"Arón" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor e laudista alemán. Ademais de ser autor de numerosas composicións para laúde, escribiu no 1727 un tratado sobre o laúde e os seus intérpretes.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Carballiño baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello de San Amaro baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Porto do Son baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abadín baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Realizou adaptacións cinematográficas de varias obras literarias. Triunfou especialmente con Le père Goriot (O tío Goriot, 1922) e en Nêne (1923). Dirixiu tamén La maison de l´Espoir (A casa da esperanza, 1916), Pêcheurs d´Islande (Pescadores de Islandia, 1924), La duchesse de Langeais (A duquesa de Langeais, 1942), Les mystères de Paris (Os misterios de París, 1943) e Rocambole (Chiste, 1947).

CUMIOS

Cumio da serra da Edreira, na parroquia de Castro de Laza (concello de Laza). Ten 1.406 m de altitude máxima.

PERSOEIRO

Economista italiano. Entrou no mundo dos economistas, influído pola escola de Lausana e, en especial, por Léon Walras, co artigo “Il ministro della produzione nello Stato Collettivista” (O ministro da produción no estado colectivista, 1908), onde desenvolveu as ecuacións do equilibrio xeral aplicado ao socialismo, de xeito semellante ao que Walras fixera para o capitalismo.

1. Muller que posúe o título de barón.

2. Dona dun barón.

3. Nalgúns países, filla dun barón.

1. Territorio ou lugar sobre o que exerce a súa xurisdición un barón ou unha baronesa. Na xerarquía feudal figuraba por debaixo do vizcondado na xerarquización da aristocracia leiga.

2. Título ou dignidade de barón.

3. Demarcación feudal posuída por un barón; este exercía funcións xurisdicionais, absolutas nalgunhas rexións europeas, e dun carácter máis restritivo noutras.

PERSOEIRO

Cardeal e historiador italiano, chamado propiamente Cesare Barone. Foi superior do Oratorio de San Filipo Neri (1593) e confesor pontificio (1594). A súa principal obra son os 12 volumes dos Annales eclesiastici (Anais eclesiásticos, 1588-1607), historia da Igrexa ata 1198, continuada por diversos autores, que acadou vinte e unha reedicións completas; escrita en ton apoloxético como resposta ás Centuries de Magdeburg, representou, non obstante, un avance na crítica histórica. Publicou un Martyrologium romanum (O martiroloxio romano, 1586).

PERSOEIRO

Dramaturgo. Iniciou a súa andaina coa peza Eugénie (1767) logo de ter escrito varios xoguetes cómicos que serían representados no castelo da familia dos Pompadour. Procesado por falsificación, escribiu as catro Mémoires (Memorias 1773-1774), modelos de panfleto e de sátira social. En 1775 o Teatro da Comedia Francesa presentou un espectáculo baseado na súa peza La précaution inutile ou Le Barbier de Séville (A precaución inútil ou O barbeiro de Sevilla) que, despois dalgúns arranxos, se converteu nun éxito de público e crítica. Nesta peza presenta a Fígaro, un criado intelixente e buscavidas que será o personaxe central de La folle journée ou Le mariage de Figaro (A xornada tola ou As vodas de Fígaro), estreada con notable éxito na Comedia Francesa en 1784, logo de ser censurada en 1781 por constituír unha aceda sátira política da sociedade da Francia prerrevolucionaria. Esta última peza sería o pretexto para un espectáculo homónimo estreado pola compañía...

PUBLICACIÓNS

Publicación subtitulada “Voceiro do Bloque Nacionalista Galego” que apareceu en febreiro de 1989. De periodicidade irregular, informaba sobre a zona que abrangue o concello de Narón e tamén sobre cuestións de urbanismo, saúde, ecoloxía, etc. Nalgún número inseriuse algunha páxina cultural. Esta publicación ía ilustrada con fotografías e debuxos.