"carral" (Contén)

GALICIA

Escritor. Estudiou Filosofía e Letras e foi profesor nos EE UU, especializado na Literatura española, publicando varios volumes dun estudo sobre este tema. No eido da poesía publicou Otoñales e Rosas místicas (1912). En colaboración con Alberto Jardón, realizou a tradución da obra de Víctor Catherein, Filosofía del Derecho. Derecho Natural Positivo. Sobre a literatura galega, á parte dunha conferencia sobre Rosalía, publicada en Nova York no ano 1923 co título de Rosalía de Castro, deu ao prelo En torno al lirismo gallego del siglo XIX (1926).

1. Lugar onde se adoita colocar os carros todos xuntos.

2. Camiño polo que pasa o carro.

3. Tonel para transportar a auga no carro.

ILLAS

Illa do litoral da parroquia de Baredo, no concello de Baiona, situada ao N do cabo Silleiro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Begonte baixo a advocación de san Martiño.

GALICIA

Concello da comarca metropolitana da Coruña, situado na provincia homónima no NO da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N cos concellos de Culleredo e Cambre (A Coruña), ao S co de Ordes e co enclave parroquial de Bruma, pertencente ao concello de Mesía (ambos os dous na comarca de Ordes), ao L co concello de Abegondo (A Coruña) e ao O cos de Cerceda (Ordes) e Culleredo. Abrangue unha superficie de 48 km 2 nos que acolle unha poboación de 5.647 h (2007), distribuídos nas parroquias de Beira, Cañás, Paleo, Quembre, Sergude, Sumio, Tabeaio e Vigo. A capital municipal é a vila de Carral, situada na parroquia de Paleo, a 43° 13’ 12’’ de latitude N e 8° 21’ 15’’ de lonxitude O, 18 km ao S da Coruña e 47 km ao N de Santiago de Compostela. Está adscrito ao partido xudicial e á arquidiocese de Santiago.
Xeografía física
O concello de Carral está baixo o dominio climático oceánico húmido e pertence, dentro dos subtipos galegos, ao do litoral atlántico...

1. Apelido de orixe toponímica. O topónimo Carral (derivado do lat vulgar carrale ‘relativo ao carro’) fai referencia á existencia no lugar dun carral ‘camiño polo que pasa o carro’. Documéntase no século XIII: “Joham Carral” (doc ano 1266 en Ángel Rodríguez González/José Ángel Rey Caiña “Tumbo de Lorenzana”, Estudios Mindonienses 8, 1992, p 173).

2. Liñaxe orixinaria de Espinosa de los Monteros, en Burgos, que se espallou por Santander, Asturias e Galicia. As súas armas levan, en campo de goles, unha corneta de ouro e, no oco que forma a asa, un luceiro de prata. Outra variante leva o mesmo brasón pero coas pezas en posición alternante: en campo de goles, unha corneta de ouro e no xefe unha estrela do mesmo metal.