"Arra" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no concello de Tomiño. É un templo románico que formou parte do desaparecido mosteiro de San Salvador de Barrantes. Documentado desde 1138, a igrexa pasou á xurisdición do cabido da Catedral de Tui en 1435 por mor da falta de monxes. A primitiva nave foi transformada e ampliada. Consérvase a ábsida, rectangular no interior e semicircular no exterior, cuberta cunha bóveda de cuarto de esfera, mentres que o presbisterio presenta unha bóveda de canón.

1. Relativo ou pertencente á barraca.

2. Dono ou construtor de barracas.

PERSOEIRO

Oftalmólogo, fillo e discípulo de Josep Antoni Barraquer i Roviralta. Foi profesor na Universitat de Barcelona (1918-1923), na Universitat Autònoma de Barcelona (1933) e no Hospital de la Santa Creu i San Pau. No ano 1947 fundou en Barcelona o Instituto Barraquer para o estudio, investigación e ensino da Oftalmoloxía. O máis relevante da súa obra foi a introdución dun instrumento (o erisífaco) e dunha nova técnica de extracción do cristalino (a facoérese).

PERSOEIRO

Oftalmólogo, fillo de Ignasi Barraquer. Foi catedrático de Cirurxía Ocular na Universitat Autònoma de Barcelona, director do Instituto Barraquer de Barcelona e xefe de cirurxía da clínica do mesmo nome. Creou unha técnica de extracción do cristalino na operación de cataratas por medio da α-quimotripsina (zonulólise enzimática); esta técnica permite levar a cabo a operación sen esperar que a catarata madure e minimiza os riscos de complicacións.

PERSOEIRO

Oftálmologo, fillo de Ignasi Barraquer. Creou en 1968 o Instituto Barraquer de Bogotá (Colombia) e foi o descubridor dunha nova técnica clínica para modificar a curvatura da córnea.

PERSOEIRO

Médico. Foi un dos iniciadores da escola oftalmolóxica moderna en España. Fundou un dispensario no Hospital de la Santa Creu (1879) e foi o primeiro catedrático de Oftalmoloxía da facultade de Medicina de Barcelona (1914). Entre os seus traballos cómpre mencionar os dedicados á histopatoloxía ocular.

PERSOEIRO

Médico. Foi un dos creadores da moderna escola de neuroloxía en España, dende o seu dispensario, fundado no 1882, do Hospital de la Santa Creu. Describiu por primeira vez a lipodistrofia cefalotorácica progresiva, que recibiu o seu nome (enfermidade de Barraquer-Simons), o reflexo de prensión plantar, a atetose asociada ás encefalopatías infantís adquiridas e a atrofia unilateral xeneralizada de orixe reflexa.

1. Selar hermeticamente un barril con barra ou outra masa.

2. Tapar con barra ou outra masa as cortizas das abellas.

3. Cubrir con esterco ou barra a eira para recoller os grans da malla e evitar que se perdan.

PERSOEIRO

Político, vizconde de Barras. Serviu no exército colonial, participou nas xornadas revolucionarias parisinas e foi elixido deputado na Convención. Escollido como membro do Directorio, chegou a ser o verdadeiro xefe executivo do país. O golpe de estado que levou a Napoleón Bonaparte ao Consulado rematou co seu poder. O 18 brumario de 1799 foi destituído do seu cargo. Napoleón desterrouno a Roma no 1810 e máis tarde encadeouno en Montpellier. É autor dunhas Memorias que reflicten a vida francesa na época do Directorio.

PERSOEIRO

Compositor. Realizou estudos musicais no conservatorio de París e foi discípulo de Dukas e L. Aubert, entre outros. No período 1945-1965 foi director da Radiodiffusion Française. É autor de óperas, ballets e música sinfónica.

PERSOEIRO

Actor e director francés, discípulo de Charles Dullin. Traballou no Vieux Colombier de Jacques Copeu e foi amigo de Antonin Artaud e Étienne Decroux, quen lle transmitiría a paixón pola expresión xestual. Iniciou a súa andaina na compañía L’atelier, dirixida por Dullin, para despois pasar ao teatro da Comédie Française onde amosaría os seus dotes de actor e director singular. Formou unha compañía coa súa muller, Madeleine Renaud (1946). En 1959 foi nomeado director do Teatro do Odeón, onde dirixiu espectáculos moi diversos a partir de textos de Paul Claudel, Eugène Ionesco, Camus, Anouilh, Montherlant, Gatti, Jean Genet ou Marguerite Duras, mesturando repertorios clásicos coa presentación de novos autores e autoras. Configurou, así, unha liña de traballo que destacou pola orixinal recreación dos clásicos e a decidida aposta pola dramaturxia contemporánea. Igualmente importante foi a presentación en París de directores e colectivos da transcendencia de Jerzy Grotowski, Peter Brook, Teatro...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, nos contrafortes da serra de Alcaraz (1.979 h [1996]). Polo seu termo municipal pasa a canle de transvasamento Tajo-Segura. A base da súa economía é o sector agropecuario, no que destacan as producións vitivinícolas e cerealísticas, ademais da recolección do azafrán, o esparto e a gandería ovina.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, na beira dereita do río Iznate (2.779 h [1996]). Situado na comarca de La Axarquía, o principal sector de actividade económica é o primario, especialmente a agricultura. Os cultivos predominantes son os mediterráneos tradicionais (cerais, vide e oliveiras).

PERSOEIRO

Filla do Rei Sancho IV de Navarra, en 1191 casou co Rei Ricardo I Corazón de León en Chipre. Permaneceu en San Juan de Arce (Palestina) mentres este participaba na terceira cruzada (1191-1192), e durante o cativerio do Rei en Xermania, viviu en Potiou (1192-1194). Parece ser que non se volveu reunir co Rei e se retirou a Le Mans.

PERSOEIRO

Economista. Catedrático de Economía na Universidade de Salamanca (1906-1922). De ideas reformistas, divulgou o socialismo, particularmente as ideas de Marx. Na obra La Hacienda Pública y los impuestos (1917) fixo unha das primeiras aproximacións da renda global española. Analizou tamén a incidencia económica da Primeira Guerra Mundial no estado español en Consecuencias económicas de la guerra (1923).

1. Relativo ou pertencente a Biarritz.

2. Natural ou habitante de Biarritz.