"An" (Contén)

Arbusto caducifolio de talos e pólas espiñosas que pode acadar os 4 m de altura. Presenta follas ovais e finamente dentadas, e flores brancas e abundantes, que aparecen antes ca as follas. O froito recibe o nome de abruño. En Galicia é propio do sotobosque das carballeiras e emprégase na formación de sebes.

Arbusto caducifolio de talos e pólas espiñosas que pode acadar os 4 m de altura. Presenta follas ovais e finamente dentadas, e flores brancas e abundantes, que aparecen antes ca as follas. O froito recibe o nome de abruño. En Galicia é propio do sotobosque das carballeiras e emprégase na formación de sebes.

Aplícase ao monstro que ten corpo de animal e cabeza humana. Pertencen a este grupo as sereas, as esfinxes e demais; foron moi correntes na arte de Oriente Próximo e na mitoloxía grega.

Dise do sistema de relacións sociais centrado na persoa do home.

Conxunto dos órganos masculinos dunha flor: os estames, funcionais, e os estaminodios, estériles.

Escravo romano que, segundo unha tradición estoica recuperada por Séneca, fuxiu do seu amo. Atopado e condenado a morrer na area, foi recoñecido e defendido por un dos leóns, ao que lle curara unha ferida durante a época que estivera en liberdade. A consecuencia dese feito foi indultado. Bernard Shaw tratou o tema satiricamente na súa comedia Androcles and the lion (1912).

Forma de organización social na que o goberno é exercido polos varóns.

Dirixido polos varóns.

Tipo de poligamia na que unha parte das plantas da poboación presentan flores hermafroditas e outras só flores masculinas.

Fobia polos individuos do sexo masculino.

Columna que sostén o androceo, orixinada pola prolongación do eixe floral ou pola concrescencia dos filamentos. É moi patente nas plantas monadelfas como a malva.

Fillo de Minos, rei de Creta. Morto nos xogos de Atenas, Minos, para vingalo, impuxo aos atenienses o tributo anual de sete mozos e sete doncelas destinados a ser devorados polo Minotauro.

Afectado de androlatría.

Culto divino tributado a un home ( antropolatría).

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘perna’.

Médico especializado en androloxía.

Rama da medicina que ten como obxecto de estudo o home e as enfermidades do sexo masculino, especialmente os trastornos dos órganos do sistema reprodutor.