"Eiral" (Contén)

Formación vexetal helofítica constituída basicamente por mangleiros e especies leñosas similares, propia da banda intermareal dos litorais planos e lamacentos da zona intertropical, sobre todo no Pacífico, pero tamén no Atlántico e no Índico.

Persoa que profesa unha arte mecánica. No Antigo Réxime formaban parte dun gremio ou dunha confraría (a diferenza dos artistas, que se agrupaban en colexios). Constituíron un estamento social moi definido.

Estamento dos mesteirais.

Terreo sementado de millo.

Lugar plantado de nogueiras.

Lugar plantado de oliveiras.

Lugar cheo de palmeiras.

Bosque ou arboredo de piñeiros. Adoita darse onde as árbores de folla ancha non son capaces de formar masas densas ou constitúen bosques secundarios, que substitúen os bosques primarios cando estes foron destruídos ou maltratados. Os piñeirais ocupan unha grande extensión, favorecidos polo home, xa que se pode aproveitar a súa madeira; isto, indirectamente, favorece a degradación das comunidades vexetais xenuínas.

Construción situada sobre o regato do Regueiral, en Rubiá. Foi construída en cachotaría e conta cun único arco apuntado. Localízase no Camiño Real que leva da Proba a Rubiá e Portela de Aguiar.

Lugar onde abundan os salgueiros.

Terreo onde abundan as silvas.

Terreo onde abundan as sobreiras.

Termo da xerga dos cabaqueiros que corresponde á voz ‘lameira’.