébrase o 24 de xaneiro (antes da reforma do calendario litúrxico o 29 de xaneiro).

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1185-1192) e de Chipre (1192-1194). Á morte do Rei Balduíno V de Xerusalén, foi recoñecido rei polo seu casamento con Sibila. Tras ser vencido por Saladino na Batalla de Hattin (5.7.1187), perdeu o seu reino e foi feito prisioneiro. En 1192 recibiu de Ricardo I Corazón de León o Reino de Chipre, onde estableceu unha dinastía que durou ata finais do s XV.

PERSOEIRO

Raíña de Xerusalén (1205-1212), filla de Isabel I de Xerusalén e de Conrado I de Monferrato. En 1206 pactouse o seu matrimonio con Pedro I de Aragón, se realizaba unha expedición a Terra Santa antes do día de Todos os Santos de 1207, e se conseguía a nulidade con María de Montpellier, pero o Papa Inocencio III non a concedeu. Finalmente casou en 1210 con Xoán de Brienne.