"ECU" (Contén)

Relativo ou pertencente á persecución.

Mancha ou placa pequena, amarelada e triangular, que aparece na vellez na conxuntiva, por fóra da córnea. Está formada por unha acumulación de células epiteliais e tecido conxuntivo.

Instrumento de planificación que ten como finalidade a adecuación da xestión dos recursos naturais e, en especial, a dos espazos naturais e das especies que se queren protexer, aos principios de mantemento dos procesos ecolóxicos esenciais e dos sistemas vitais básicos, de preservación da diversidade xénetica, da utilización ordenada dos recursos e da preservación da variedade, singularidade e beleza dos ecosistemas naturais e da paisaxe. As directrices fixan limitacións de usos nos espazos e establecen normas de uso racional para a conservación, restauración e mellora dos recursos.

Expresión que relaciona o potencial ö dun campo electrostático coa densidade de carga ñ. No baleiro, a ecuación de Poisson é igual á ecuación de Laplace.

San Xoán Bautista.

Xénero de antropoides fósiles que se considera unha forma ancestral dos antropoides.

Frecuencia das ondas electromagnéticas que se empregan en radiocomunicación. Normalmente están comprendidas entre os 3 kHz e os 300.000 MHz, e este intervalo está distribuído en bandas segundo un convenio internacional.

Xénero de primates fósiles, descrito por G. Edward Lewis en 1934, incluídos en sedimentos do Mioceno Superior ou do Plioceno Inferior, cunha antigüidade duns 12-15 millóns de anos, atopados en India, Alemaña, Kenya e China. Enlazan a liña dos pónxidos coa dos primeiros homínidos. Morfoloxicamente presentaban carácteres como a redución dos caninos e dos incisivos, a forma parabólica do arco dental e a posibilidade de camiñar erecto, que o entroncarían coa liña do australopiteco. Considerado por algúns como unha forma xemelga do Sivapithecus, está situado na liña evolutiva que conduce aos orangutáns, aínda que antes se pensaba que estaba na liña que conducía aos homínidos.

Cara a atrás.

a recú.

Acción e efecto de recuar.

Cultura precolombina que se desenvolveu (300 a C - 500 d C) no val do río Recuay, na rexión do Callejón de Huaylas, nas terras altas do norte de Perú. Nas tumbas atopouse cerámica de formas complicadas, decorada coa técnica do negativo, que consiste en recubrir con cera os debuxos que se querían preservar e en somerxer en pintura a peza así preparada.