"CERN" (Contén)

1. Parte interior máis dura e consistente do tronco das árbores. Na tradición oral recóllense ditos como: “Díxolle a cerna ao cravo: deixarás aquí o rabo”.

2. Parte fundamental dunha cousa.

3. Persoa que goza de boa saúde e de fortaleza.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abegondo baixo a advocación de san Salvador.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilamartín de Valdeorras baixo a advocación de san Víctor.

1. Parte do corpo dos animais onde se xuntan as extremidades anteriores.

2. Espiga que medrou menos do normal.

1. Que ou quen é forte e resistente ou que está afeito ao traballo.

2. Aplícase á persoa que ten xenio e que se enrabia con moita frecuencia, especialmente referido a un cativo.

PERSOEIRO

Político soviético. De orixe campesiña, incorporouse ao PCUS en 1931 e chegou a ser funcionario do partido. Foi xefe de propaganda na República de Moldavia (1948-1956), membro do Comité Central (1971) e do Politburó (1977). En 1982 converteuse en secretario deste Comité ao ser elixido sucesor de Brežnev, pero tivo que esperar a que transcorrese o breve mandato de Jurij Andropov para chegar a secretario xeral do PCUS en febreiro de 1984. Tamén foi presidente do Soviet Supremo e máximo dirixente da URSS (1984-1985).

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, Ucraína, situada á beira do río Desna (312.000 h [estim 1997]. Conserva monumentos importantes da época premongólica, como a catedral da Transfiguración (1036?) ou o mosteiro de Eletski (s XII).

PERSOEIRO

Poeta israelí de orixe ucraína. Nas súas obras e traducións quixo unir a tradición do xudaísmo co contido estético da cultura occidental, e obtivo o Premio Bialik en 1936.

1. Que é resistente e forte.

2. piñeiro manso.

PERSOEIRO

Escritor e publicista ruso. Estudiou na Universidade de Moscova e en 1854 incorporouse á redacción da revista Sovremennik. Combateu as reformas políticas de Alexandre II e interveu na fundación da organización democrática Zeml’a i Vol’a (Terra e liberdade). En 1862 condenárono a presidio e durante o encarceramento escribiu Čto delat’? (Que cómpre facer?, 1863), novela na que expón o seu ideario político-social, de corte populista. Despois dunha curta etapa en liberdade, deportárono a Siberia (1864-1883) e a Astrakhan (1883-1889).

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, Ucraína, situada á beira do río Prut e nos contrafortes dos Cárpatos (260.000 h [estim 1997]).

PERSOEIRO

Enxeñeiro e político ruso. Logo de afiliarse ao PCUS en 1961, foi administrador industrial da cidade de Orsk (1967-1973) e director da planta de gas natural en Orenburg (1973-1978). En 1978 ingresou na sección de industria pesada do Comité Central do PCUS, e en 1985 foi nomeado ministro da Industria do Gas nun goberno de Gorbačov. En 1989 transformou o ministerio na corporación estatal Gazprom, que dirixiu durante o proceso de disolución da URSS e a creación da Federación Rusa (1991). En xuño de 1992 foi nomeado ministro de Gasóleo e Enerxía nun goberno presidido por Yegor T. Gaidar e, en decembro de 1992, Boris Yeltsin promoveuno a primeiro ministro de Rusia. O seu goberno favoreceu a privatización das empresas estatais da época soviética e aprobou numerosas reformas económicas tendentes a instaurar o libre mercado. Malia a forte oposición que tivo en numerosos sectores da Duma, Boris Yeltsin confirmouno no seu cargo tralas eleccións presidenciais de 1996. Como consecuencia do confito...