"AES" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor holandés. Nas súas obras, estruturadas nun eixe diagonal, abandonou o agrupamento pola simple xustaposición de elementos na busca da profundidade. Autor de naturezas mortas, a cor, de tonalidade monocroma, serviulle para acadar un estilo sobrio e conciso.

1. Noiro do foso dunha fortificación permanente oposto á escarpa.

2. Diminución progresiva da espesura dun muro que ten a cara externa vertical.

PERSOEIRO

Navegante e explorador portugués. En 1487, por orde do Rei Xoán II, partiu de Lisboa ao mando de tres navíos co fin de continuar coa exploración das costas africanas atlánticas e localizar un paso cara á India. Nas costas meridionais de África foi sorprendido por unha gran tormenta, de xeito que bautizou a punta extrema dese continente como Cabo das Tempestades, posteriormente chamado Cabo de Boa Esperanza por Xoán II posteriormente. En 1497 acompañou a Vasco da Gama á India. Naufragou no Cabo de Boa Esperanza no 1500.

PERSOEIRO

Escultor belga. Traballou a pedra, o ferro, a chapa e a cera fundida. A súa obra é de carácter figurativo pero introduciu a deformación para amosar unha visión particular do mundo que o rodeaba. Entre as súas obras destaca A Lumumba (1961) e L’aviateur (O aviador, 1983), instalada no metro de Bruxelas.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Pickenoy, considerouse o mellor retratista da burguesía de Amsterdam ata a aparición de Rembrandt. Entre as súas obras destacan os retratos de Jochem Hendrechsz (1627) e Maria Jachemsdr (1627).

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter educativo aparecida en Vigo en 1927. Cesou a súa edición en 1936. Coordinada por Apolinar Torres, incluíuse xunto ao xornal vigués El Pueblo Gallego. Contou coa colaboración de Víctor Fráiz.

1. Relativo ou pertencente ao pobo dos equaesos.

2. Individuo do pobo prerromano dos equaesos.

3. Pobo prerromano do Conventus Bracarensis, situado, segundo Plinio, entre os callaecos e os limicos. Puídose estender polo val do Salas e as vertentes occidentais da serra do Larouco. Na epigrafía documéntanse varias inscricións nas que aparecen individuos deste pobo.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade decenal aparecida en Ourense en 1911. Dirixida por Heliodoro Iglesias, incluía información educativa de interese para os mestres.

GALICIA

Pintor. De formación autodidacta, a súa obra caracterízase polos trazos enérxicos, as figuras esquemáticas e o traballo de tintas de cores sobre papel. Traballa con grandes formatos. Das súas exposicións destaca a realizada na Casa da Parra en 1992. Participou, entre outras mostras, na XXI Bienal de Pontevedra, na II Mostra Unión Fenosa (1991) e na Trienal Latina (1992).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado en Tierra de Barros, preto do río Guadajira (6.876 h [1996]). Destaca a agricultura (cereais, viña e oliveiras) e a gandería ovina e porcina. Tamén hai industrias derivadas e da madeira. Segundo a tradición foi fundada por Augusto no 38 a C co nome de Castra Vinaria. Foi recuperada polos cristiáns na primeira metade do s XIII e pasou a ser señorío da orde de Santiago. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o recinto amurallado e o foso, a igrexa da Candelaria (s XVI), con torre gótico-mudéxar (s XV).

CIDADES

Cidade do distrito de Braga, Portugal, no Entre Douro e Minho, a 50 km ao NL de Porto (22.054 h [1981]). Situada preto do río Ave, experimentou un rápido crecemento grazas á industria (téxtil) e á súa famosa coitelería. Aínda que elevada á categoría de cidade en 1853, está considerada o berce do Reino de Portugal, ao ter sido a capital do condado portucalense. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa do antigo convento de Nossa Senhora da Oliveira, o barrio medieval, o edificio do concello (s XVI) e a praza de São Tiago (ss XVII-XVIII). Foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 2001.