"vita" (Contén)

1. Impedir que ocorra algo especialmente molesto, negativo ou prexudicial.

2. Procurar alguén non atoparse nunha situación, nun lugar ou cunha persoa ou cousa molesta ou prexudicial.

3. Facer que alguén non sufra ou non teña que realizar algo molesto ou negativo.

1. Acción e efecto de gravitar.

2. In-teracción gravitacional. A gravitación é unha das catro interaccións fundamentais; experiméntana todas as partículas, con enerxía, e a partícula mediadora é o gravitón. Desde o punto de vista da mecánica clásica (newtoniana), os corpos atráense polo feito de ter masa, máis concretamente masa gravitacional. Pódese visualizar esta atracción gravitacional mediante un campo vectorial. Este campo gravitacional é un campo conservativo que deriva do potencial gravitacional. A forza gravitacional que experimenta unha masa puntual m’ para situarse nun punto r do campo gravitacional enxendrada pola masa m é F =m’ g ( r ). Esta forza é conservativa; deriva da enerxía potencial gravitacional. A expresión desta forza coñécese como lei da gravitación universal ou da atracción universal. Desde o punto de vista da relatividade xeral, o campo gravitacional é a curvatura do espacio-tempo...

1. Relativo ou pertencente á gravitación.

2. Imaxe predita por Einstein, pola que a luz que procede dunha galaxia que se sitúa detrás dun cúmulo queda distorsionada pola atracción gravitatoria desta. Un caso particular é o anel de Einstein.

1. 1. Cargar, un corpo, o seu peso sobre outro.

   2. Moverse ou xirar dentro do ámbito de influencia de algo ou alguén.

2. Resultar algo unha ameaza ou un perigo.

3. Estar, un corpo, sometido á atracción gravitatoria doutro.

1. Acción de invitar.

2. Escrito ou tarxeta cos que se invita a algo.

1. de invitar.

2. Que ou quen recibiu unha invitación.

1. Pedir a alguén que acuda a un lugar ou a un acto.

2. Pagar alguén, por cortesía, o gasto doutra persoa.

3. Pedir a alguén, con xentileza, que faga algo.

4. Pedir que alguén faga algo intimidándoo.

5. Estimular a facer algo.

PERSOEIRO

Economista e matemático ruso. Membro da Academia de Ciencias da URSS, colaborou na teoría soviética da aplicación da programación lineal ao cálculo da planificación económica. Foi galardoado co Premio Nobel de Economía en 1975, xunto co economista estadounidense T. Koopmans, polas súas achegas á teoría da óptima localización dos recursos económicos.

PERSOEIRO

Artista de circo ruso. Comezou a súa carreira como trapecista e destacou como pallaso. Vinculado aos movementos vangardistas, colaborou con V. V. Majakovskij e Meyerhold. Tamén traballou moi activamente co movemento teatral proletario, realizando diversas pantomimas de carácter satírico.

PERSOEIRO

Matemático italiano. Traballou en temas de mecánica, analítica, mecánica celeste, hidrodinámica, elasticidade e electromagnetismo. Creou e desenvolveu, xunto con Rici, o cálculo diferencial absoluto, predecesor do cálculo tensorial.

1. Individuo da tribo de Leví, á que se lle concedeu a dedicación ao culto pola súa fidelidade no deserto durante a fuxida de Exipto. Non posuían territorio e o seu mantemento correspondíalle a toda a nación.

2. Cristián ordenado que axuda ao bispo e ao presbítero na liturxia e noutras funcións. É a orde inmediatamente precedente á de sacerdote.

PERSOEIRO

Gramático e escritor alemán. De orixe hebrea, estudiou a cábala e publicou Massoret ha-Massoret (1358), a novela xudeualemana Bovo-Buch e diversas obras sobre cuestións gramaticais.