"kea" (Contén)

PERSOEIRO

Actor e director de escena inglés, fillo de Edmund Kean. Destacou como director, sobre todo na realización de espectáculos a partir de textos clásicos e na importancia que lle deu á iluminación; de feito, foi un dos primeiros directores en utilizar puntos de luz para destacar determinados planos ou escenas. A súa carreira está moi vinculada ao Princess Theatre onde presentou escenificacións de W. Shakespeare ou Lord Byron, algunhas cunha clara deriva realista, que tanta influencia terían no duque Xurxo II de Saxe-Meiningen, un dos promotores da fonda renovación que viviu o teatro entre finais do s XIX e principios do XX, cando xurdiron diversas teorías da interpretación e se desenvolveu a tecnoloxía escénica.

PERSOEIRO

Actor inglés. En 1804 uniuse a un grupo de cómicos ambulantes cos que percorreu Inglaterra e Irlanda, e realizou unha sólida aprendizaxe en ámbitos como o mimo ou a acrobacia, formación que logo aproveitou para se converter no grande actor do teatro romántico inglés. Destacou na interpretación de papeis como Shylock, Enrique II, Enrique III, Otelo, Timon, King John, Coriolano, Macbeth ou Lear.

PERSOEIRO

Actriz. Foi a musa de Woody Allen, que a dirixiu en diversos filmes como Radio Days (1987), Manhattan Murder Mistery (1993) ou Annie Hall (1977), pola que conseguiu un Oscar. Participou tamén noutras películas como Looking for Mr Goodbar (1977), Reds (1980), The Little Drummer Girl (1984), Father of the Bride (1991), The First Wives Club (1996), Town & Country (2001) e Something´s Gotta Give (2003).

PERSOEIRO

Actor e director cinematográfico. Coñecido como Buster Keaton, creou un personaxe de aparencia imperturbable, entre a candidez e o cinismo, en filmes como The Cameraman (1928) ou Steamboat Bill Jr. (1928). Como director evidenciou un gran sentido do ritmo e da construción dramática de filmes como Cops (1922), The Navigator (1924) ou The General (1927), nos que tamén participou como actor. Coa aparición do cine sonoro iniciou a súa decadencia.

PERSOEIRO

Poeta. Iniciouse con Poems (1817) e co extenso poema alegórico Endymion (1818), que foi atacado pola crítica máis influínte, pero que significou a aparición da súa madureza expresiva e o dominio dun verso dunha gran musicalidade. En 1819 plasmou o conflito entre a a arte e a vida nos seus sonetos e en tres grandes odas (a un reiseñor, a unha furna grega e ao outono), publicados no volume Lamia and Other Poems (1820). A súa poesía non foi valorada ata mediados do s XIX, co prerrafaelismo. Posteriormente, considerouse o lírico moderno máis destacado en lingua inglesa. O seu importante epistolario (1848) contén un corpus de reflexións estéticas de primeira orde.

PERSOEIRO

Poeta ucraíno. A súa obra poética é lírica e carece de connotacións ideolóxicas. Destacan os contos Mĕ-qài ṣ lĕ-qài ṣ (De verán en verán, 1964), Wě-lo ba yom a ḥ er (E o novo día non chegou, 1969), ‘Ir še-zĕmanah qàis (Unha cidade que ten tempo de verán, 1976) e Ṭ o ḥ en avanim (Muiñeiro de pedras, 1981).