Relativo ou pertencente aos songhais, á súa lingua ou ao antigo reino de Songhai.
Individuo do pobo songhai.
Pobo negroide africano dolicocéfalo instalado no curso medio do Níxer, entre Niafounké e Kandi. Dedícanse principalmente á agricultura e á artesanía. Divididos entre Mali e Nixeria, no s XV formaron o Reino de Songhai, favorecido pola súa posición xeográfica no cruzamento das rutas comerciais centroafricanas.
Lingua do phylum nilo-sahariano que fala o pobo songhai.
Reino musulmán que xurdiu nas ribeiras do curso medio do Níxer ao comezo do s XV. O núcleo primitivo, que constituía un pequeno estado tributario do reino mandinga de Mali desde 1325, independizouse en 1400? baixo a dinastía dos Sonni. A súa máxima expansión, todo o antigo reino de Mali, Senegal, Aïr e Bornu, foi asumida durante o goberno da dinastía estranxeira dos Askia, instaurada por Mu ḥ ammad (1493-1529). En 1591 pasou a formar parte do sultanato de Marrocos.
