"Télefo" (Contén)

Comunicar algo por teléfono.

Chamar a alguén por teléfono.

Arte de construír, instalar e manexar os teléfonos.

Sistema de telecomunicación que consiste na transmisión a distancia do son mediante dispositivos eléctricos. A súa invención debése a Antonio Meuci, aínda que foi patentado por A. Graham Bell. O teléfono de Bell consistía nun micrófono e nun receptor separados a unha certa distancia. No micrófono, a voz do que falaba facía vibrar unha lámina de ferro moi fina, e modificaba así o campo dun imán permanente que levaba unha bobina asociada, na que se inducían correntes eléctricas proporcionais a aquelas variacións: no receptor, as correntes variables que chegaban modificaban o campo doutro imán, o que provocaba a vibración dunha lámina de ferro e reproducía os sons. O micrófono de carbón, ideado en 1888 por D. Hughes e perfeccionado despois por Ader, constituíu unha mellora do sistema. Posteriormente foi substituído polo micrófono de grans de carbón, ideado por Hunnings no ano 1891. Para efectuar a interconexión pódense poñer todos os abonados en contacto cunha terceira persoa (operadora)...

Sistema eléctrico que permite transmitir sons a distancia a través dunha liña que conecta uns aparatos emisores e receptores, grazas ao que poden conversar dúas persoas. O 12 de xuño de 2002 o Congreso de EE UU aprobou a resolución número 269 que declaraba ao italiano, nacionalizado estadounidense, Antonio Meucci como o inventor do teléfono. Meucci emigrou a Cuba (1835) onde traballou en investigacións científicas de aplicacións militares e en electromedicina. En La Habana descubriu accidentalmente, durante o emprego dun dos seus descubrimentos, a transmisión de sons a través de condutores, e decatouse das posibilidades que isto representaba para as comunicacións. En 1850 trasladouse a Nova York, e en 1860, dez anos antes da patente de Bell, fixo unha demostración dun sistema telefónico que denominou teletrófono. Meuci rexistrou o seu prototipo (1871) sen obter unha patente, protestou a de Bell, pero non tivo éxito. Entre as invencións que se atribúen a Meucci figura o uso de bobinas para...

Aparato para transmitir sons a distancia mediante unha instalación de telefonía. O teléfono está constituído fundamentalmente por un micrófono, un auricular e os dispositivos complementarios que permiten enviar e recibir as chamadas (como o disco de marcar). O micrófono e o auricular van aloxados no microteléfono, que se separa do teléfono e que se mantén na man ao falar. Nalgúns modelos o microteléfono ten, ademais, o disco de marcar. A chamada orixínase cando se descolga o microteléfono. No teléfono automático prodúcese a través do disco de marcar, que, no movemento de retroceso ata a posición de repouso, interrompe, cunha cadencia regular, a corrente continua de alimentación da central. Co tempo substituíuse o disco de marcar por teclas, que, ao ser premidas, envían á central unha combinación de dúas frecuencias entre cinco preestablecidas, como identificación do díxito correspondente.

Número particular de cada aparato.

Terminal telefónica portátil que usa redes dixitais ou analóxicas.