"rasta" (Contén)

Defensa irónica das características negativas dunha persoa ou dos seus feitos mediante recursos da oratoria; en ocasións tamén mostra características tanto positivas como negativas.

víbora cornuda.

Que se pode contrastar.

Que contrasta.

Que non se pode contrastar.

Nova esposa do pai con respecto aos fillos que este tivo nun matrimonio anterior.

Pilastra colocada xunto ou detrás dunha columna.

rastafari.

Movemento relixioso nacido en Xamaica a comezos da década de 1930. Baseado nas profecías da Biblia, nas aspiracións da comunidade negra e nas ensinanzas de Marcus M. Garvey, ten unha orientación política fundamentada na non aceptación dos valores impostos pola ideoloxía dominante. Tomou o seu nome de Ras Tafari Makonne (nome do emperador etíope Haile Selassie), protector da civilización africana. Consideran que a raza negra é descendente dos antigos israelitas. Basean todos os seus actos en pasaxes bíblicas e celebran dúas cerimonias: un razonamento, onde se reunen, fuman herba e discuten cuestións relixiosas e sociais, e un binghi ou festa onde se danza, canta e fuma durante varios días. Dos seus símbolos destacan as trenzas rastas e o fumar ganja (cannabis) ou herba sagrada. Durante a década de 1960 acadou gran popularidade, tanto en Xamaica coma no exterior, debido a relación entre a música reggae e a relixión. A música sagrada dos rastafari denomínase...

Conxunto de negociacións celebradas en Rastatt (1797-1799), prevista no Tratado de Campoformio, entre Francia, Prusia e Austria, para estudar as compensacións que se darían aos príncipes alemáns privados das súas terras na ribeira esquerda do Rin. Rematou sen apenas acordos.

Tratado de paz asinado en Rastatt o 6 de marzo de 1714, como complemento do Tratado de Utrecht (1713), que puxo fin á Guerra de Sucesión Española. Foi establecido entre o príncipe Uxío de Savoia-Soissons, por parte do Emperador Carlos VI, e o mariscal duque de Villars, plenipotenciario de Luís XIV de Francia. O emperador recibiu definitivamente as posesións europeas retidas ata entón por Filipe V: Flandres, Sardeña, Nápoles, Milán e os presidios de Toscana; Francia conservou Alsacia con Estrasburgo e os lugares que Carlos VI lle arrebatara á dereita do Rin.

trallar.

Título concedido en 1325 a Álvar Núñez Osorio , señor de Cabrera e Ribera, camareiro e mordomo maior de Afonso XI de Castela, pero foille confiscado. Foi concedido de novo en data incerta polo mesmo monarca ao seu fillo bastardo Enrique de Trastámara (o futuro Rei Enrique II), pero o seu irmán, o Rei Pedro I, confiscoullo en 1366 para concederllo a Fernando de Castro y Ponce de León . Enrique II confiscoullo en 1369, aínda que, sen dereito, xa llo concedera en 1366 a Bertran Du Guesclin . En 1371 foi outorgado de novo por Enrique II ao seu sobriño Pedro Enríquez de Castro (?-1400), condestable de Castela e conde de Lemos e Sarria. Sucedeuno o seu fillo Fadrique Enríquez de Castela e de Castro , conde de Lemos e Sarria e duque de Arjona, a quen lle foi confiscado. En 1445 o Rei Xoán II concedeullo a Pedro Álvarez Osorio , conde e señor de Villalobos, separándoo así...