"car" (Contén)

1. Elevar á condición de Deus unha cousa ou unha persoa que se consideran divinas.

2. Louvar unha cousa ou unha persoa excesivamente, mesmo considerándoa divina.

3. Unirse a alma con Deus no éxtase místico.

PERSOEIRO

Militar e político. Participou na revolta de 1929 contra o presidente Gómez e exiliouse a París ata 1936. Foi ministro de Defensa (1945-1948) e tralo golpe de Estado de 1948 asumiu o poder como presidente da Junta Militar. Foi secuestrado e asasinado en novembro de 1950.

PERSOEIRO

Xeólogo e historiador portugués. Formouse na Escola Politécnica (1835) e na Escola do Exército (1855). Foi vicepresidente do Congreso Internacional de Antropoloxía e Arqueoloxía Prehistóricas (1880), no que presentou o relatorio “La grotte de Furninha à Peniche” (A gruta de Furninha en Peniche) co que defendeu a tese do canibalismo dos homes que habitaron o lugar no Neolítico. Colaborou con C. Ribeiro e P. Choffat na Carta Xeolóxica de Portugal. Foi vicepresidente do Comité Internacional de Nomenclatura Xeolóxica. Os seus principais traballos científicos e publicacións foron recollidos por P. Choffat na obra Notice nécrologique sur J. F. Nery Delgado, 1835-1908 (Noticia necrolóxica sobre J. F. Nery Delgado, 1835-1908).

1. Sinalar os límites dun territorio ou dun terreo.

2. Delimitar os dereitos, responsabilidades e atribucións de alguén.

3. Fixar unha liña divisoria imaxinaria, nun texto científico, entre o discurso sancionado da ciencia e o discurso ideolóxico.

PERSOEIRO

Orador grego, sobriño de Demóstenes. Exerceu importantes cargos en Atenas durante o dominio de Demetrio I Poliorcetes. Posteriormente tivo que exiliarse pola súa inimizade cos macedonios.

PERSOEIRO

Historiador italiano. Ensinou teoloxía e retórica na Universidade de Turín en 1770, ata que foi destituído polas súas ideas nacionalistas. Escribiu, entre outras obras, Le rivolluzioni d’Italia (As revolucións de Italia, 1769-1772). En 1804 trasladouse a París, onde foi nomeado bibliotecario imperial.

1. Comer algo aos poucos ou en anacos pequenos.

2. Quitarlle os pétalos a unha flor un a un, ou as follas a unha planta.

3. Arrincar, certos animais, as partes máis tenras das plantas cos dentes.

1. Relativo ou pertencente ás dermatocarpáceas.

2. Lique pertencente á familia das dermatocarpáceas.

3. Familia de liques ascomicetos da orde das verrucarialis, de talos foliáceos.

1. Saír un óso do seu sitio nunha articulación.

2. Producir algo moito cansazo.

1. Facer que alguén deixe de estar enfadado.

2. Deixar de estar enfadado.

1. Quitar a tristeza dando ánimos a unha persoa.

2. Deixar de estar triste e apagado.

3. Poñerse o ceo claro e sen nubes.