"Zou" (Contén)

1. de azougar ou azougarse.

2. Que ten azougue.

3. Dise do individuo que non pode estar quieto.

1. Acción e efecto de azougar.

2. Falta de sosego e tranquilidade.

1. Aplicar azougue a algunha cousa, especialmente aos vidros para facer espellos.

2. Sufrir unha intoxicación debido á inhalación dos vapores do mercurio.

3. Privar a alguén de sosego, de tranquilidade.

1. Praza pública ou mercado.

2. mercurio.

IGREXAS

Igrexa tardogótica de finais do s XIV, erixida sobre unha construción anterior do s XII, da que se conserva a portada de acceso. Mandouna construír Fernán Pérez de Andrade no mesmo lugar no que se celebraba o mercado de Azougue (Betanzos), que se facía no adro do recinto eclesiástico anterior. Trátase dun edificio de planta basilical de tres naves con armazón de madeira, transepto do mesmo ancho e tres ábsidas semipoligonais cubertas con bóveda de crucería. No tímpano da portada occidental existe unha representación da Epifanía e da Anunciación. No interior conserva un retablo do s XVIII, obra do escultor local Ignacio Francisco Gómez Soneira. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1944.

1. Dar azoutas a alguén.

2. Dar golpes cun azoute ou con algún obxecto semellante.

3. Bater a tempestade, a chuvia, o vento, as ondas, etc, con violencia contra algunha cousa.

4. Provocar un dano de gran magnitude.

5. Termo da xerga dos telleiros ou daordes que corresponde á voz ‘dar’.

1. 1. Instrumento de suplicio formado por cordas provistas de nós ou picos co que se flaxelaba aos delincuentes.

   2. Calquera instrumento para flaxelar.

2. Golpe dado con algún obxecto en forma de azoute.

3. Golpe dado nas cachas como castigo.

4. Acción pola que unha persoa ou cousa é causa ou instrumento de calamidades e sufrimentos.

5. Pena que se impuña a certos delincuentes para que foran azoutados.

PERSOEIRO

Matemático francés. Estudiou especialmente algúns problemas relativos á solución de ecuacións alxebraicas. Na súa Théorie Générale des Equations Algébriques (Teoría xeral das ecuacións alxebraicas, 1779) enunciou o teorema que leva o seu nome.

CAPITAIS

Capital da oblast’ do mesmo nome e sita no Turkmenistán (166.400 h [1991]). É un núcleo industrial onde destacan as empresas químicas, de material de construción e de alimentos.

1. Pór sucio algo ou alguén.

2. Pórse sucio algo ou alguén.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Foz baixo a advocación de Santiago.